Με τους φράκτες του αποκλεισμού και της ξενοφοβίας να υψώνονται ξανά σήμερα σε ολόκληρη την Ευρώπη και με τα τύμπανα των ιμπεριαλιστικών πολέμων των ΗΠΑ και του Ισραήλ να χτυπούν δυνατά σε όλο τον κόσμο, το 27ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ υπογράμμισε από το πάρκο Γουδή, τις προηγούμενες τρεις ημέρες, την ανάγκη «να ανοίξουμε έναν καινούργιο δρόμο για να μπορέσουμε επιτέλους να ανασάνουμε, για να βρουν τον χώρο τους τα όνειρα μας. […] Ανοίγουμε τον δρόμο της ειρήνης, γιατί η ειρήνη είναι ο δικός μας δρόμος», όπως επισημαίνει το Συντονιστικό Μεταναστευτικών και Αντιρατσιστικών Οργανώσεων που διοργανώνει το φεστιβάλ.
Αγώνας επιβίωσης
Το πάρκο Γουδή αποτέλεσε και φέτος σημείο συνάντησης για δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες, συλλογικότητες και κοινότητες μεταναστών και προσφύγων από όλο τον κόσμο. Το πλούσιο πρόγραμμα εκδηλώσεων και συζητήσεων επικεντρώθηκε στον αγώνα επιβίωσης που εξακολουθούν να δίνουν οι μετανάστες στη χώρα μας (έχοντας στερηθεί ακόμα και το δικαίωμα αξιοπρεπούς σύνταξης, όπως και το δικαίωμα στο άσυλο), στη γενοκτονία στην Παλαιστίνη, στο διεθνές κίνημα αλληλεγγύης και στις ιμπεριαλιστικές παρεμβάσεις ΗΠΑ και Ισραήλ στη Μέση Ανατολή και στην Κούβα.
Υπήρξαν επίσης συζητήσεις για τις έμφυλες ανισότητες και τη μάχη ενάντια στον σεξισμό, για το δικαίωμα στην υγεία, για τα δικαιώματα των κρατουμένων και για τη μάχη εναντίον του νεοφασισμού και της Ακροδεξιάς που επιχειρούν να διεισδύσουν στη νεολαία. «Δεν μπορώ να διανοηθώ πως όσα έχουμε καταφέρει κατά του φασισμού πιθανώς να καταλήξουν ως μόνο μια ανάμνηση, και πως κάποιο παιδί μπορεί να έχει στο μέλλον την ίδια μοίρα με τον Παύλο», είπε η Μάγδα Φύσσα στην παρέμβασή της στην εκδήλωση του Αντιφασιστικού Δικτύου Παιδείας, το Σάββατο. Και πρόσθεσε: «Δεν θα επιτρέψω αυτή η μάχη να πάει στράφι. Την έδωσα με το αίμα του παιδιού μου. Μιλήστε στα παιδιά για την αξία της ζωής, για τη δύναμη της αλληλεγγύης. Για το ότι δεν υπάρχουν ξένοι, μόνο άνθρωποι που ψάχνουν μια γη να σταθούν».
Μουσικές και χοροί
Συνδυάζοντας την πολιτική και τον πολιτισμό, τη διεκδίκηση και τη γιορτή, το φεστιβάλ περιλάμβανε, εκτός από τα περίπτερα των δεκάδων οργανώσεων και κοινοτήτων που ενημέρωναν για τις δράσεις και τις θέσεις τους, προβολές ταινιών και εκθέσεις φωτογραφίας και σκίτσων, όπως και γεύσεις από τις κουζίνες δεκαεννέα χωρών της Μέσης Ανατολής, της Αφρικής και της Ασίας, που τις ετοίμαζαν επί τόπου οι μεταναστευτικές κοινότητες.
Στο τέλος κάθε μέρας ακολουθούσε πλούσιο συναυλιακό πρόγραμμα, με γλέντι, μουσική και χορούς από τις κοινότητες του Καμερούν, της Κένυας, των Φιλιππίνων και πολλών άλλων χωρών, αλλά και με τη συμμετοχή γνωστών καλλιτεχνών από την παλιότερη και τη νεότερη γενιά.
Στο χώρο είχε προβλεφθεί να υπάρχει παιδότοπος, με εργαστήρια, δίγλωσσες αφηγήσεις (σε ελληνικά και αραβικά) αλλά και εικαστικές δραστηριότητες, που εξηγούσαν στους μικρούς φίλους τη σημασία της ειρήνης και της συνύπαρξης.
