Είδα την Τετάρτη, 17/6, το ρεπορτάζ του αγαπητού Τάσου Σαραντή: «Μελέτη στο συρτάρι και 37.000 ευρώ στα σκουπίδια – Η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας όχι μόνο λησμόνησε τις προτεινόμενες δράσεις για τη σωτηρία του υδροβιότοπου Κολοβρέχτη (σημ. μάλλον πρόκειται για… ορθογραφία ευπρέπειας, τύπου… Κολοκοτρώνη), αλλά προχώρησε και στην εγκατάσταση ισχυρών λαμπτήρων φωτισμού, διαταράσσοντας τη διαβίωση πουλιών και πολλών έμβιων όντων».
Συμβαίνει ότι η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας ανέθεσε μελέτη για τον Κολοβρέχτη (Υγρότοπος Ψαχνών, κεντρική Εύβοια) στο Ελληνικό Κέντρο Βιοτόπων Υγροτόπων – Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας, την οποία παρέλαβε προ τριετίας, Μάιο 2023, έναντι τιμήματος 23.200 ευρώ… Έκτοτε… μην είδατε τη μελέτη και την προστασία της… εις ερμάριον λησμονημένου σεντουκίου, όπως έλεγε παλιά φιλόλογος τα παλιά τα χρόνια.
Και όχι μόνο αποχαιρέτησε η Περιφέρεια μετά δόξης τη μελέτη, που παράγγειλε και πλήρωσε (όλα κι όλα, δεν χρωστάμε… καθαρές δουλειές – πληρωμή, όχι βέβαια από την τσέπη του περιφερειάρχη). Αλλά άλλαξε και τα φώτα στην περιοχή του υδροβιότοπου, στο δρόμο Νέας Αρτάκης – Ψαχνών, από λαμπτήρες χαμηλού φωτισμού (άρα και χαμηλής όχλησης) σε λαμπτήρες δυνατούς που ίσως -λέω εγώ- οδηγήσουν τους μόνιμους κάτοικους του Κολοβρέχτη -που τυχαίνει να είναι και προστατευόμενα είδη- να αναζητήσουν προστασία διά της φυγής. Όπως κάποτε οι άφθονες κουκουβάγιες (γλαύκες) της Αθήνας, έμβλημα της πόλης επί εποχής… Αθηνάς, όντας η Αθήνα έγινε μεγαλούπολη, μετανάστευσαν στη Μάνη ή κάπου εκεί γύρω. Σοβαρολογώ.
Υπάρχει μία μαρτυρία. Δεν ξέρω πόσο είναι ακριβής. Την αναφέρει ο Ιωάννης Στοβαίος (ο σπουδαίος συγγραφέας του «Ανθολογίου» φιλοσόφων και ιστορικών, 5ος αιώνας μ.Χ.). Αφορά την παροιμιώδη αβελτηρία των αρχαίων Μεγαρέων: ότι κατασκεύαζαν περίτεχνες κρήνες και υδραγωγεία, ενώ δεν είχαν πουθενά ταμιευτήρες νερού. Κάπως έτσι λέω, εάν φύγουν τα προστατευόμενα πουλιά και άλλα έμβια (πλην περιφερειάρχη) από τον Κολοβρέχτη, να… αλατίσουμε και τη μελέτη και όλα μέλι γάλα…
