Press Point: Η αγωνία του προέδρου της Βουλής και η αγωνία του Γκρούεζα

Τόσο ο νυν πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης όσο και ο πρώην, ο Κωνσταντίνος Τασούλας, πέραν του γεγονότος ότι ήταν τραγικοί ως πρόεδροι, είχαν κι ακόμα ένα μεγάλο κακό: λειτουργούσαν όχι ως πρόεδροι όλης της Βουλής, αλλά ως κομματάρχες του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ως φουλ νεοδημοκράτες. Παλιότερα οι πρόεδροι της Βουλής, ως πολιτειακοί παράγοντες, κρατούσαν αποστάσεις από την κυβέρνηση που τους τοποθετούσε στη θέση αυτή. Και είχαν κύρος.

Ο τωρινός ολίγιστος πρόεδρος της Βουλής λοιπόν μίλησε το βράδυ της Δευτέρας στην ΕΡΤ. Και μίλησε, ρε φίλε, λες και είναι κάποιος βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Ή κάποιος υπουργός. «Εμείς θα ρίξουμε το βάρος μας στην πρώτη κάλπη, αλλά να είμαστε ρεαλιστές» απάντησε στην ερώτηση αν βλέπει αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας από την πρώτη Κυριακή των εκλογών.

Και συνέχισε ο Νικήτας Κακλαμάνης, παίζοντας τον ρόλο ενός φτηνού κομματάρχη: «Ορθώς ο πρωθυπουργός είπε ότι η καταλυτική Κυριακή είναι η πρώτη Κυριακή. Οχι για τον στόχο της αυτοδυναμίας μόνο, αλλά εκ του αποτελέσματος αυτού, αν πάμε σε δεύτερη, θα εξαρτηθεί η δεύτερη. Σας το κάνω λοιπόν πιο λιανά: ένα κομμάτι, συνήθως οι παραδοσιακοί ψηφοφόροι της παράταξης αυτής, όταν θέλουν να τιμωρήσουν γιατί είναι δυσαρεστημένοι για τον α, β, γ λόγο, δεν ψηφίζουν άλλα κόμματα, κάθονται σπίτι. Αυτό εγώ το διαπίστωσα από ανθρώπους που με ακολουθούν, που είναι πλέον φίλοι μου, δεν είναι κομματάρχες μου, στα 35 χρόνια στην Α’ Αθηνών, που ξέρω τι έκαναν στις ευρωεκλογές. Δεν σας το λέω τυχαία. Σας λέω λοιπόν ότι το μεγαλύτερο κομμάτι εκείνων που ενδεχομένως την πρώτη Κυριακή, και που τους λέω να μην το κάνουν, θα κάτσουν σπίτι, τη δεύτερη Κυριακή θα έρθουν να ψηφίσουν το κόμμα τους και την παράταξή τους».

Η αγωνία του προέδρου της Βουλής μοιάζει με την αγωνία του Γκρούεζα. Ο Μαυρογιαλούρος βέβαια είχε φιλότιμο.