Φοβού τους αναθεωρητές και «δώρα» φέροντας

Για άλλη μια φορά η Συνταγματική Αναθεώρηση εντάσσεται σε προεκλογικές σκοπιμότητες και αρχίζει με διαδικασίες εξπρές μέσα στο καλοκαίρι. Ανεξάρτητα από τη μεταρρυθμιστική ρητορική της κυβέρνησης, η παρούσα Βουλή θα επιλέξει τα άρθρα αλλά η επόμενη θα διαμορφώσει το περιεχόμενό τους…

Η πολιτική μεθόδευση είναι προφανής: αν ένα άρθρο καταστεί αναθεωρητέο τώρα με 180 ψήφους, στην επόμενη Βουλή απαιτούνται μόνο 151 για την αλλαγή του. Πέρα, λοιπόν, από την άρνηση της αναθεώρησης του άρθρου 16 για τη λειτουργία μη κρατικών πανεπιστημίων ή την άρση μονιμότητας στο Δημόσιο μέσω αξιολόγησης, η αντιπολίτευση οφείλει να αποφύγει τα δολώματα και να καταθέσει καίριες προτάσεις.

Ανάμεσα π.χ. στα 30 άρθρα που προτείνει για συνταγματική αναθεώρηση η Ν.Δ. είναι και το περιβόητο άρθρο 24. Για τη μη σχετικοποίηση της προστασίας του περιβάλλοντος έχουν δοθεί τεράστιες μάχες στις αναθεωρήσεις του 2001 και του 2019. Τώρα η Ν.Δ. μιλάει για την ανάγκη να ενσωματωθεί η λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, τη διαχείριση των υδάτινων πόρων, την ενίσχυση των ΑΠΕ κ.λπ. Με βάση τις πολιτικές της, ξέρουμε καλά τι θα φέρει μετά τις εκλογές…

Στο άρθρο 102 θέλει οι πειθαρχικές ποινές αργίας/έκπτωσης στα αιρετά όργανα των ΟΤΑ να επιβάλλονται με απόφαση του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου, ενώ τώρα επιβάλλονται ύστερα από σύμφωνη γνώμη συμβουλίου που αποτελείται κατά πλειοψηφία από τακτικούς δικαστές. Οι περιπτώσεις Π. Ψωμιάδη στην Αυτοδιοίκηση δεν είναι λίγες… Μιλάνε για «διασφάλιση της διαφάνειας κατά τη διαχείριση των πόρων» και ήδη στον νέο Κώδικα Τ.Α. που ψηφίζεται, ενισχύουν την κεντρική εποπτεία με ελέγχους σκοπιμότητας και όχι μόνο νομιμότητας. Μιλάνε για «εξασφάλιση της οικονομικής αυτοτέλειας» και ήδη στον νέο Κώδικα Τ.Α. ένας νέος κρατικός Φορέας Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων θα αναλάβει την είσπραξη οφειλών προς τους ΟΤΑ, ενώ και οι αναπτυξιακές χρηματοδοτήσεις δεν θα εγκρίνονται καν από το Δημοτικό/Περιφερειακό Συμβούλιο.

Στο άρθρο 44 παρ. 2, λένε πως θα θέσουν «κανόνες καλής διενέργειας των δημοψηφισμάτων». Βεβαίως, μόνο μία φορά ενεργοποιήθηκε η πρόβλεψη του Συντάγματος για διενέργεια δημοψηφίσματος για κρίσιμα εθνικά θέματα με 151 βουλευτές, το 2015. Βεβαίως, η λαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία, εφόσον συγκεντρωθούν 500.000 υπογραφές πολιτών σε πρόταση νόμου, που επεξεργάζεται και ψηφίζεται στη Βουλή, δεν έχει εφαρμοστεί ποτέ.

Στον νέο Κώδικα Αυτοδιοίκησης η κυβέρνηση μετατρέπει την Τοπική Αυτοδιοίκηση σε δημόσια υπηρεσία, αναθέτοντας σε μονοπρόσωπες διοικήσεις τις τοπικές πολιτικές και καταργώντας τον Β΄ γύρο. Το τοπικό δημοψήφισμα θα γίνεται με απόφαση της Δημοτικής Αρχής, μόνο συμβουλευτικά, μόνον ηλεκτρονικά και μόνο για θέματα της αποκλειστικής αρμοδιότητας του Δήμου. Μετά την κριτική μας, πρόσθεσαν τη λαϊκή πρωτοβουλία για δημοψήφισμα αλλά το Δ.Σ. μπορεί να το απορρίψει ή να αλλάξει το ερώτημα με απλή πλειοψηφία των παρόντων. Ετσι, καταργείται ουσιαστικά ο θεσμός και δεν έχει νόημα να γίνει ποτέ δημοψήφισμα!

Αν, βέβαια, η κοινωνία και οι πολιτικοί ταγοί της αδρανούν, γιατί να μιλήσει η κυβέρνηση για τα δημοψηφίσματα με λαϊκή πρωτοβουλία, όπως γίνεται σε άλλες χώρες;

*Πρώην ευρωβουλευτής, ΠΡΑΣΙΝΟΙ-Οικολογία