Στο νησί, επειδή είχε παντού νερά, δεν γνωρίσαμε τους νερουλάδες των άνυδρων τόπων. Ομως ξέραμε από μικροί πως αυτά που μας άρεσαν, οι πορτοκαλάδες, τα παγωτά και οι βρύσες του χωριού, μετά από ένα ποδόσφαιρο στις αλάνες, είχαν το νερό παντού. Μετά μάθαμε στο σχολείο πως χωρίς νερό δεν γίνεται τίποτα, πως τα προϊστορικά χωριά πήγαιναν κοντά σε πηγές και ότι μετά οι πόλεις έφερναν το νερό με υδραγωγεία στις δεξαμενές τους. Πως στις Μυκήνες, οι υπόγειες πηγές έβγαιναν έξω από τα κυκλώπεια, φοβερά τους τείχη. Εχουμε μάλιστα και ένα κάστρο, που ο θρύλος έλεγε πως το κυρίεψαν όταν κόψανε τους πήλινους σωλήνες του νερού που ερχόταν από κάτι πηγές από τη Ζώσα, μια περιοχή που ονομάστηκε έτσι γιατί κόπηκε η ζωή στον οχυρωμένο βράχο. Γιατί για τροφή, όλο και κάτι θα βρεις, ποντίκια, χορτάρια, χωρίς νερό όμως πας χαμένος.
Είδαμε και το έργο με τον Ηλιόπουλο που τον τάιζαν λακέρδα για να ξεραθεί και να μαρτυρήσει. Ομως φαίνεται ότι οι νερουλάδες του γενοκτόνου σιωνιστή Μπίμπι, που συνεχίζει ανενόχλητος να σκοτώνει παιδιά στη Γάζα, γνωρίζουν καλά το μαρτύριο της δίψας. Κοντά στην πείνα, την αρρώστια και τις δολοφονίες. Οι Γιατροί χωρίς Σύνορα μιλάνε γι’ αυτούς τους νερουλάδες του δολοφονικού IDF, που τελευταία διαιωνίζουν με ευγονική τα τερατόμορφα γονίδιά τους. Καταστρέφουν ό,τι έχει σχέση με νερό στον μαρτυρικό τόπο (μονάδες αφαλάτωσης, αποχετεύσεις, γεωτρήσεις, δίκτυα), γνωρίζοντας καλά το «μαρτύριο της σταγόνας», όπως εύστοχα το αποκαλεί ο Γιώργος Τσιάρας. Είναι λοιπόν τόσο βάρβαρος και δυσώδης αυτός ο «πολιτισμός» ΜΑΣ, ψεύτικος, αλαζονικός, εκδικητικός με τον «άλλο, τον διαφορετικό», που ζητά απλά να ζήσει, που τολμά να διεκδικήσει την προσωπική του υπερηφάνεια και την ελευθερία του λαού του;
Ομως στο σχολειό μας, στο Γυμνάσιο πια, μάθαμε κι άλλα. Τα στοιχεία της Χημείας. Και ανάμεσα σ’ αυτά και το λίθιο, που για να το μνημονεύσουμε το ονομάζαμε ηλίθιο. Και πάλι, έπρεπε μετά από χρόνια να μάθω πως αυτό γι’ αυτό το λίθιο κάποιοι πανέξυπνοι «σωτήρες ηλίθιοι» ξόδεψαν κάτι αστρονομικές ποσότητες νερού -450 δισ. λίτρα!- για να βγάλουν μέσα στο 2024 240.000 τόνους (η)λίθιο (Σαραντής, «Εφ.Συν.»), μη και σώσουν τον πλανήτη (μάλλον το τομάρι μας) από την αναπόφευκτη πια κλιματική τραγωδία, που βαδίζει ακάθεκτη μέσα στο Ανθρωπόκαινό της. Και είναι μια κοροϊδία των «Τραμπούκων του κλίματος», αφού οι χώρες των ορυκτών καυσίμων θα συνεχίσουν απρόσκοπτα να βρομίζουν τους ουρανούς με τα αέρια του θερμοκηπίου.
Θάλασσα λοιπόν ο κόσμος μας και το καραβάκι του για φούντο. Οι εξουσιολάγνοι (και οι καθ’ ημάς κατά καιρούς) μάλιστα αγωνιούν να παραδώσουν και το δημόσιο αγαθό, το νερό, στους νερουλάδες, μην και ξεφύγει καμιά τρίχα ελευθερίας στον πλανήτη. Ηλίθιοι και νερουλάδες, τα νέα φολκλορικά μας μοτίβα.
*Πολίτης του Αιγαίου
