Τι θα δούμε στο σινεμά αυτή την εβδομάδα: Προπαγάνδα και μιλιταρισμός στα θρανία

Εξαιρετικό ενδιαφέρον έχει αυτή την εβδομάδα το ντοκιμαντέρ τσεχο-δανέζικης παραγωγής «Κος Κανένας εναντίον Πούτιν», αλλά οι λάτρεις των blockbusters ας μην ξεχνούν ότι στη μεγάλη οθόνη Μέριλ Στριπ, Εμιλι Μπλαντ και Αν Χάθαγουεϊ ξανασμίγουν στο sequel τού «Ο διάβολος φοράει Prada».

Κος Κανένας εναντίον Πούτιν
★★★1/2☆☆
(Mr. Nobody against Putin, Ρωσία, 2025, 90’)
• Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Μπόρενσταϊν & Πάβελ Ταλαγκίν

Η εικόνα στο ντοκιμαντέρ των Ντέιβιντ Μπόρενσταϊν και Πάβελ Ταλαγκίν (Οσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ 2026) πολλές φορές μιλά από μόνη της. Η καταγραφή μιας περιοχής, που μετατοπίζεται σταδιακά από μια συνθήκη ελευθερίας σε μια σκοτεινή, στρατιωτικοποιημένη πραγματικότητα -με τα δημοτικά σχολεία σε όλη τη χώρα να μετατρέπονται σε χώρους ιδεολογικής στράτευσης, μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία-, αποτυπώνεται εξαιρετικά έξυπνα από τη βιντεοκάμερα του Ρώσου δασκάλου Πάβελ Ταλαγκίν, που η δουλειά του είναι να κινηματογραφεί τις δραστηριότητες σε ένα σχολείο στη μολυσμένη, βιομηχανική πόλη του Καραμπάς.

Πού αλλού θα μπορούσε να φανεί καλύτερα η μετατόπιση από την ελευθερία στον απολυταρχισμό, αν όχι σε ένα σχολείο; Σε ένα εκκολαπτήριο νέων ανθρώπων, των οποίων το μυαλό δεν έχει ακόμη διαμορφωθεί πλήρως ώστε να μπορούν να συνειδητοποιήσουν σε βάθος όσα ακούν και διδάσκονται. Ο τέλειος χώρος για την τέλεια χειραγώγηση. Είναι σοκαριστικό να γίνεσαι μάρτυρας αυτής της αλλαγής. Παιχνίδια στρατιωτικής προσομοίωσης με όπλα, σχολικές επισκέψεις από την Ομάδα Βάγκνερ και εθνικιστικές εκδηλώσεις, όπου ο πόλεμος εξυμνείται και το σύστημα επιχειρεί να μετατρέψει τα παιδιά σε άβουλα στρατιωτάκια, έτοιμα, όταν ενηλικιωθούν, να σταλούν στη μάχη. Περήφανα που θα χάσουν τη ζωή τους για την πατρίδα, μια πατρίδα που στα μάτια τους δεν κάνει ποτέ λάθος.

Μέσα σε αυτό το σκοτάδι όμως διακρίνονται και μικρές ηλιαχτίδες φωτός. Ο Πάβελ δεν επιδιώκει να κατηγορήσει τους συμπολίτες του. Αντιλαμβάνεται τους φόβους τους, αλλά και την αδυναμία τους να πάνε κόντρα σε ένα καθεστώς που δεν θα διστάσει να σε φυλακίσει αν εκφράσεις δημόσια αντίθετη άποψη για τον πόλεμο. Μέσα από το ντοκιμαντέρ του καταφέρνει ταυτόχρονα να αναδείξει μια βαθιά ανθρωπιά, επιστρατεύοντας συχνά το χιούμορ και φωτίζοντας μια άλλη όψη των Ρώσων πολιτών, που δεν θεωρούν πάντα τον πόλεμο κάτι θετικό ή που πιστεύουν πως όλες αυτές οι νέες δραστηριότητες, με στόχο τη στρατιωτικοποίηση των τάξεων, είναι ανούσιες και πως το σχολείο θα έπρεπε να επικεντρώνεται περισσότερο στη μόρφωση.

Ισως το μεγαλύτερο μειονέκτημα του ντοκιμαντέρ είναι η έλλειψη μιας πιο ουσιαστικής και ευρείας καταγραφής της σχέσης του Πάβελ με τους νυν μαθητές του. Υπάρχει μια αίσθηση έλλειψης εμπιστοσύνης και παρουσίας ψυχρότητας μεταξύ τους. Ετσι, ενώ οι μαθητές αποτελούν βασικό κομμάτι της αφήγησης, συχνά μοιάζουν να απουσιάζουν από το προσκήνιο ή να παρουσιάζονται φευγαλέα σε σχέση με τους πρώην μαθητές του που πολλοί από αυτούς θα καταλήξουν στο μέτωπο, χάνοντας ακόμα και τις ζωές τους.

Στο ντοκιμαντέρ συμβαίνουν και αποκαλύπτονται πολλά. Ο θεατής νιώθει συχνά άγχος και φόβο, όχι μόνο για όσα ξετυλίγονται μπροστά του, αλλά και από τη συνειδητοποίηση πως μια τέτοια κοινωνική αλλαγή μπορεί εύκολα και γρήγορα να συμβεί και στη δική του χώρα ανά πάσα στιγμή.Ομάχα
★★1/2☆☆☆
(Omaha, ΗΠΑ, 2025, 83’)
• Σκηνοθεσία: Κόουλ Γουέμπλεϊ
• Ηθοποιοί: Τζον Μαγκάρο, Μόλι Μπελ Ράιτ, Γουάιατ Σόλις

Το «Ομάχα», η πρώτη ταινία του Κόουλ Γουέμπλεϊ, είναι ένα λιτό νατουραλιστικό δράμα που κυρίως ξεχωρίζει για τις δύο πολύ καλές ερμηνείες πατέρα και κόρης (Τζον Μαγκάρο και Μόλι Μπελ Ράιτ) και προσπαθεί να σκιαγραφήσει τους χαρακτήρες του χωρίς όμως ποτέ να καταφέρνει να εμβαθύνει.

Ενας χήρος πατέρας ξεκινά με τα δύο παιδιά του ένα φαινομενικά ανέμελο ταξίδι στην αμερικανική ενδοχώρα, με αβέβαιο προορισμό – ενώ ένα μυστικό αποκαλύπτεται στο τέλος. Πίσω από αυτή τη λυρική διαδρομή, η ταινία γίνεται μια συμπονετική ματιά στις ζωές ανθρώπων για τους οποίους κανένα happy end δεν είναι δεδομένο.

Η οικογένεια, ξεριζωμένη από το σπίτι της, ταξιδεύει μέσα σε έναν καπιταλιστικό κόσμο που δεν συγχωρεί. Το Αμερικανικό Ονειρο συνθλίβεται κάτω από το βάρος της πραγματικότητας και ο Γουέμπλεϊ κινηματογραφεί μια Αμερική ήσυχη, γαλήνια, σχεδόν νωχελική, την ώρα που η ζωή της οικογένειας, όσο προχωρά το ταξίδι, γεμίζει ολοένα και περισσότερες ρωγμές. Η ταινία όμως που παραδίδει ο σκηνοθέτης είναι ένα συμβατικό indie road trip δράμα, που δεν ενσωματώνει ποτέ ουσιαστικά τους χαρακτήρες του μέσα στον κόσμο του και αδυνατεί να αναλύσει τις θεματικές του, αγγίζοντάς τες μόνο επιδερμικά.

Το φινάλε έρχεται ως μια ανατροπή που μοιάζει περισσότερο με προσπάθεια εκβιασμού του συναισθήματος, καθώς ο θεατής δεν έχει τον απαραίτητο χρόνο να την επεξεργαστεί, με αποτέλεσμα να θυμίζει περισσότερο την αρχή μιας άλλης ταινίας παρά το τέλος της συγκεκριμένης.

Ο αρχηγός
★★1/2☆☆☆
(Captain, Ιράν, 2023, 89’)
• Σκηνοθεσία: Μοχαμάντ Χαμζάι
• Ηθοποιοί: Παντέα Παναχίχα, Πεζμάν Μπαζγκί, Αμίρχοσεΐν Μπαγιάτ Μπαχάρ Νοχιάν

Ο Ισα και ο Αλί, δύο αγόρια που ονειρεύονται να γίνουν ποδοσφαιριστές, νοσηλεύονται σε παιδιατρικό ογκολογικό νοσοκομείο και αποφασίζουν να κυνηγήσουν το όνειρό τους πριν από την κρίσιμη επέμβαση του Αλί, μακριά από τα βλέμματα γιατρών και νοσηλευτών.

Ευαίσθητη, με γνώριμη αφήγηση, η ταινία του Μοχαμάντ Χαμζάι είναι ένα συγκινητικό δράμα που ξεχωρίζει για τις ενδιαφέρουσες ερμηνείες των παιδιών και για το κεντρικό μήνυμα αντίστασης απέναντι σε ένα αβέβαιο μέλλον, μέσα από ένα λεπτό χιούμορ. Ωστόσο, ο Χαμζάι δεν καταφέρνει να ξεφύγει από μια τηλεοπτική σκηνοθετική προσέγγιση, ενώ η μελοδραματική χρήση της μουσικής επιχειρεί να εκμαιεύσει συναίσθημα από μια ταινία που, στην πραγματικότητα, δεν το έχει ανάγκη.

ΠΑΙΖΟΝΤΑΙ ΑΚΌΜΑ:

Ο Διάβολος Φοράει Prada 2
(The Devil Wears Prada 2, ΗΠΑ, 2026, 120’)
• Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Φράνκελ
• Ηθοποιοί: Μέρυλ Στριπ, Εμιλι Μπλαντ, Ανν Χάθαγουεϊ

Λίγο πριν τη συνταξιοδότηση, η Μιράντα Πρίστλι ενώνει τις δυνάμεις της με την Άντι Σακς για να αντιμετωπίσει την Έμιλι Τσάρλτον, την πρώην βοηθό που πλέον έχει γίνει αντίπαλος. Είκοσι χρόνια μετά, η Μιράντα, η Άντι, η Έμιλι και ο Νάιτζελ επιστρέφουν στον κόσμο της μόδας στη Νέα Υόρκη και στα γραφεία του περιοδικού Runway.

Τρίχες Κατσαρές
(Curly Burly, Δανία, 2026, 80’)
• Σκηνοθεσία: Γιαν Ράμπεκ
• Με τις φωνές των: Μαριλένα Χατζηνικολαίδη, Βασιλική Σούτη, Βαγγέλης Στρατηγάκος

To σκανδαλιάρικο τρολ Ρούλης Κατσαρούλης αποφασίζει να αφήσει την ήσυχη ζωή στο νησί των τρολ και να δραπετεύσει στον κόσμο των ανθρώπων προκειμένου να ζήσει μία ανεπανάληπτη περιπέτεια.

Dolly
(ΗΠΑ, 2026, 83’)
• Σκηνοθεσία: Ροντ Μπλάκχερστ
• Ηθοποιοί: Φαμπιάν Τερέζ, Μαξ δε Ιμπέιλερ, Ρας Τίλερ

Ένα ζευγάρι δέχεται επίθεση κατά τη διάρκεια μιας εξόρμησης στο δάσος από μια διαταραγμένη κούκλα. Η γυναίκα απαγάγεται, καθώς η κούκλα θέλει να τη φροντίσει και να τη μεγαλώσει σαν παιδί της. Μια εφιαλτική μάχη επιβίωσης ξεκινά.