Καθώς συμπληρώνεται ένας μήνας από την έναρξη της εγκληματικής αμερικανο-ισραηλινής επίθεσης στο Ιράν, όλες οι αρχικές –«ρισκαδόρικες» και κόντρα στην προπαγανδιστική λαίλαπα των καθεστωτικών ΜΜΕ– προβλέψεις μας* μοιάζουν να δικαιώνονται: τυφλωμένη από την αυτοκρατορική της ύβριν, η Αμερική και το γενοκτονικό προτεκτοράτο της στην κατεχομένη μαρτυρική Παλαιστίνη βρήκαν όντως στο Ιράν τον μάστορά τους, και τώρα μάταια ψάχνουν τρόπο να βγουν από τον λάκκο που έσκαψαν.
Η δήθεν «στρατηγική» των μαζικών στοχευμένων δολοφονιών – «πληγμάτων αποκεφαλισμού» της ιρανικής πολιτικο-στρατιωτικο-θρησκευτικής ηγεσίας ξέσπασε τα μούτρα της στο περσικό «δόγμα του μωσαϊκού». Και οι αδιάκοποι τρομοκρατικοί βομβαρδισμοί κατοικημένων περιοχών, που έχουν οδηγήσει σε πάνω από 3.000 νεκρούς και τραυματίες αμάχους σε Ιράν και Λίβανο, δεν έχουν καταφέρει να κάμψουν ούτε στο ελάχιστο το ιρανικό φρόνημα, όπως δείχνουν οι καθημερινές, σχεδόν, γιγαντιαίες πατριωτικές διαδηλώσεις στην Τεχεράνη και σε άλλες μεγάλες πόλεις. Ενώ και στον Νότιο Λίβανο, όπου εισέβαλαν για πολλοστή φορά οι σιωνιστές επιχειρώντας να το προσαρτήσουν στο όνομα του βιβλικού «Μεγάλου Ισραήλ», η (υποτίθεται) «εξαφανισμένη» Χεζμπολάχ επανεμφανίστηκε δριμύτερη και ανατινάζει το ένα Μερκάβα μετά το άλλο.
Ταυτόχρονα, και παρά τους συνεχείς κομπασμούς των συνεταίρων του τρόμου, Τραμπ και Νετανιάχου, περί δήθεν εξάλειψης των ιρανικών εκτοξευτήρων και πυραύλων, η αδιάκοπη «βροχή» βλημάτων στο Ισραήλ και στις αμερικανικές βάσεις στον Κόλπο αποδεικνύει καθημερινά –και με τον σκληρότερο για τους προπαγανδιστές τρόπο– ότι η δυτική υπεροπλία είναι πλέον μύθος και ότι οι συστηματικές επιθέσεις στις υπόγειες στρατιωτικές υποδομές (και ιδιαίτερα στις δεκάδες αυτόνομες «πυραυλικές πόλεις») του Ιράν έχουν αποτύχει παταγωδώς. Στην πανάρχαια μάχη μεταξύ ασπίδας και βλήματος, οι «ασπίδες» (τα ενισχυμένα με ειδικό τσιμέντο υψηλής πυκνότητας ιρανικά βουνά) κερδίζουν με χαρακτηριστική άνεση τους Tomahawk και τις διατρητικές βόμβες των ΗΠΑ, ενώ, αντίθετα, οι ισραηλινές υποδομές και οι αμερικανικές βάσεις στον Κόλπο έχουν αποδειχθεί εξαιρετικά ευάλωτες στα υπερσύγχρονα περσικά «βέλη».
Το σημαντικότερο, όμως, πλήγμα για το γόητρο της υπερδύναμης είναι αναμφίβολα το φιάσκο με τα ντε φάκτο… διόδια που έχει επιβάλει η Τεχεράνη στα Στενά του Ορμούζ· μια νομοτελειακή όσο και προαναγγελθείσα εδώ και μήνες «λαβή στραγγαλισμού» στην παγκόσμια ναυσιπλοΐα και οικονομία, που έχει κάνει τον Τραμπ κυριολεκτικά να παραμιλάει, καθώς ολόκληρη η εκπληκτική ισχύς του αμερικανικού ναυτικού είναι ανήμπορη να σπάσει τον επιλεκτικό αποκλεισμό!
Αυτό που τρελαίνει περισσότερο τους επιδρομείς, είναι πως το Ιράν δεν έχει κλείσει τα Στενά· το αντίθετο: επιτρέπει να περνούν μόνο τα σκάφη των «φιλικών χωρών», όπως είναι η Κίνα, το Πακιστάν και η Ινδία, και, φυσικά, τα δεξαμενόπλοια που είναι φορτωμένα με το δικό του πετρέλαιο, ενώ επιτίθεται σε όσα «εχθρικών συμφερόντων» πλοία τολμήσουν να περάσουν χωρίς άδεια.
Μάταια λυσσάει ο πλανητάρχης και στέλνει αεροπλανοφόρα και τελεσίγραφα, απειλώντας με κολάσεις και ολοκαυτώματα: το πρώτο «ανίκητο» αεροπλανοφόρο Lincoln, όπως είδαμε, δεν τολμάει να ξεμυτίσει από την κρυψώνα του πίσω από τα βουνά του Ομάν, μην πέσει σε κανέναν αδέσποτο πύραυλο. Το δεύτερο, η υπερσύγχρονη ναυαρχίδα του στόλου USS Gerald Ford, κατάφερε να αυτοεξουδετερωθεί από μια ύποπτη φωτιά στα πλυντήρια, και μετά από μια ηρωική όσο και αστραπιαία υποχώρηση στη Σούδα, σπεύδει τώρα στον… ταρσανά του Σπλιτ για επισκευές!
Οσο για τα τελεσίγραφα περί «ενεργειακού Αρμαγεδδώνα» και τα παραμύθια περί «προχωρημένων διαπραγματεύσεων» –την τελευταία απεγνωσμένη έμπνευση του Τραμπ, με προφανή σκοπό τη χειραγώγηση των διεθνών αγορών– η αυτογελοιοποίηση του Αμερικανού προέδρου έφτασε στην κορύφωσή της τη νύχτα της Πέμπτης, όταν το αρχικά διήμερο και στη συνέχεια επταήμερο ultimatum αυξήθηκε με μια ανάρτηση στις… 17 μέρες και η μέση τιμή του πετρελαίου μπρεντ, που είχε αρχικά υποχωρήσει κάτω από τα 100 δολάρια το βαρέλι, εκτοξεύτηκε πάνω από τα 110, από 73 πριν από έναν μήνα!
Και να’ ταν μόνο το πετρέλαιο και το υγροποιημένο γκάζι που καλπάζουν, πάει στο διάολο… Ομως η τυχοδιωκτική επιχείρηση των δυο συνεταίρων, με την επωνυμία «Epic Fury» –κατ’ άλλους…«Epstein Fury», δηλαδή «Οργή του Επστιν»!– οδηγεί ήδη σε τεράστιες ανατιμήσεις και άλλα κρίσιμα για την παγκόσμια οικονομία εμπορεύματα, όπως τα λιπάσματα, το ήλιο (απαραίτητο για την κατασκευή μικροτσίπ), το θειάφι (απαραίτητο στην επεξεργασία μετάλλων και στην κατασκευή μπαταριών) και διάφορα παράγωγα πετροχημικών, όπως η μεθανόλη και το αιθυλένιο, που χρησιμοποιούνται ευρέως στη φαρμακοβιομηχανία.
Ολα αυτά συμβαίνουν ενώ η «στρατηγική εφεδρεία» της Τεχεράνης, οι Γιεμενίτες αντάρτες Χούθι, δεν έχουν μπει ακόμη στον πόλεμο, αλλά απειλούν συνεχώς πως θα το πράξουν κλείνοντας ξανά το στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ στην Ερυθρά Θάλασσα και πλήττοντας με πυραύλους και drone διυλιστήρια και άλλες ενεργειακές υποδομές στη Σαουδική Αραβία και σε άλλες χώρες του Κόλπου, σε περίπτωση κλιμάκωσης του πολέμου κατά του Ιράν.
Το τίμημα που πληρώνουν το Ιράν και ο Λίβανος για την αντίστασή τους είναι βέβαια δυσανάλογα υψηλό, ιδίως για τα γυναικόπαιδα, που πάντα με κάποιο ανεξήγητο τρόπο καταλήγουν στο στόχαστρο των «πολιτισμένων» οριενταλιστών από τη Δύση. Σε χτεσινή ενημέρωση από τον ΟΗΕ, η επικεφαλής της αποστολής του οργανισμού στο Ιράν, Μαρία Μαρτίνεθ, δήλωσε πως «η ανθρωπιστική κατάσταση επιδεινώνεται ραγδαία» και ότι «η Τεχεράνη, μια πόλη περίπου 9 εκατομμυρίων κατοίκων, μοιάζει εντελώς άδεια». Οπως ανέφερε, ένας διασώστης εντόπισε κάτω από τα ερείπια κτιρίου που επλήγη από βομβαρδισμό, τις σορούς της ίδιας του της οικογένειας, ενώ «στην Κομ, ένας άλλος διασώστης ανέσυρε τη θεία του και τον σύζυγό της, μαζί με ένα μικρό παιδί». Στην ιδια συνέντευξη, ο κορυφαίος αξιωματούχος του ΟΗΕ Φόλκερ Τουρκ επιβεβαίωσε ότι οι επιδρομές «στοχεύουν ολο και περισσότερο πολιτικές υποδομές» και επέκρινε σκληρά τον νέο βομβαρδισμό των πυρηνικών εγκαταστάσεων στο Μπουσέχρ από τους Ισραηλινούς, χαρακτηρίζοντάς το «απερίσκεπτο, πέρα από κάθε κατανόηση»…
Ανάμεσα στα «κατορθώματα» των ιπτάμενων βαρβάρων είναι η ολοκληρωτική ή μερική καταστροφή 289 ιατρικών εγκαταστάσεων και πάνω από 100 ασθενοφόρων, καθώς και 600 σχολικών κτιρίων και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, ενώ έχουν υποστεί ζημιές τουλάχιστον 120 μουσεία, ιστορικά κτίρια και πολιτιστικοί χώροι στο Ιράν, μεταξύ των οποίων και αρκετά που περιλαμβάνονται στους καταλόγους της UNESCO. Και στον Λίβανο, σύμφωνα με τη γνωστή τρομοκρατική οργάνωση UNICEF, έχουν ήδη σκοτωθεί 121 παιδιά και 399 έχουν τραυματιστεί, ενώ περισσότερα από 370.000 παιδιά έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.
Θα κάνει, άραγε, πίσω, έστω και τώρα, ο Τραμπ-ούκος της Ουάσιγκτον; Δυστυχώς, όπως μας θυμίζει σε ένα εξαιρετικό του άρθρο στην Guardian ο Κένεθ Ροθ, η εμπειρία (ιδίως εκείνη του Βιετνάμ) δείχνει πως όταν η αυτοκρατορία στριμώχνεται, διπλασιάζει τις επιθέσεις της και καταφεύγει σε ακόμη πιο απάνθρωπα και τρομοκρατικά χτυπήματα, πολλαπλασιάζοντας τις ανθρώπινες απώλειες. Θα διατάξει, άραγε, βομβαρδισμό των ενεργειακών εργοστασίων ή χερσαίες επιχειρήσεις στο Στενό;
*«Απλά Μαθήματα Πυραυλικής Οικονομίας», 7/3/2026
