Βιβλία και διαβάσματα

Ανοίγοντας βιβλία ανακαλύπτεις την εικόνα ενός άλλου κόσμου, διαφορετικού από αυτόν του χωριού και της πόλης, την οποία άρχισα να γνωρίζω στις αραιές επισκέψεις μου. Ετσι μεταμορφωνόταν ο εσωτερικός μου κόσμος, ο εαυτός μου. Κι αυτός ο κόσμος των βιβλίων ήταν διαφορετικός από τα σχολικά, τη μυθολογία, την Παλαιά και Καινή Διαθήκη, τα κείμενα του Αναγνωστικού.

Εκεί, στις αρχές της Τρίτης Δημοτικού διχάστηκα, προβληματίστηκα. Από τον Θεό, τον Χριστό και τους αγίους της Εκκλησίας, παρουσιάστηκαν οι δώδεκα θεοί και πλήθος ημίθεοι. Αυτά να τα βάλεις σε μια σειρά, να προσθέσεις, να αφαιρέσεις και να οδηγηθείς κάπου. Αυτό που μάλλον λένε κοσμοθεωρία, δική σου, των άλλων, του κόσμου.

Κυλά ο χρόνος, οι εποχές έρχονται και φεύγουν. Κι εκεί που περιμένεις να εμφανιστεί ο ομορφιά, η ζεστή γλύκα του περασμένου φθινοπώρου, αρχίζει κάτι νέο, διαφορετικό. Η γλύκα του παλιού έμεινε στον νου, έγινε μνήμη και νοσταλγία. Εχεις ανακαλύψει την ομορφιά, την ευχαρίστηση του διαβάσματος, ενός ή καλύτερα των πολλών νέων κόσμων που περικλείουν και σου αποκαλύπτουν οι σελίδες των βιβλίων. Αυτό μετατρέπεται σε αγάπη και έρωτα για το τυπωμένο χαρτί.

Πού θα βρεις όμως βιβλία; Η μοναδική επιλογή που είχε ένας μαθητής, ένας νέος στο χωριό του ήταν να αγοράσει παιδικά και νεανικά περιοδικά της εποχής από τα μαγαζιά που διέθεταν εφημερίδες· «Μίκι Μάους», «Μπλεκ», «Ταρζάν», «Μικρός Σερίφης» και «Καουμπόης», «Τιραμόλα» και τα «Κλασικά Εικονογραφημένα», μερικές φορές. Παράλληλα, απ’ το σχολείο ή το κατηχητικό, προμηθευόμασταν ή μας προμήθευαν τη «Ζωή του παιδιού» και τον «Ερυθρό Σταυρό». Διαφορετικές παραστάσεις, άλλες προσλαμβάνουσες. Με την οικονομική ενίσχυση της γιαγιάς Καλλιόπης τα αγόραζα όλα. Η δυνατότητα αγοράς βιβλίων, όπως την περιγράφει ο Νίκος Βατόπουλος στο βιβλίο του «Στο βάθος του αιώνα», δεν υπήρχε. Ούτε καν δίαυλος για παραγγελία. Μόνο εκεί γύρω στο 1970 ήρθαν περιοδεύοντες πωλητές εγκυκλοπαιδειών στο σχολείο. Ετσι αποκτήθηκε η πεντάτομη εγκυκλοπαίδεια «Θησαυρός των γνώσεων». Τα βιβλία μέχρι τότε ταυτίζονταν με τα σχολικά και μερικά που υπήρχαν στις βιβλιοθήκες του διαδρόμου στο σχολείο.

Και να, στην αρχή του καλοκαιριού προς την Εκτη Τάξη ήρθαν δύο αναπάντεχα δώρα. Ηταν το «Μεγάλες Προσδοκίες» του Καρόλου Ντίκενς στη σειρά «Γαλάζια βιβλιοθήκη του παιδιού» των εκδόσεων Μίνωας. Παραγγελία της γιαγιάς στον Γιώργο, χωριανό φοιτητή του Πολυτεχνείου. Ο ίδιος μού χάρισε και το «Ο μικρός Ροβινσών Κρούσος» του Αντρέ Λορί, με εικονογράφηση του Παύλου Βαλασάκη, σε μετάφραση του Γρ. Ξενόπουλου, των εκδόσεων Μπίρης. Κι έτσι άνοιξε ο πανέμορφος κόσμος των βιβλίων.

Εκτοτε ο ήχος του χαρτιού καθώς γυρίζεις σελίδα, η μυρουδιά του τυπωμένου, οι πολύχρωμες ράχες των βιβλίων, οι στοίβες των βιβλίων στο πάτωμα, στα σκαλοπάτια, σε διάφορους χώρους συντροφεύουν τις ώρες και τις μέρες.