ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Σμπώκος*
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Στη γερμανική λαογραφία, όσοι «ζωγράφιζαν τον διάβολο στον τοίχο» θεωρούνταν πως προκαλούσαν έναν αυτοεπιβεβαιούμενο οιωνό. Για παράδειγμα, η απλή αναφορά ενός στη βροχή ερμηνευόταν από τους δεισιδαίμονες συγχρόνους του πως θα προκαλέσει τα χειρότερα, θα φέρει μια ξαφνική πλημμύρα. Από εκεί προέκυψε η παροιμιώδης προτροπή «μη ζωγραφίζεις τον διάβολο στον τοίχο» (γερμ.: malnichtdenTeufelandieWand).

Η Ευρώπη μαζί με τις ΗΠΑ για πολλά χρόνια σχεδιάζουν ένα παγκόσμιο δίκτυο φαινομενικά ελεύθερου εμπορίου, το οποίο στην πραγματικότητα εδράζεται σε μια αυστηρή πατερναλιστική βάση. Αυτή είναι η προστασία του αμερικανικού πετροδολαρίου. Το πετροδολάριο είναι η βροχή.

Μέχρι το 2009 η διαπραγμάτευση του πετρελαίου γινόταν αποκλειστικά σε δολάρια παγκοσμίως. Γι’ αυτό ονομάστηκε πετροδολάριο. To πετροδολάριο δημιουργεί σταθερή και παγκόσμια ζήτηση για το αμερικανικό νόμισμα. Το 2009 η Βενεζουέλα και το Ιράν δημιούργησαν μια Διεθνική Τράπεζα προκειμένου να διαπραγματεύονται πετρέλαιο σε νομίσματα εκτός δολαρίου, μεταξύ άλλων σε ευρώ και κινεζικό γουάν.

Τον ίδιο χρόνο, Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότια Αφρική, Αίγυπτος, Αιθιοπία, Ιράν, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Ινδονησία ίδρυσαν επίσημα την οικονομική ένωση των BRICS. Οι περισσότερες από αυτές έχουν ιδρύσει και την πετρελαϊκή ένωση του ΟΠΕΚ. Κατά όλων ανεξαιρέτως των χωρών του ΟΠΕΚ οι ΗΠΑ διεξάγουν πόλεμο, οικονομικό ή στρατιωτικό, με τη συναίνεση της Ε.Ε.

Στη Σαουδική Αραβία, τα Αραβικά Εμιράτα, το Ιράκ, τη Βραζιλία, το Κουβέιτ και τη Νιγηρία, ύστερα από οικονομικές ή στρατιωτικές κυρώσεις οι ΗΠΑ εκβίασαν τη συναίνεση για σημαντικές συμφωνίες με την ExxonMobil και τη Chevron. Στο Κατάρ, τον Καναδά, την Ευρώπη και την Ελλάδα υπάρχει συνεργασία με τους αμερικανικούς πετρελαϊκούς γίγαντες χωρίς κυρώσεις (προσώρας).

Το 2009 η ισορροπία τρόμου του πετροδολαρίου κλονίζεται. Η ίδρυση της Διεθνικής Τράπεζας από Βενεζουέλα και Ιράν δημιούργησε ένα κακό προηγούμενο για τις ΗΠΑ, που μελετούν δυσοίωνες προγνώσεις και ταυτόχρονα πιέζονται από τους πετρελαϊκούς γίγαντες ΕxxonMobil και Chevron. Ολοι οι πρόεδροι των ΗΠΑ αναπτύσσουν στρατιωτική δράση διαχρονικά και παγκόσμια. Αυτό που διαμορφώνει τις πολιτικές τους είναι ο κίνδυνος του αντίπαλου δέους, μιας οικονομικής ένωσης που θα τολμήσει να εμπορεύεται πετρέλαιο σε νομίσματα εκτός δολαρίου.

Γι’ αυτό ο Τραμπ χτυπάει Βενεζουέλα και απειλεί Ιράν. Διαμηνύει μέσω αυτών ότι θα καρατομήσει όποιον τολμήσει να επωφεληθεί από το εμπόριο πετρελαίου σε άλλο νόμισμα πλην του δολαρίου. Το μήνυμα αφορά και την Ε.Ε. καθώς οι συναλλαγές πετρελαίου σε ευρώ λειτουργούν «σε βάρος» των ΗΠΑ. Στόχος του Τραμπ είναι να επηρεάσει την παγκόσμια αγορά πετρελαίου και να διατηρήσει τη ζήτηση του δολαρίου. Η στρατιωτική δράση που αναπτύσσει είναι η πλημμύρα.

Αναπόφευκτα, οι ΗΠΑ απαξιώνουν διεθνή σύνορα και συμφωνίες, ανθρώπινα δικαιώματα και ζωές. Πρέπει πειστικά να κόψουν την όρεξη συμμάχων και αντιπάλων που νομίζουν ότι θα μπορούν στο μέλλον να κερδίσουν «σε βάρος τους». O Τραμπ βλέπει τον εαυτό του προφανώς ως κήρυκα, ως εκλεκτό, ως ευεργέτη. Ποιος γνωρίζει πραγματικά; Το μόνο για το οποίο είμαστε σίγουροι είναι ότι η Ε.Ε. γνωρίζει τις ιδέες του για το MAGA, την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, το πετροδολάριο και τον πόλεμο.

Συναινεί να δώσει ένα 5% του ΑΕΠ για την κατασκευή στρατιωτικών υποδομών, να στηρίξει τα ορυκτά καύσιμα μέχρι την τελευταία μαύρη σταγόνα, να μετατρέψει την Ουκρανία σε στρατιωτικό σημείο ελέγχου, να προσφέρει άσυλο στον Νετανιάχου, να διαιρέσει την Ανατολή και τη Δύση, ίσως τον Βορρά και τον Νότο, ακόμη και να ξανατυπώσει τον παγκόσμιο χάρτη χωρίς τη Γριλανδία. Αλλωστε, όποιος αντιτίθεται στα σχέδια του Τραμπ συλλαμβάνεται, απάγεται ή απειλείται με οικονομικές ή στρατιωτικές κυρώσεις μέχρι να συμμορφωθεί. Και οι Ευρωπαίοι αρχηγοί μας δύσκολα θα αποχωριστούν το αφράτο μαξιλαράκι της μπουρζουαζίας.

Η Ε.Ε. αντιμετωπίζει όλα τα παραπάνω ως fait accompli, τετελεσμένο γεγονός, υπενθυμίζοντας την πολιτική του κατευνασμού που αντηχεί σαν ψίθυρος στο σκοτεινό της παρελθόν. Ισως ελπίζει ότι ο οικονομικός και γεωγραφικός επεκτατισμός του Τραμπ θα σταματήσει κάπου, με κάποιον τρόπο. Αλλωστε, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, του ΟΟΣΑ, της CETA, της NAFTA και τόσων άλλων διεθνών οργανισμών είναι δύσκολο να αντιταχθεί στις πολιτικές που έχει συνδιαμορφώσει. Σαν να ζωγράφιζε η ίδια για χρόνια τον διάβολο στον τοίχο.

*Νομικός περιβάλλοντος