Παραφράζοντας τους στίχους τραγουδιού όπου γείτονες λένε τι αγόρασαν πρόσφατα, οι εξ Ανατολών γείτονές μας μπορούν να πουν για την αγορά φρεγατών: «Πήρατε φρεγάτες; Ε! Θα πάρουμε κι εμείς». Μετά εμείς θα πάρουμε νέα, σύγχρονα αεροπλάνα κι εκείνοι θα προμηθευτούν υπερσύγχρονα. Εχουμε υπεροπλία στη θάλασσα θα λέμε, κι εμείς στον αέρα θα ανταπαντούν. Και ο λαός στις δύο χώρες θα τρώει απ’ αυτά. Και ο κύκλος θα συνεχίζεται, όπως γίνεται εδώ και δεκαετίες.
Εύλογα και λογικά κάποιοι θα ρωτήσουν «και τι να κάνουμε με τις διαθέσεις του γείτονα;». Πάντοτε μπορούν να υπερισχύσουν ο διάλογος και η λογική. Ας θυμηθούμε το Σύμφωνο Φιλίας, Σταθερότητας, Διαλλαγής και Διαιτησίας που υπογράφτηκε το 1930 ανάμεσα στον Ελευθέριο Βενιζέλο και τον Ισμέτ Ινονού. Οι δύο χώρες προέρχονταν από πολυετείς πολέμους, χιλιάδες νεκρούς, πρόσφυγες, ανταλλαγέντες, οικονομική κρίση, αβεβαιότητα, εθνικισμούς ένθεν κακείθεν. Τότε ο Βενιζέλος δήλωσε: «Η υπογραφή του συμφώνου ήτο καθαρώς δευτερεύον ζήτημα, ενώ το πρωτεύον ήτο η πραγματική ανάγκη φιλίας. Δεν είνε αληθές ότι το Αιγαίον χωρίζει, αλλ’ απεναντίας ενώνει τους δύο λαούς».
Λίγα χρόνια νωρίτερα, στις 16 Δεκεμβρίου 1925, η εφημερίδα «Ταχυδρόμος» γράφει στη μέση της πρώτης σελίδας με πηχυαία γράμματα. «Η Λέσβος θα συνεχίσει τας παραδόσεις της, νάχουμε το κεφάλι μας ήσυχο. Για νάχουμε τα λάδια μας σίγουρα στις αποθήκες οι πλούσιοι. Για νάχουμε το καθημερινό μας ψωμί μερωμένο οι φτωχοί. Για νάχουμε τη ζωή, την τιμή και την περιουσία εξασφαλισμένη όλοι μας. Ας κάνουμε αεροπλάνα. Οι Τούρκοι, αντίκρυ, κάνανε με εράνους 300 αεροπλάνα. Θα είναι εχθρός του τόπου όποιος δεν δώσει ανάλογα με τας δυνάμεις του».
Σε διπλανή στήλη γράφει ο Στράτης Μυριβήλης το χρονογράφημα «Εθνική Αγωγή», με αντίθετο περιεχόμενο από τα προηγούμενα. Κριτικάρει, σατιρίζει, χλευάζει τον έρανο για την αγορά αεροπλάνων. Βάζει έναν πατέρα να απαντά στον γιο του αν πρέπει να αγοράσουμε αεροπλάνα.
«Βέβαια παιδί μου. Είναι τα όπλα της εποχής βλέπεις. Δίχως αεροπλάνα δε μπορεί πια να κάνει κανένας σήμερα τίποτα. […] Είναι απόλυτος ανάγκη να ανεβούμε εκεί ψηλά. Πρώτον προς συνάντησιν της λίρας, δεύτερον για να συλλάβωμεν την τιμήν του άρτου που όλο και υψώνεται, τρίτον για να τσακώσουμε τη μύτη της Τουρκίας η οποία τώρα τελευταία αψήλωσε πολύ […] Επειτα μην ξεχνάς πως αυτό απαιτούν και τα ύψιστα συμφέροντα του Κράτους».
«Αν ήταν δυνατό μάλιστα να δίναμε στα αεροπλάνα όλες τις δραχμές της Ελλάδος, θα ήταν ο μόνος τρόπος να υψωθεί οπωσδήποτε και το εθνικό μας νόμισμα, που ολοένα πέφτει, καθώς και το εθνικό μας φρόνημα το οποίον επίσης πρέπει να εξυψώσωμεν».
Στον Μυριβήλη δεν μπορεί κανείς να προσάψει αντιπατριωτισμό ή αριστερές απόψεις. Οπότε…
-320x213.jpg)
