Ξηλώνονται τα εναέρια καλώδια ηλεκτροδότησης των τρόλεϊ. Ο αρμόδιος κυβερνητικός επιχειρηματολογεί υπέρ της κατάργησης λόγω αυξημένου κόστους λειτουργίας των τρόλεϊ σε σχέση με τα ηλεκτροκίνητα λεωφορεία. Εστω έχει δίκιο με τα τρέχοντα στοιχεία. Γιατί να ξηλωθούν οι υποδομές προτού αποδειχτούν η αξιοπιστία και η οικονομία, σε βάθος 3-4 ετών, ώστε να ληφθούν οριστικές αποφάσεις;
Η καταστροφή μιας συγκοινωνιακής υπαρκτής δυνατότητας, προς χάριν μιας εισαγόμενης τεχνολογίας σε νηπιακή ακόμη μορφή, δεν μαρτυρά σωφροσύνη. Επίσης δεν καθησυχάζει για έλλειψη βουλιμίας προς ρόφηση δημόσιων πόρων. Κι οι εποχές είναι πλήρεις πυορροούντων σκανδάλων.
Η εποχή που ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής ξήλωσε τα τραμ υπέρ των λεωφορειούχων άφησε βαριές πληγές στην Αθήνα. Αγιάτρευτες ώς σήμερα. Η έργω αυτοκριτική της συντηρητικής παράταξης διά των φιλοπεριβαλλοντικών διατάξεων στο Σύνταγμα του 1975 δεν ήταν αρκετή να ανακόψει τη βουλιμία της «φιλοπρόοδης» μεταχουντικής περιόδου. Στις μέρες μας τα τελευταία φύλλα συκής κυβερνήσεων κι αντιπολιτεύσεων πέφτουν. Βουνά και τοπίο από Σκαραμαγκά έως Ελληνικό, συστηματική ελευθεριότητα δόμησης, (αν)ελεύθεροι χώροι όπως Στρατόπεδο Χαϊδαρίου, Ελαιώνας, Παραλιακό Μέτωπο κ.ά.
Δεν τα πλήρωσε από την τσέπη της καμία κυβέρνηση, καμία υπουργάρα τα καλώδια και τους τρολέδες.
Αν ο χρόνος αποδείξει την αξιοπιστία των νέων μέσων, ας ξηλωθούν τα παλιά. Ως τότε υπομονή στους «αεικίνητους» της επικοινωνίας.
