Ηταν το κορυφαίο γεγονός του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου για τη συμπλήρωση 70 χρόνων καλλιτεχνικού πλούτου στην πολιτιστική ιστορία της χώρας. Πρόκειται για τη μοναδική συναυλία στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου το Σάββατο από τον πολυβραβευμένο αρχιμουσικό Θεόδωρο Κουρεντζή ο οποίος διηύθυνε την ορχήστρα Utopia στην αριστουργηματική μουσική που συνέθεσε ο Γκούσταβ Μάλερ για τα έργα «Τραγούδια για τα νεκρά παιδιά» και «Τέταρτη συμφωνία». Μια σπάνια συναυλία στο αρχαίο θέατρο με βαρύ σημειολογικό φορτίο.
Ο χαρισματικός Κουρεντζής στο πρώτο μέρος της βραδιάς υποδέχτηκε τη μεσόφωνο Εβ-Μοντ Ιμπό για την ερμηνεία του σπαρακτικού κύκλου τραγουδιών για τον χαμό και την απουσία που πρωτοπαρουσιάστηκαν το 1905, πάνω σε πέντε ποιήματα από την ομώνυμη συλλογή του Γερμανού ποιητή Φρίντριχ Ρίκερτ. Λες και ο συνθέτης προφήτευε τη δυστυχία που τον βρήκε όταν, λίγα χρόνια αργότερα, έχασε τη μικρή του κόρη. Το δεύτερο έργο, η τελευταία από τις λεγόμενες «Συμφωνίες του μαγικού κόρνου», του 1900, είναι ανησυχητικά σκοτεινό. Ωστόσο στο τέλος και στα δύο έργα μια λυτρωτική αχτίδα φαίνεται να διαλύει το σκοτάδι.
● Η ελληνική δημιουργία μπαίνει δυναμικά στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος αυτή την εβδομάδα με οκτώ παραστάσεις που εντάσσονται στον θεσμό του Φεστιβάλ για την προβολή της στη διεθνή σκηνή «grape – Greek Agora of Performance». Στον θεσμό του Φεστιβάλ που φέτος πραγματοποιείται για τρίτη συνεχή χρονιά θα παρουσιαστούν πέντε παραστάσεις θεάτρου και τρεις χορού.
ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260
■ Phenomenon του Γρηγόρη Λιακόπουλου σε σκηνοθεσία Κατερίνας Γιαννοπούλου: η δημιουργική κρίση ενός συγγραφέα γίνεται ένα ταξίδι αυτογνωσίας και αναζήτησης της αλήθειας σε έναν κόσμο όπου η πραγματικότητα, η προσομοίωση και η μυθοπλασία μπλέκονται αξεδιάλυτα, ενώ η αβεβαιότητα παίρνει το πάνω χέρι.
«Ποια είναι τα όρια της ανθρώπινης γνώσης, για ποια πράγματα μπορώ να είμαι βέβαιος και για ποια όχι, πώς ξέρω τι είναι αληθινό και τι όχι ιδιαίτερα σήμερα την εποχή των ψευδών ειδήσεων, των κατασκευασμένων εικόνων και της Τεχνητής Νοημοσύνης όπου η πραγματικότητα γίνεται ακόμη πιο δυσδιάκριτη και δυσκολευόμαστε ακόμη και να εμπιστευτούμε τα μάτια μας» είναι τα θέματα που πραγματεύεται το έργο σύμφωνα με τον συγγραφέα του που καλέσαμε να μας πει αν υπάρχουν εργαλεία διάκρισης του αληθινού:
«Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Και είναι ένα πολύ παλιό ερώτημα της ανθρωπότητας, από τα πρώτα φιλοσοφικά και υπαρξιακά ερωτήματα. Το θέμα είναι ποιος έχει τον έλεγχο στη δημιουργία της τεχνητής πραγματικότητας, ποιος έχει στη διάθεσή του τα εργαλεία που του επιτρέπουν να την καθορίζει και να την αλλοιώνει.
»Υπάρχουν κάποια πράγματα για τα οποία δύσκολα μπορούμε να φανταστούμε τον εαυτό μας να αμφιβάλλει. Ας πούμε, το πού μένουμε: αν βάλουμε το κλειδί στην είσοδο της πολυκατοικίας και δεν ανοίγει, τι συνέπειες μπορεί να έχει αυτό για τη ζωή μας. Δημιουργεί μια αλυσίδα αμφιβολιών που παίρνει τη μορφή χιονοστιβάδας. Κι επειδή το θέατρο είναι χώρος τέχνης που συνδυάζει την πραγματικότητα με τη μυθοπλασία, προσφέρεται για τη διαπραγμάτευση του ζητήματος» (21/7 21.30, 22-24/7 20.00).
■ «Η ζωή, τα γηρατειά και ο θάνατος μιας γυναίκας του λαού» βασισμένο στο βιβλίο του Ντιντιέ Εριμπόν σε σκηνοθεσία Σοφίας Αντωνίου: ένας ύμνος στους αφανείς της εργατικής τάξης που συνδέει την ατομική ταυτότητα με την ταξική καταγωγή και την ταξική μοίρα (21, 23/7 21.00, 22/7 19.00, 24/7 21.30). Στις 22/7 μετά την παράσταση ακολουθεί συζήτηση του συγγραφέα Ντιντιέ Εριμπόν με την επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Γαλλικής Φιλολογίας ΕΚΠΑ και σύμβουλο εκδόσεων του Φεστιβάλ, Δήμητρα Κονδυλάκη.
■ «Κλημεντίνες χωρίς κουκούτσι» της Νοεμή Βασιλειάδου: με αφορμή έναν από τους τελευταίους εναπομείναντες χώρους συναλλαγών, ζωντανής διαπραγμάτευσης και αλληλεπίδρασης που επαφίεται εξ ολοκλήρου στον ανθρώπινο παράγοντα, τη λαϊκή αγορά, η ηθοποιός και σκηνοθέτις της νέας γενιάς μάς προκαλεί να αναρωτηθούμε τι θέση θα μπορούσε να έχει το «λαϊκό» στο σύγχρονο θέατρο, με τι κριτήρια «πουλάμε» και «αγοράζουμε» τέχνη και να αναστοχαστούμε πάνω στις έννοιες της παραγωγής και της κατανάλωσης (21, 23, 24/7 21.00, 22/7 18.30).
■ «Οι γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα» του Κωνσταντίνου Ντέλλα: τρεις άντρες ερμηνευτές φέρνουν επί σκηνής γυναικείες μορφές που συνδέουν το γερασμένο γυναικείο σώμα, ατομικό και συλλογικό, με τη λαϊκή μαγεία, τη μαγειρική και τις τελετουργικές πρακτικές, σε μια παράσταση που έχει ήδη αγκαλιαστεί από το κοινό (21-23/7 21.00, 24/7 17.30).
■ Hystory της Πατρίσια Απέργη: διατρέχοντας τη διαδρομή των γυναικείων διεκδικήσεων ανά τους αιώνες η διακεκριμένη χορογράφος αντλεί το νόημα του έργου από συσχετισμούς εννοιών που ενυπάρχουν ήδη στον τίτλο του: «υστέρα»- που στα αρχαία ελληνικά είναι η μήτρα, λέξη από την οποία προέρχεται και η υστερία, έχοντας αρχετυπικά ταυτιστεί με το γυναικείο φύλο, αλλά και ιστορία (21-24/7 21.30).
■ Darkestwhite της Δαφίν Αντωνιάδου: μια παράσταση χορού που γεννιέται από την τελετουργική συνάντηση της συλλογικής προγονικής μνήμης με μια κατακερματισμένη οπτική για το μέλλον. Βασισμένο στη σλαβομακεδονική της κληρονομιά το έργο μετατρέπεται σε μια εξερεύνηση της εκτόπισης, της επιβίωσης και της παντοδυναμίας της γυναικείας παρουσίας υφαίνοντας μια σύνθεση ευθραυστότητας και ανθεκτικότητας (21/7, 21.30, 22-24/7, 20.00).
ΣΤΟΝ ΦΑΡΟ ΤΟΥ ΚΠΙΣΝ Νιάρχος
■ «Επαρκώς δημιουργικό» του Κωνσταντίνου Παπανικολάου: με περφόρμερ έναν δικηγόρο, μια χορογράφο, έναν καθηγητή χορού κι έναν θεωρητικό τέχνης το έργο διερευνά την εμμονή με τον «ιδιοφυή δημιουργό», μια αντίληψη που ενισχύει την ανταγωνιστική και αγοραία προσέγγιση της καλλιτεχνικής διαδικασίας εμπορευματοποιώντας τα έργα τέχνης (21, 23/7 21.00, 22/7 19.00, 24/7 21.30).
ΜΙΚΡΗ ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ
■ Δεξιά της κοίτης του Γιάννη Παλαβού και Συνεδρία πολέμου του Αρη Αλεξανδρή σε σκηνοθεσία Γιάννη Σκουρλέτη-bijoux de kant. Εμπνευσμένοι από τον Οιδίποδα επί Κολωνώ του Σοφοκλή και τη Λυσιστράτη του Αριστοφάνη αντίστοιχα οι δύο γυναικείοι μονόλογοι αντλούν έμπνευση από το αρχαίο δράμα αποκαλύπτοντας σύγχρονες πτυχές τους, εντάσσονται επίσης στον Κύκλο Contemporary Ancients και παρουσιάζονται στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου, 25-26 Ιουλίου στις 9 μ.μ.
ℹ️ Εισιτήρια στο aefestival.gr
