Ο αξιολύπητος πρωθυπουργός μας κ. Μητσοτάκης περιφέρεται στην Ευρώπη ικετεύοντας τους «συμμάχους» μας να σεβαστούν το Διεθνές Δίκαιο και τις υποσχέσεις τους να μην εξοπλίσουν την Τουρκία με σύγχρονα όπλα «Eurofighters» κ.λπ., τα οποία θα χρησιμοποιήσει εναντίον μας στο πλαίσιο των σχεδίων της «γαλάζιας πατρίδας».
Μεταξύ αυτών είναι το casus belli για την επέκταση των χωρικών μας υδάτων, άνω των 6 μιλίων, το Διεθνές Δίκαιο είναι 12 μίλια, ισχυριζόμενη ότι τα νησιά μας δεν έχουν υφαλοκρηπίδα και επί πλέον πρέπει να είναι αποστρατιωτικοποιημένα, τα περισσότερα με βάση τη Συμφωνία της Λωζάννης, αλλιώς πρέπει να επιστρέψουν στο παλιό καθεστώς, δηλαδή στην τουρκική κυριαρχία! Υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που να πιστεύει ότι η Τουρκία απειλείται από την Ελλάδα;
Το γεγονός ότι το Διεθνές Δίκαιο αναγνωρίζει το δικαίωμα της εδαφικής κυριαρχίας της χώρας μας επί των νησιών, η οποία μόνο με στρατό προστατεύεται, οι Τούρκοι δεν το αναγνωρίζουν και θέλουν να μας σύρουν σε «διάλογο» βάζοντας στο τραπέζι, στην ουσία, την εδαφική μας ακεραιότητα! Οι «σύμμαχοι» λένε «να τα βρείτε!» Τι να βρούμε; Να μοιράσουμε τη χώρα μας; Εμείς λέμε, σωστά, συζητάμε μόνο για υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.
Εχουμε το παράδειγμα της κατοχής της μισής Κύπρου για πενήντα χρόνια, παρά τις αποφάσεις του ΟΗΕ. Αυτές εφαρμόζονται κατά το δοκούν, διότι η Τουρκία είναι η 2η, μετά τις ΗΠΑ, δύναμη του ΝΑΤΟ, το οποίο την εξοπλίζει για τις γεωστρατηγικές – ιμπεριαλιστικές ανάγκες του ανά τον κόσμο.
Εμείς θεωρούμαστε δεδομένοι και πρόθυμοι στα σχέδιά τους. Δίνουμε όπλα στην Ουκρανία και στη Σαουδική Αραβία αποδυναμώνοντας τα νησιά μας. Η Τουρκία συνεχώς αναβαθμίζεται κι εμείς περιμένουμε αλλαγή πολιτικής της Δύσης υπέρ ημών; Το ραγιάδικο λιβανιστήρι της κυβέρνησης είναι εθνικά επικίνδυνο. Η χώρα χρειάζεται πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική για να μας υπολογίζουν. Θα μπορούσαμε και εμείς να παίζουμε διαμεσολαβητικό – ειρηνευτικό ρόλο και να φιλοξενήσουμε και στη χώρα μας ανάλογες διασκέψεις. Πρέπει να ζητήσουμε τα δικαιώματά μας. Το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε. δεν πρέπει να είναι δύο ταχυτήτων.
Στις 9 του Μάη η ανθρωπότητα γιόρτασε τα 80 χρόνια από την αντιφασιστική νίκη των λαών/χωρών όπου ο ναζισμός – φασισμός προξένησε δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς και τραυματίες και τεράστιες υλικές καταστροφές, από τις οποίες οι μισές ήταν σοβιετικές. Δυστυχώς μόνο στη Ρωσία γιορτάστηκε! Οι μικρόψυχες χώρες της Δύσης δεν τη γιόρτασαν, μάλλον λόγω του ουκρανικού προβλήματος, για να αμφισβητήσουν, ίσως, τον ρόλο της Σοβιετικής Ενωσης, διότι τα θύματά της ήταν απείρως μεγαλύτερα από των Αγγλο-Αμερικανών (22 εκατομμύρια με 800 χιλιάδες μαζί) και προφανώς νιώθουν ένα αίσθημα κατωτερότητας (κόμπλεξ). Αυτή την εξήγηση δίνω.
Οι λαοί της Σοβιετικής Ενωσης αξίζουν τον σεβασμό και την αναγνώριση αυτής της τεράστιας προσφοράς που συνέβαλε τα μέγιστα στην απελευθέρωση της ανθρωπότητας από τη ναζιστική πανούκλα. Αυτό αποτελεί γενναιότητα και ύψιστη ηθική αξία! Τα πανανθρώπινα ιδανικά (χριστιανικά) είναι: ΕΙΡΗΝΗ, ΑΓΑΠΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
Τιμή και δόξα σ’ όποιον αγωνίζεται γι’ αυτά!
