Νεοφιλελεύθερος αυταρχισμός

Τις τελευταίες μέρες στον δημόσιο βίο ανεβαίνει ένα «έργο» που το έχουμε δει πολλές φορές με διαφορετικούς πρωταγωνιστές, ειδικά την τελευταία εξαετία. Ακραία ή συνήθη φαινόμενα έντασης, ακόμα και ύποπτα περιστατικά βίας παρουσιάζονται από την κυβέρνηση σαν μια σταθερά, διεκτραγωδούνται από ΜΜΕ ώστε η κοινωνία μ’ έναν αυτοματισμό να πεισθεί ότι το πρόβλημα των Πανεπιστημίων είναι η βία, του δημόσιου βίου η μικρο-εγκληματικότητα και των δημόσιων σχολείων οι απείθαρχοι μαθητές που θα σταλούν σε σχολεία-γκέτο. Και να χειροκροτήσει τα… μέτρα σωτηρίας της κυβέρνησης.

Με την ανάληψη της διακυβέρνησης το 2019, η Ν.Δ. αναγόρευσε τη «βία» σε θεμελιώδες ζήτημα, καταργώντας το άσυλο, θεσπίζοντας κάμερες, ποινές σε φοιτητές, νομοθετώντας μαζικές διαγραφές φοιτητών, αλλά και την Πανεπιστημιακή Αστυνομία, παρά την καθολική αντίδραση της πανεπιστημιακής κοινότητας. Τώρα, στο πλαίσιο μιας νέας επικοινωνιακής καταιγίδας, εκμεταλλεύεται φαινόμενα βίας και προχωρά σε ακόμα πιο αντιδραστικές επιλογές, πιστές στη σκληρή νεοφιλελεύθερη ατζέντα, εύηχες για τα ακροατήρια στα οποία στοχεύει.

Η «ασφάλεια», με την έννοια που την προσεγγίζει η Ν.Δ., βρίσκεται στον πυρήνα της συντηρητικής ιδεολογίας. Πίσω της κρύβονται η συκοφάντηση του δημόσιου σχολείου και Πανεπιστημίου και οι ιδεολογικές της εμμονές.

Καμία κυβέρνηση στη Μεταπολίτευση δεν είχε διανοηθεί, ωστόσο, να προχωρήσει σε αυτόματες διαγραφές φοιτητών, όπως αυτές που προανήγγειλαν ο πρωθυπουργός και η υπουργός Παιδείας. Για ακόμα μία φορά γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια το Σύνταγμα. Η Παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους, από την οποία δεν μπορούν να αποκλειστούν ούτε πολίτες που έχουν εγκληματήσει βαριά και εκτίουν ανάλογες ποινές!

Απέναντι στον ποινικό λαϊκισμό της κυβέρνησης και στις επικίνδυνες, οπισθοδρομικές ατραπούς που ανοίγει, οι δημοκρατικές δυνάμεις οφείλουν να πουν με όλους τους τρόπους ότι το δικαίωμα στην εκπαίδευση αποτελεί ένα θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, που προστατεύεται από τη διεθνή και εθνική έννομη τάξη και κατοχυρώνεται για όλους τους ανθρώπους, ανεξαιρέτως!

Εχουν περάσει ακριβώς 40 χρόνια από τη γενική συνέλευση των φοιτητών της Νομικής Αθήνας κατά την οποία διαγράφηκε ομόφωνα ως «φασίστας» ο τσεκουράτος Μάκης Βορίδης. Και πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαγραφή αυτή είχε παίξει ο εικοσάχρονος τότε Κωστής Χατζηδάκης. Ο Βορίδης δεν διαγράφηκε όμως ποτέ από τη Νομική Σχολή, και σωστά. Ο κυβερνητικός… αυτοματισμός στον εξευτελισμό του Συντάγματος εκτός από επικίνδυνος είναι και ανιστόρητος.