Πόσο κοντά βρίσκεται το Ιράν στην απόκτηση πυρηνικών όπλων;
Η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα δεν μπορεί να δοθεί, καθώς δεν είναι σαφές αν η Τεχεράνη δεν έχει ακόμα τη δυνατότητα ή δεν διαθέτει την πολιτική βούληση να κάνει το αποφασιστικό βήμα για να γίνει μέλος της Πυρηνικής Λέσχης.
Δεκατρία χρόνια μετά την πρώτη διαπραγμάτευση ΗΠΑ – Ιράν στο Ομάν, είναι σαφές ότι η Τεχεράνη είναι πρόθυμη να παγώσει το πυρηνικό πρόγραμμά της υπό τον όρο ότι θα μπορεί να προασπίζει τα ζωτικά συμφέροντά της στη Μέση Ανατολή.
Μέχρι και τον περασμένο Δεκέμβριο η Τεχεράνη είχε υπό τον έλεγχό της το Ιράκ, τη Συρία, τον Λίβανο και την Υεμένη – μια κατάσταση πραγμάτων η οποία διόρθωνε σε κάποιο βαθμό την ηγεμονική περιφερειακή υπεροχή του Ισραήλ.
Η ανατροπή του καθεστώτος Ασαντ, την οποία ενορχήστρωσε ο Ερντογάν, ήταν η πιο βαριά ήττα της Ισλαμικής Δημοκρατίας μετά τον οκταετή πόλεμο Ιράν – Ιράκ την περίοδο 1980-88.
Είναι δηλαδή κάτι παραπάνω από σαφές ότι σήμερα η Τεχεράνη διαπραγματεύεται με τις ΗΠΑ υπό πολύ δυσμενέστερους όρους από ό,τι το 2013.
Εάν βρεθεί ένας συμβιβασμός, τότε κάποια στιγμή ΗΠΑ και Ιράν θα συνεργαστούν εναντίον των τζιχαντιστών του «Ισλαμικού κράτους» στο Ιράκ, αλλά και συνολικά κατά της φονταμενταλιστικής τρομοκρατίας στο Αφγανιστάν και το Πακιστάν.
Τα παραπάνω είναι μια πρώτη αποτύπωση του νέου σκηνικού που διαμορφώνεται στην περιοχή μετά την ανατροπή του Ασαντ.
Ο Ερντογάν ήταν μέχρι πρόσφατα η απρόβλεπτη μεταβλητή των ισορροπιών στη Μέση Ανατολή υπέρ των ΗΠΑ, με πρώτη δημόσια επιβράβευση την προτροπή Τραμπ προς Νετανιάχου να τα βρει με την Τουρκία.
Το 2013 ο Νετανιάχου είχε δημόσια εναντιωθεί στα ανοίγματα Ομπάμα στο Ιράν, σήμερα όμως αποφεύγει οποιοδήποτε σχόλιο.
Ενα είναι βέβαιο, ότι ΗΠΑ και Ισραήλ σε ό,τι αφορά τη Μέση Ανατολή συμβαδίζουν μέχρι ενός σημείου.
Το Ισραήλ δυσφορεί για την όποια παρουσία και ρόλο του Ιράν και της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή, αλλά δεν διανοείται να έρθει σε δημόσια σύγκρουση όπως το 2013.
Δεν υπάρχει επιπλέον αντίλογος στο επιχείρημα ότι δεν μπορεί να εκμηδενιστεί με βομβαρδισμούς ακρίβειας το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν λόγω της μεγάλης διασποράς των εγκαταστάσεών του.
