Μια κουβέντα που γίνεται από την πλειονότητα του ελληνικού λαού είναι πώς θα γίνει να πέσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Διότι, όντως, δεν πάει άλλο… Σε αθλητικά πλαίσια, αλλά και πάλι σε μεγάλη κλίμακα, οι φίλοι του ποδοσφαιρικού Παναθηναϊκού ψάχνουν να βρουν τι μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά στην ομάδα τους, μπας και δουν άσπρη μέρα.
Και στις δύο αυτές περιπτώσεις, το ερώτημα είναι περίπου το ίδιο: Αντε και φεύγουν οι υπάρχοντες «διοικούντες», ποιοι είναι αυτοί που μπορούν ή θέλουν να πάρουν τη θέση τους; Οσον αφορά τη διακυβέρνηση της χώρας, στην παρούσα φάση φαίνεται να υπάρχει ένα έλλειμμα. Αντιπολίτευσης, προς το παρόν. Δηλαδή, τα κόμματα που ακούγονται περισσότερο είναι αυτά που τείνουν προς τα άκρα και δείχνουν κερδισμένα στις δημοσκοπήσεις. Αλλά όταν έρθει η ώρα της κάλπης, ποιος θα πάει να ψηφίσει π.χ. τη Ζωή, που για να γεμίσει τα ψηφοδέλτια βάζει μέσα και τους περαστικούς; Αρα, έστω και στη θεωρία, οι δύο πιθανοί πόλοι για την αλλαγή παραμένουν το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ.
Το μεν κόμμα του Ανδρουλάκη παραμένει σε ρηχά νερά ή για να το πούμε κομψότερα, σε χαμηλούς τόνους, ενώ ο… χιλιοδιαλυμένος ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. εξακολουθεί να έχει εσωτερικές έριδες, όπως είδαμε και τις προάλλες. Ενας αστερίσκος για την περίπτωση του ΠΑΣΟΚ. Τα στελέχη του κάνουν (αθόρυβη) δουλειά, η βάση του είναι αρκετά συσπειρωμένη και διόλου αμελητέα, όμως ο υπόλοιπος κόσμος που πρέπει να προσεγγιστεί, ΠΑΣΟΚ ακούει και ΠΑΣΟΚ δεν βλέπει…
Στα του Παναθηναϊκού, το ερώτημα είναι το ίδιο εδώ και χρόνια: Και να φύγει ο Αλαφούζος, ποιος θα έρθει; Ικανοί υπάρχουν, λεφτά έχουν, όμως ουδείς δείχνει τη διάθεση. Διαφορετική ιστορία, ίδια η κατάληξη: αδιέξοδο…
Ολως τυχαίως (;) στην ίδια δύσκολη θέση βρίσκεται και ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Γιάννης Αλαφούζος, δηλαδή αυτός που έχει απομείνει σχεδόν ως ο τελευταίος πιστός στην κυβέρνηση, ενόσω άλλοι μεγαλοεπιχειρηματίες στέκονται –περισσότερο ή λιγότερο– απέναντι.
