Τον τελευταίο χρόνο διατυπώνονται σχεδόν με τη μορφή παραδοχής και βεβαιότητας για την αναγκαιότητά τους δύο προτροπές. Η πρώτη είναι ότι πρέπει να δημιουργηθεί μια «προοδευτική» παράταξη, μια συμμαχία, ένα μέτωπο που να ρίξει την κυβέρνηση της Ν.Δ. Η δεύτερη είναι ότι πρέπει η χώρα να πάρει άλλη κατεύθυνση, προς τα αριστερά, απέναντι στη δεξιά πολιτική της κυβέρνησης.
Ανεξάρτητα αν κάποιος συντάσσεται για ιδεολογικούς ή πολιτικούς λόγους με αυτές τις προτροπές, υπάρχει ένα ερώτημα που προηγείται και είναι το «γιατί;». Γιατί πρέπει να πέσει η κυβέρνηση από μια προοδευτική παράταξη και γιατί χρειάζεται άλλη κατεύθυνση η χώρα; Σε ποια δεδομένα στηρίζονται αυτές οι παραδοχές και τι άραγε θέλει και η κοινωνία; Πολλά σημεία, από τις δημοσκοπήσεις ώς τις κοινωνικές εκφράσεις, δείχνουν ότι για πολύ κόσμο έχει σημασία περισσότερο να «τιμωρηθεί» και να ελεγχθεί η εξουσία, να επέλθει δικαιοσύνη. Και είναι σημαντικό αυτό γιατί μπορεί να είναι και άλλες οι πολιτικές επιλογές του εκλογικού σώματος όταν έρθει η ώρα, τοποθετημένες μακρύτερα του κλασικού σχήματος «Δεξιά- Αριστερά».
Και μοιάζει με σημείο-κλειδί για τα προοδευτικά κόμματα, για να απαντήσουν και στο ερώτημα που θέτουν τα χειμαζόμενα δημοσκοπικά τους ποσοστά, σε τι χρειάζεται μια αριστερή κατεύθυνση της χώρας, σε τι θα κάνει καλύτερη τη χώρα.
Κι εκεί είναι που ξεπηδά και κάτι ακόμα σημαντικότερο: Αντε και αναλαμβάνει την εξουσία το προοδευτικό μέτωπο. Υπάρχουν τα περιθώρια και οι δυνατότητες για μια αναστροφή της πορείας της χώρας και μια κατεύθυνση προς τα αριστερά; Αυτό είναι στην ουσία που καλούνται να πείσουν ότι ξέρουν πώς να το κάνουν. Πώς θα αναδιανείμουν τον πλούτο δίκαια, πώς θα υπερασπιστούν το δημόσιο συμφέρον και τα δημόσια αγαθά, πώς θα φέρουν τη δημοκρατία, τη δικαιοσύνη και τη χειραφέτηση. Μπορούν;
.jpg)
