Με την κατάθεση της πρώτης μάρτυρα κατηγορητηρίου, της Μαρίας Παπαδάκη, άνοιξε η αυλαία στη δίκη για την πολύκροτη υπόθεση του γηροκομείου «Αγία Σκέπη» στα Χανιά, που είχε μετατραπεί σε «κολαστήριο» για εκατοντάδες ηλικιωμένους. Ανάμεσά τους, και ο πατέρας της κ. Παπαδάκη, που, όπως κατέθεσε η ίδια ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθήνας, παρέμεινε αβοήθητος στα χέρια των φροντιστών του το καλοκαίρι του 2020.
Τρεις μέρες χρειάστηκαν εκείνο το καλοκαίρι για να μετατραπεί ο φιλοξενούμενος πατέρας της Μαρίας Παπαδάκη από ασθενής με άνοια σε ασθενή με λοίμωξη του αναπνευστικού που τον οδήγησε στον θάνατο. Η μάρτυρας βρήκε το γηροκομείο διαδικτυακά, αφού η εισαγωγή του πατέρα της ήταν μόνο για ένα μικρό χρονικό διάστημα, μέχρι να βρει έναν κατάλληλο φροντιστή για να επιστρέψει στο σπίτι. Στην επίσημη ιστοσελίδα του, το γηροκομείο διαφήμιζε την «εξειδίκευση του ιδρύματος στην τρίτη ηλικία» όπως και την «εμπειρία του ιατρικού και επιστημονικού προσωπικού».
Την επομένη της εισαγωγής του πατέρα της στην «Αγ. Σκέπη», η ιδιοκτήτρια του γηροκομείου δεν της επέτρεψε να τον δει, λέγοντάς της πως εκείνος κοιμόταν.
Τη δεύτερη ημέρα μπόρεσε να τον δει πίσω από ένα τζάμι, λόγω των μέτρων κατά του κορονοϊού: «Τον κατέβασαν στην είσοδο και τον είδα πίσω από το τζάμι. Δεν είχε καμία σχέση με όταν τον είχα αφήσει. Ηταν σε αναπηρικό αμαξίδιο, είχε ελάχιστη επαφή με το περιβάλλον. Τα μάτια του γυάλιζαν, δεν μπορούσε να μιλήσει». Τότε διαπίστωσε ότι τον είχαν δεμένο από τη μέση.
Μελανιές στα χέρια
«Αναστατώθηκα, ζήτησα να τον βγάλουν στην είσοδο. Παρατήρησα ότι εκτός από το δέσιμο στη μέση, είχε στους βραχίονες σημάδια περιμετρικά σαν μελανιές», συμπλήρωσε. Παρά την επιμονή της ιδιοκτήτριας ότι ο ηλικιωμένος άνδρας ήταν καλά και δεν υπήρχε λόγος ανησυχίας, η μάρτυρας τους υποχρέωσε να τον πάνε στο νοσοκομείο.
«Μου έλεγε ότι είναι απύρετος, χωρίς να υπάρχουν ιατρικές ενδείξεις ότι έχει κάποιο πρόβλημα. Εγώ όμως επέμενα ότι δεν φεύγω αν δεν πάμε νοσοκομείο» τόνισε. Οταν έφτασε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, οι ζωτικές ενδείξεις του πατέρα της ήταν τελείως διαφορετικές από αυτές που έλεγαν στο γηροκομείο. «Οταν φτάσαμε στα Επείγοντα του νοσοκομείου, οι γιατροί μου είπαν “τώρα μας τον φέρατε; Ο πατέρας σας πεθαίνει!”. Διαγνώστηκε με λοίμωξη του κατώτερου αναπνευστικού, πνευμονία…».
Ο πατέρας της Μαρίας Παπαδάκη ήταν ένας από τους συνολικά 293 φιλοξενούμενους που πέθαναν μέσα σε μία εξαετία, κυρίως εξαιτίας της παραμέλησης, της τραγικής έλλειψης προσωπικού, των απάνθρωπων συνθηκών διαβίωσης με μηχανική και χημική καθήλωση των ηλικιωμένων και εν τέλει λόγω της εγκατάλειψής τους μέχρι θανάτου. Η δίκη θα συνεχιστεί σήμερα.
