Εναρκτήρια επίδειξη πυγμής, αλλά και συνέπειας στις προεκλογικές δεσμεύσεις ή πρώτο δείγμα γραφής μιας διπλωματίας των δασμών;
Η Κολομβία δεν απειλεί την οικονομία των ΗΠΑ όπως η Κίνα και η Ε.Ε, σύμφωνα με τον Τραμπ, αλλά αποτελεί το πρώτο δείγμα γραφής μιας σύγχρονης επανέκδοσης της διπλωματίας των κανονιοφόρων που υιοθέτησαν οι ευρωπαϊκές δυνάμεις τον 19ο αιώνα.
Οταν τα διαβήματα, οι ρηματικές διακοινώσεις και η ανάκληση των πρέσβεων για διαβουλεύσεις δεν έφερναν το επιθυμητό αποτέλεσμα, αναχωρούσε με προορισμό τη δυστροπούσα χώρα ένα ή και περισσότερα πολεμικά πλοία. Οταν έφταναν στον προορισμό τους έριχναν άγκυρα τρία μίλια, που ήταν τότε το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης, και άρχιζαν ασκήσεις με πραγματικά πυρά. Αν ούτε η παραπάνω κλιμάκωση δεν έφερνε αποτέλεσμα, τότε η ναυτική μοίρα αποβίβαζε αγήματα, μια τελευταία προειδοποίηση ότι το επόμενο βήμα θα είναι το θερμό επεισόδιο.
Η απειλή επιβολής δασμών στην Κολομβία ανάγκασε την κυβέρνηση στην Μπογκοτά να δεχθεί τους υπηκόους της που συλλαμβάνονται ως παράτυποι μετανάστες στο έδαφος των ΗΠΑ. Ποιος μπορεί να αποκλείσει ότι αύριο-μεθαύριο, με την επιβολή εξοντωτικών δασμών, ο Τραμπ δεν θα εκβιάσει τοποθέτηση της μίας ή της άλλης χώρας σε μια κρίσιμη ψηφοφορία στον ΟΗΕ, στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε;
Ο δασμολογικός εκβιασμός δεν θα κάνει, απ’ ό,τι φαίνεται, διακρίσεις ανάμεσα σε συμμάχους και αντιπάλους. Ας ξεχάσουμε τις διμερείς και πολυμερείς συνόδους κορυφής και την παραζάλη των παρασκηνιακών διαπραγματεύσεων σε διαδρόμους και προθαλάμους.
Τούτων λεχθέντων, υπάρχουν δύο στρατηγικής βαρύτητας ερωτήματα που θα πρέπει να απαντηθούν:
● Πρώτον, εάν και κατά πόσον η διπλωματία των δασμών μπορεί να συμβιώσει με ένα σταθερό και προβλέψιμο παγκόσμιο γεωπολιτικό τοπίο.
● Δεύτερον, κατά πόσον οι ομοβροντίες εκβιαστικών δασμών θα λειτουργήσουν στη λογική της αυτοεκπληρούμενης προφητείας, όπου επισπεύδεται η δυσμενής εξέλιξη που επιχειρείται να καθυστερήσει ή και να ματαιωθεί.
Εξυπακούεται ότι ο επιθετικός νεοαπομονωτισμός των ΗΠΑ θα πριμοδοτήσει τη συσπείρωση των αναδυόμενων περιφερειακών δυνάμεων και θα ξεκαθαρίσει τον θολό ορίζοντα, καθώς ο πολυκεντρικός μετα-αμερικανικός κόσμος θα είναι διακριτός.
Ενα είναι βέβαιο, ότι οι ΗΠΑ εξάγουν ως ανεξέλεγκτη αστάθεια την εσωτερική κρίση τους. Την ίδια στιγμή, η Κίνα ως ήρεμη δύναμη προβάλλει ντε φάκτο ως εγγυήτρια της παγκοσμιοποίησης.
-320x213.jpg)
