ΛΑΡΚΟ: Ένα εμβληματικό ξεπούλημα

Η ΛΑΡΚΟ διαθέτει τα μεγαλύτερα κοιτάσματα νικελίου – κοβαλτίου που βρίσκονται σε ευρωπαϊκό έδαφος και έχει τις δυνατότητες να είναι μία από 10 μεγαλύτερες παραγωγούς σιδηρονικελίου στον κόσμο. Η ανάπτυξή της ανακόπηκε, καθώς οι εκάστοτε διοικήσεις επέδειξαν ασυγχώρητη αδράνεια και ολιγωρία, αγνοώντας για παράδειγμα τη δυνατότητα καθετοποίησης της παραγωγής και «θάβοντας» τη μέθοδο της υδρομεταλλουργίας, που ανέπτυξε το 2006 το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και η οποία έδινε τη δυνατότητα διαχωρισμού νικελίου και κοβαλτίου. 

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αποφάσισε την ιδιωτικοποίησή της. Η διαδικασία ιδιωτικοποίησης της βιομηχανίας ΛΑΡΚΟ μαζί με τα μεταλλευτικά δικαιώματα που αυτή κατέχει, όδευε προς ολοκλήρωση. Η συμφωνία προέβλεπε την εξαγορά, με μόλις 6 εκατομμύρια ευρώ, των μεταλλείων της Εύβοιας, της Καστοριάς και της Λάρυμνας – δηλαδή το σύνολο των κοιτασμάτων νικελίου και κοβαλτίου όλης της Ελλάδας – ενός λιγνιτωρυχείου στα Σέρβια, δύο οικισμών, του εργοστασιακού συγκροτήματος της Λάρυμνας και του λιμανιού της, καθώς και έναν πρότυπο ΧΥΤΑ που κόστισε πάνω από 40 εκατομμύρια ευρώ.

Όμως, τη Δευτέρα 5/8/2024 το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών ανακοίνωσε και επίσημα αυτό που η αγορά πιθανολογούσε εδώ και μήνες: πως οι διαγωνισμοί για την πώληση των  περιουσιακών στοιχείων της ΛΑΡΚΟ, καθώς και των μεταλλευτικών δικαιωμάτων του Δημοσίου, ακυρώνονται, καθώς ο προτιμητέος επενδυτής που είχε αναδειχθεί (ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και AD Holdings) γνωστοποίησε ότι απέσυρε το ενδιαφέρον του  

Σύμφωνα με το υπουργείο οικονομικών, «η κυβέρνηση σε συνεργασία με το ΤΑΙΠΕΔ, θα προχωρήσει στην επισκόπηση και -αν κριθεί απαραίτητο- στην επανασχεδίαση της δομής της συναλλαγής, με σκοπό την προκήρυξη νέου διαγωνισμού με στόχο την εξεύρεση βιώσιμης λύσης».

Οι εργαζόμενοι από την πλευρά τους αναφέρουν, ως πιθανό αίτιο της απόσυρσης, όρους και περιορισμούς που υπήρχαν στη συμφωνία, όπως ο όρος για διατήρηση της υφιστάμενης παραγωγικής διαδικασίας, εικάζοντας ότι με τον νέο διαγωνισμό, θα αρθούν και οι τελευταίοι περιοριστικοί όροι.

Η απόσυρση του επενδυτή έρχεται τεσσεράμισι χρόνια μετά τον Φεβρουάριο του 2020, οπότε και η εταιρεία τέθηκε σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης. Και όλα αυτά, σχεδόν δύο χρόνια από την ανάδειξη προτιμητέου επενδυτή.

Όλα αυτά τα χρόνια, οι εργαζόμενοι ζουν μέσα σε ένα καθεστώς αβεβαιότητας που έρχεται να επιτείνει ο κυβερνητικός εμπαιγμός με «προγράμματα απασχόλησης και αποκατάστασης των απολυμένων» από τη ΔΥΠΑ και την κυβέρνηση. Δεν εγκαταλείπουν όμως και συνεχίζουν τον αγώνα για την επιβίωση, στους σκοτεινούς καιρούς που η χώρα ξεπουλά και τους τελευταίους (αλλά μοναδικούς και υπερπολύτιμους για όλον τον κόσμο) φυσικούς της πόρους.

Η Attica Voice επισκέφθηκε τη Λάρυμνα στις 21 Ιουλίου, λίγες ημέρες πριν την ανακοίνωση της απόσυρσης ενδιαφέροντος από τον προτιμητέο επενδυτή και συνομίλησε με τον γραμματέα του Σωματείου εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ, Δημήτρη Παπαϊωάννου.