Θα χαιρετάς μία φορά τη γερμανική σημαία και τρεις τη γαλλική.
Αυτή ήταν η πατρική συμβουλή του καγκελαρίου Αντενάουερ προς τον Κολ λίγο πριν αποχωρήσει από την πολιτική, την άνοιξη του 1963.
Σήμερα, ο Σολτς και η Φον ντερ Λάιεν βλέπουν τη γαλλική σημαία ως μία από τις 27.
Τα όσα συνέβησαν με τον εξαναγκασμό σε παραίτηση του Γάλλου επιτρόπου Μπρετόν και την αντικατάστασή του από τον απερχόμενο ΥΠΕΞ Σεζουρνέ είναι πρωτοφανή όχι μόνο στην ιστορία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, αλλά και των γαλλογερμανικών σχέσεων.
Δεν πρόκειται για προσωπική σύγκρουση της προέδρου της Κομισιόν με τον Γάλλο επίτροπο που θυσιάστηκε συναινούντος του Μακρόν.
Πρόκειται για την πιστοποίηση ότι η διμερής γαλλογερμανική σχέση όχι μόνον δεν παράγει πλέον ευρωπαϊκά οράματα, αλλά αδυνατεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων που απαιτείται για τη διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας των θεσμών της Ε.Ε.
Βυθισμένες σε υπαρξιακή κρίση αποσταθεροποίησης που αρχίζει να έχει υπαρξιακό χαρακτήρα, η Γαλλία και η Γερμανία δεν μπορούν πια να κρατήσουν ούτε τα προσχήματα μιας προνομιακής διμερούς ειδικής σχέσης.
Στα τέλη του 1991 η Συνθήκη του Μάαστριχτ έδωσε την εντύπωση ότι η ευρωπαϊκή ενοποίηση θα προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα που προέκυψε με την πτώση του Τείχους.
Η υιοθέτηση του ευρώ την 1.1.1999 μετά από μια παρατεταμένη και δύσκολη διαπραγμάτευση φάνηκε να επιβεβαιώνει την παραδοχή ότι οι κρίσεις και οι προκλήσεις πριμοδοτούν την επιτάχυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Το προχθεσινό ψυχόδραμα στις Βρυξέλλες, αν μη τι άλλο, πιστοποιεί ότι η Ε.Ε. χωρίς τη γαλλογερμανική ατμομηχανή περιορίζεται στη διαχείριση των τρεχουσών υποθέσεων.
Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση δεν προέκυψε στις αρχές της δεκαετίας του ’50 από την υπέρβαση των ανταγωνισμών του παρελθόντος, αλλά κατά κύριο λόγο από την ασφυκτική πίεση των ΗΠΑ στη Γαλλία που αντιδρούσε στην ταχεία ανοικοδόμηση της Δυτικής Γερμανίας.
Η Γαλλία ήθελε μέσα από την ευρωπαϊκή ενοποίηση να ελέγξει τη Δυτική Γερμανία, η οποία έβλεπε την ευρωπαϊκή προοπτική σαν εργαλείο πλήρους ανάκτησης της κυριαρχίας της.
Η κρίση ακινησίας στην Ε.Ε. θα οδηγήσει στη σταδιακή αποδυνάμωση των κεκτημένων της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, μια αργή διαδικασία που θα θυμίζει την παρακμή της Βρετανικής Κοινοπολιτείας.
Από διευθυντήριο της Ε.Ε. η γαλλογερμανική σχέση σήμερα κινείται με την κεκτημένη ταχύτητα.
Τακτικές συναντήσεις των ηγετών, κοινά υπουργικά συμβούλια, κοινές κοινοβουλευτικές συνεδριάσεις θυμίζουν ότι οι δύο χώρες πριν από λίγα χρόνια μιλούσαν εξ ονόματος της Ε.Ε.
