Οι πολιτικές συμμαχίες δεν εκβιάζονται

«Για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολλή», λέει ο χιλιοτραγουδισμένος στην Αριστερά στίχος του Ελύτη. Φοβάμαι ότι κάποιοι βιάστηκαν να σχολιάσουν τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών στην Ελλάδα και την Ευρώπη, σαν έτοιμοι από καιρό, αναπαράγοντας ανεδαφικές προτάσεις και προκάτ σχήματα για το μεγάλο ζήτημα συμπόρευσης του προοδευτικού χώρου με όρους προγραμματικής σύγκλισης. Κύριο ζητούμενο, να ηττηθεί η άκρως υποκριτική και καταστροφική κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία στις πρόσφατες ευρωεκλογές δέχτηκε ισχυρότατο πλήγμα, με αποτέλεσμα ο πρωθυπουργός να σκέφτεται ήδη κάποιες αλλαγές στο φορολογικό, ενώ μάλλον συνειδητοποίησε ότι το «καλάμι» του 41% για πολλούς υπουργούς του δεν υπάρχει πια.

Προφανώς, η κατάσταση στον προοδευτικό χώρο δεν είναι και η καλύτερη, ούτε υφίσταται κλίμα διαλόγου μεταξύ των συνιστωσών του. Προσωπικά, αποφεύγω τον όρο Κεντροαριστερά, που χρησιμοποιείται τόσο στο ΠΑΣΟΚ όσο και από μερίδα του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., διότι θεωρώ ότι ο όρος αυτός παραπέμπει σε πολιτική γεωγραφία, όχι ιδεολογία, ούτε πρόγραμμα, ενώ ενοχοποιήθηκε την περίοδο Σημίτη ως σχήμα λεηλασίας του χώρου της ανανεωτικής Αριστεράς.

Η πρότασή μου: να επιδιωχθεί –σε βάθος χρόνου εννοείται και όχι βιαστικά και αβασάνιστα– η οικοδόμηση μιας Συμμαχίας Προόδου και Οικολογίας, διότι έτσι αποκτά ιδεολογικό και προγραμματικό υπόβαθρο το προτεινόμενο εγχείρημα.

Απορώ για το γεγονός ότι παραλείπεται από διάφορες προτάσεις η συμπερίληψη της οικολογικής διάστασης, δεδομένου ότι το κύριο ζήτημα σήμερα για τον κόσμο είναι η κλιματική κρίση και η απαιτούμενη πράσινη μετάβαση. Από την άποψη αυτή, στον όποιο διάλογο δρομολογηθεί θέση έχει και το κόμμα Κόσμος του Πέτρου Κόκκαλη, που ανήκει στην οικογένεια των Ευρωπαίων Πράσινων.

Σε ό,τι αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., σήμερα αυτοπροσδιορίζεται ως σύγχρονη Αριστερά, άρα και οικολογική, χωρίς επίθετα που έχουν πολυχρησιμοποιηθεί, κατά κανόνα σαν σημαίες ευκαιρίας.

Λέω, λοιπόν, σε βιαστικούς συντρόφους (συντρόφισσες δεν είδα να προβαίνουν σε δηλώσεις) να μελετήσουμε συστηματικά και σε βάθος τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών σε Ε.Ε. και Ελλάδα, το δε καταστατικό συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. δεν είναι μόνο απόφαση προέδρου, αλλά συνεδριακή δέσμευση του περασμένου Φλεβάρη, όταν και περάσαμε τον σκόπελο της εσωστρέφειας διαγράφοντας πορεία ανοδική, αν και δεν εκφράστηκε επαρκώς στο εκλογικό αποτέλεσμα, για το οποίο ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ νιώθει σχετικά ικανοποιημένος, εν αντιθέσει με κάποια στελέχη.

Τέλος, επισημαίνω ότι η μεγάλη επένδυση που έγινε σε νέα στελέχη που συμπεριλήφθηκαν από τον λαό του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. στο ευρωψηφοδέλτιο, θα δώσει βέβαιους καρπούς στο όχι μακρινό μέλλον για το κόμμα και την κοινωνία.

* Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.