Διαβάζοντας την ιστορία του Μπρεντάνο για τους Φούγκερ του Αουγκσμπουργκ, από τους πρώτους τραπεζίτες στην Αναγέννηση, συγκρίνω σχεδόν αυτόματα τους σημερινούς τραπεζικούς κολοσσούς των χωρών της Ε.Ε., όπως αυτόν της Deutsche Bank. Βλέπω ότι εκείνοι ξεκινώντας από τη φτώχεια δεν την ξέχασαν, έτσι που να χορηγούν την τέχνη και να μεριμνούν συγχρόνως για τους αδύναμους, κάποτε και για τους δυνατούς όταν αυτοί επιδείκνυαν έργο για το καλό της χώρας τους, χωρίς οι ίδιοι να σπαταλούν άνευ όρων για τους εαυτούς τους.
Ενώ οι πλείστοι σημερινοί, έχοντας πατήσει μεταφορικά ή και κυριολεκτικά επί πτωμάτων, με την αγαστή σύμπνοια κυβερνήσεων, επιδίδονται σε μια κούρσα κερδοσκοπίας κατασκευάζοντας «φούσκες», όπως έδειξε στην ταινία «Το Μεγάλο Σορτάρισμα» ο εκλιπών μάγειρας Μπουρντέν με το παράδειγμα της μπουγιαμπέσας, επενδύοντας στην ανομοιογενή «μπαγιάτικη» ποιότητα σύνθετων προϊόντων, όπως τα δομημένα ομόλογα.
Η Ελλάδα, με πρωτοπορία τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ, πλήρωσε και πληρώνει ακριβά τα παιχνίδια αυτά με τη φτωχοποίηση της πλειονότητας των κατοίκων της. Οι πολιτικές λιτότητας που επιβλήθηκαν για να σωθούν οι τράπεζες, οι βουλευτές που ψήφισαν χωρίς να διαβάσουν τη δανειακή σύμβαση, οι πλατείες που δαιμονοποιήθηκαν αφαιρώντας το δίκαιο ψέλλισμά τους για αξιοπρέπεια, οι αυτοκτονίες που δεν έχουν καταμετρηθεί, η επιβολή του αγγλικού δικαίου, η νεοαποικιακή συμπεριφορά της Ε.Ε. και των λοιπών «ελεγκτών», με όλες τις διαφορετικές ερμηνείες, δεν έγιναν παρά με ελάχιστες εξαιρέσεις αντικείμενο μιας συζήτησης ουσίας στις επικείμενες εκλογές.
Μια τέτοια συζήτηση είναι απαραίτητη σήμερα που οι πολιτικές λιτότητας έχουν πλήξει και τη Γερμανία. Με την κρίση της βιομηχανικής της παραγωγής (με συνέπειες και στην τουριστική της «βιομηχανία») που σταματά ή μετακομίζει στην Αμερική, αξιωματούχοι της Ε.Ε. κάνουν ήδη λόγο για ανάπτυξη πολεμικής βιομηχανίας στην ήπειρο. Η Ευρώπη που έγινε στάχτη δύο φορές τον 20ό αιώνα, με τα ερείπιά της να αχνίζουν ακόμα στα παλιά κινηματογραφικά επίκαιρα, σκέφτεται και πάλι τον πόλεμο.
Η κυρία Φον ντερ Λάιεν «κατέβασε γραμμή» λέγοντας ότι οι υποψήφιοι ευρωβουλευτές οφείλουν να είναι με το μέρος της Ουκρανίας όπου βλέπουμε να κλιμακώνεται ένας πόλεμος καταστροφικός που κήρυξε η Ρωσία, με εμφύλιες -αν θυμηθούμε την Ιστορία- διαστάσεις και που αναζωπυρώνει το ΝΑΤΟ, το οποίο αλλιώς δεν θα είχε με τη λήξη του ψυχρού πολέμου λόγο ύπαρξης, όταν βλέπουμε και τη στάση του στη συνεχιζόμενη γενοκτονία της Γάζας. Ο πρόεδρος Ερντογάν δίπλα στην πολεμοχαρή ρητορική του εναντίον της Ελλάδας, που δεν έχει ποτέ όπως θα έπρεπε απαντηθεί, απειλεί ότι θα φύγει από το ΝΑΤΟ.
Η ειρηνευτική μεσολάβησή της Ε.Ε. είναι απαραίτητη σήμερα. Η Ελλάδα δεν μπορεί διά του πρωθυπουργού της να κρύβεται πίσω από μια δήθεν ευρωπαϊκή ταυτότητα που είναι διαμελισμένη, υβριδική, αδιέξοδη. Οι Δελφοί ας φωτίσουν το νέο παράδειγμα για μια Ευρώπη της ειρήνης.
