Ασέβεια

Είναι αρκετό που τα βέλη ταιριάζουν ακριβώς στις πληγές που προκάλεσαν, έγραψε ο Κάφκα. Και φαίνεται πως το ίδιο ισχύει και για τις αντιδράσεις. Στην επέτειο της δολοφονίας του αδικοχαμένου Θάνου Αξαρλιάν, σε ένα όχι μόνο τρομοκρατικό αλλά και απόλυτα κυνικό χτύπημα που αδιαφόρησε για τους πολίτες, γέμισε και φέτος το ίντερνετ από χολή για τη Μάγδα Φύσσα και την Αριστερά «τσουβαλιαστά», γιατί η μητέρα του Παύλου μιλάει. Λες και πρέπει να υπάρχει ένα πρότυπο μάνας, λες κι οι ίδιοι δεν είναι υπέρ, όχι τοποθετήσεων, όπως της Μάγδας, αλλά κραυγών σε τόσες άλλες περιπτώσεις. Ακόμη λες και θυμούνται οι ίδιοι τη Σωτηρία Βασιλακοπούλου που δολοφονήθηκε έναν Ιούλη στα 1978 από αυτούς που δολοφονήθηκε.

Ακόμη λες πως όσοι δεν θέλαμε νεκρό απεργό πείνας ήμαστε με την Τρομοκρατία…

Κακά τα ψέματα, δεν με καλύπτει η στάση σημαντικού μέρους της Αριστεράς, όμως κείμενα έχουν γραφτεί, (όπως έχουν γραφτεί κι εκ Δεξιών για την ανάγκη να μην υπάρχει νεκρός στις φυλακές) και από πάνω το να δίνουν μαθήματα όσοι χυδαιολογούν αξιολογώντας διαφορετικά τον πόνο των μανάδων όπως κι όποτε τους συμφέρει πάει πολύ. Αναγνωρίζω πως το θέμα αφορά (και) δυο διαφορετικές στάσεις ζωής (σχηματικά και γενικότερα), αλλά δεν διανοήθηκα ποτέ να γράψω «εδώ ο τόπος καίγεται και η μάνα του Αξαρλιάν σιωπά κι ύστερα ζητά Αλληλεγγύη». Τι αισχρή παπάντζα θα ήταν αυτή;;! Και δεν το είδα και πουθενά γραμμένο. Η Αλληλεγγύη μου προς την κ. Αξαρλιάν είναι δεδομένη, δεν γράφω ή δεν δημοσιεύω 1η φορά για τον γιο της, στα κοινωνικά δίκτυα το έχω κάνει όπως και πολλοί και πολλές επανειλημμένα, και δεν είναι χάρη, είναι υποχρέωση. Οπως κι ο σεβασμός μου για τη στάση της. Κι ας προτιμώ πάντα την ενεργή στάση, τον και την πολίτη που δρα και μιλά.

Λοιπόν, εάν τιμούσατε αληθινά και δεν χρησιμοποιούσατε τον Θάνο δεν θα ενεπλέκατε μια άλλη μάνα που θρηνεί και δεν θα της κάνατε υποδείξεις πώς να θρηνεί. Οταν μάλιστα αρνείται χρόνια να το ταυτίσει με κόμμα (μου είχε βάλει απόλυτο όρο στην εκδήλωση στο Σύνταγμα) και να το εξαργυρώσει με θέση σε εθνικά ή ευρωπαϊκά έδρανα ή με διορισμό όποιου είδους σε αντίθεση με πολλούς/ές από εσάς. Κανένας σεβασμός στη στάση σας. Αιωνία η Μνήμη του Θάνου Αξαρλιάν. Και σεβασμός στην οικογένειά του. Δόξα και Τιμή στον αντιφασίστα Παύλο Φύσσα και σεβασμός στη μητέρα του. Δείξε μου πώς τιμάς έναν νεκρό να σου πω τι είσαι…