Ο Παν. Κονδύλης (στην εισαγωγή του βιβλίου του «Η καχεξία του αστικού στοιχείου στη νεοελληνική κοινωνία και ιδεολογία»), ασχολήθηκε με τις αιτίες της παρακμής της νεότερης Ελλάδας! Αυτή την αναλυτική εθνική ενδοσκόπηση που οδηγεί στην αυτογνωσία· να μάθουμε πώς φθάσαμε ώς εδώ, τι και πώς πετύχαμε, σε τι και γιατί αποτύχαμε (έκδοση Θεμέλιο)! Αυτή η γνώση ως καταλυτική ενδοσκόπηση, αν δεν την κατέχουμε, οδηγεί σε συνεχή λάθη! Ο Κονδύλης μας πρόσφερε γνώση που την αρνηθήκαμε!
Ο πολύ αρχαιότερος Γοργίας έγραψε: στολίδι για την πόλη η ευανδρία (=υπεύθυνοι πολίτες), για την ψυχή η σοφία, για την πράξη η αρετή, για τον λόγο η αλήθεια· ασχήμια όσα αντίθετα σ’ αυτά. Οι Ευάγγ. και Δημ. Τόλης στο βιβλίο τους «Παγκοσμιοδυναμική» έγραφαν: «Η ικανότητα αποδοχής της γνώσης είναι αδιάφορη για τους πολλούς! Το φαινόμενο τούτο οδηγεί σε μειωμένη παραγωγή γνώσης, η οποία αποτελεί απόκλιση απ’ την άριστη γνώση! Αυτή η απόκλιση φθάνει μέχρι μηδενισμού γνώσης ή αρνητική γνώση».
Ο Δημ. Ψαρράς και ο Τάσος Κωστόπουλος έγραφαν σε ένθετο της «Εφ.Συν.» με γενικό τίτλο «Οι Γνωστοί Αγνωστοι» και τεύχος «αφιερωμένο» στον Κων. Μητσοτάκη: «Σε συζήτηση του κου Μητσοτάκη με τον ανεπίσημο βιογράφο του Θαν. Διαμαντόπουλο, όταν εκείνος του πρότεινε να ορίσει ως διάδοχό του στην Προεδρία της Ν.Δ. τον κ. Βορίδη (ως έχοντα συμπάθειες στους ακροδεξιούς), απάντησε: Τι λες, παιδί μου, εμένα οι ακροδεξιοί ήσαν οι πιο πιστοί, οι πιο δικοί μου· ιδιαίτερα οι βασιλόφρονες· οι ακροδεξιοί λοιπόν κατά βάση τον Κυριάκο θ’ ακολουθήσουν!».
Αυτά που γνωρίζαμε για την πορεία του Κυριάκου είναι τα ακόλουθα: όταν απεφοίτησε διορίστηκε ως σύμβουλος στην Τ.Τ.Ε. με υπέρογκο για την εποχή μισθό και εισήγηση του κ. Χριστοδουλάκη – ΠΑΣΟΚ («Ελευθεροτυπία» της εποχής)! Μετέπειτα, το οικογενειακό όνομα και οι πολιτικές φιλίες και συγγένειες τον ανέδειξαν βουλευτή και εν συνεχεία υπουργό Διοικ. Μεταρρύθμισης της κυβέρνησης Σαμαρά! Τότε απέλυσε τις καθαρίστριες του υπουργείου και φέρεται δηλώσας πως πρέπει να απολυθεί το 15% των Δ.Υ.!
Στα 2017 έκαμε τη δήλωση της «σοφίας» του: Δεν πιστεύω ότι στη φύση υπάρχει ισότητα! Αναλύοντας τη φράση αυτή φθάνουμε σε κρίσιμα συμπεράσματα: τη φράση αυτή (αν είναι δική του), τη χρησιμοποίησαν οι Αθηναίοι για να κάμψουν την αντίσταση των Μηλίων, κι όταν αυτοί την απέρριψαν, τους σφαγίασαν (έτσι έκαναν οι δυνατοί σε κείνες τις συνθήκες)!
Στην πολιτισμένη κοινωνία μας, σε τούτο τον αιώνα, αυτή η μεταφορά της ανθρώπινης κοινωνικής ανισότητας στην ανισότητα της σωματικής δύναμης των άγριων θηρίων, που δηλώνει εξομοίωση ανθρώπινης κοινωνίας προς αγέλες άγριων ζώων, μοιάζει λίγο «άγαρμπη» εκ μέρους του.
Πανούργο βέβαια το «εύρημα»· αναγνωρίζει την ύπαρξη κοινωνικής ανισότητας αλλά, προσποιούμενος τον αφελή, την αποδίδει σε φυσικό νόμο! Μας χλευάζει, γιατί γνωρίζει ότι η κοινωνική ανισότητα είναι «καρπός» της κλοπής του, υπό των εργαζομένων παραγόμενου υπερπροϊόντος, από τους εργοδότες! Η μεταφορά του απευθυνόταν σε δύο ακροατήρια· αφ’ ενός σ’ αυτό των εχόντων κι έμμεσα τους διαβεβαίωνε πως είναι δικός τους και, αφ’ ετέρου, στο ακροατήριο των μη εχόντων και τους υπενθύμιζε τη θέση τους ως θηραμάτων (= «εμείς θηρευτές κι εσείς θηράματα», υπονοούσε)! Ο πρώτος υπουργός Εξωτερικών του Ουάσινγκτον «Χάμιλτον», ως κυνικότερος, ονόμαζε τον λαό «ΚΤΗΝΟΣ» (ιδέ άρθρο μου στην «Εφ.Συν.» – «Η Δημιουργία των Αρίστων», 24-8-2022).
Δεν γίνεται όμως ν’ αγνοεί τον Σόλωνα, την αρχαία μας ιστορία· αυτόν που κατήργησε τους σκληρούς Δρακόντειους νόμους κι έφερε άλλους ηπιότερους, ωφέλιμους για το πλήθος. Ο Σόλων, που έδωσε το δικαίωμα σε κάθε πολίτη να ζητά δικαιοσύνη για τον άλλον που αδικήθηκε! Τον Σόλωνα που κήρυττε ότι «ο νόμος πρέπει να διατυπώνεται επί της δυνατότητας εφαρμογής του, αν θέλει να τιμωρεί λίγους επωφελώς και όχι πολλούς ανώφελα» (Πλουτάρχου – Βίοι Παράλληλοι).
Ο Μακιαβέλι στο έργο του «Ο Ηγεμόνας» έγραφε: «Βλέποντας οι μεγάλοι πως δε βαστούν ν’ αντιταχθούν του λαού, αρχίζουν να σωρεύουν κύρος σ’ έναν δικό τους και τον κάνουν ηγεμόνα, ώστε, κάτω απ’ τον ίσκιο του, να χορταίνουν τις ορέξεις τους!». Με βάση τον Μακιαβέλι λογική φαίνεται η «κατασκευή» του νυν πρωθυπουργού από τους μεγάλους του πλούτου! Ως «σύγχρονη» κατασκευή, έχει εφοδιασθεί με την τεχνητή νοημοσύνη· έχει τις ατέλειές της.
Είναι αλγοριθμική κατασκευή δίχως ψυχισμό! Ενα ψευδές ομοίωμα, που δεν έχει προγραμματισθεί καλά στα ψεύδη και στην τυχαία συναπάντηση με απλούς ανθρώπους· έτσι κάνει πολλά λάθη και φαίνεται ψεύτικος! Κι εδώ προκύπτει ο Λασκαράτος που έλεγε: «Εβγα μ’ εμέ στο φόρο και κάνω/ να σε φωνάξουν οι ανθρώποι “Ο Μεσσίας”,/ και εγώ για τούτο φίλε μου/ σου βάνω μια προσωπίδα φιλελευθερίας/ ούτε ο λαός που βλέπει με τ’ αυτιά του/ θα ξεχωρίσει τι κρύβεις από κάτου»! Γιατί όμως ο Κυριάκος μίλησε ως εκπρόσωπος των δυνατών – των μεγάλων;
• Ηταν τα σχέδια του πατρός του (πολιτική διαθήκη);
• Ησαν οι οικογενειακές πρακτικές και φιλίες με ακροδεξιούς.
• Ηταν οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης και ιδιαιτέρως του Σ.τ.Ε. που υπήρξε η αποτελεσματικότερη αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ (Κ. Δουζίνα, δύο άρθρα 6 + 20/2/23 στην «Εφ. Συντακτών»!).
Τα όσα έλεγε θέλησε να τα επιδείξει στους μεγάλους, ως διαπιστευτήρια. Αυτοπροβλήθηκε ως καταλληλότερος για τα συμφέροντά τους! Και τα ΜΜΕ των μεγάλων (ψηφιακών και εντύπων) τον αντάμειψαν δεόντως με την τετάρτη «δήθεν εξουσία» τους! (Δεν είναι εξάλλου η πρώτη φορά που συμβαίνουν αυτά! Ο καθ. Ενεπεκίδης στο βιβλίο «Η δόξα και ο διχασμός 1908-1918» γράφει για τα τηλεγραφήματα των εδώ πρεσβειών Αυστρίας – Γερμανίας προς την έδρα τους, για την εξαγορά αθηναϊκών και επαρχιακών εφημερίδων!). Είναι γνωστή εξάλλου η πρακτική του πάλαι ποτέ συγκροτήματος Λαμπράκη στον σχηματισμό κυβερνήσεων.
Στα 2019 εξελέγη πρωθυπουργός γιατί γοήτευσε έχοντες και κατέχοντες με λόγο ακαταμάχητο! Τάζοντας πολλές και καλύτερες δουλειές και άλλα «τερπνά ψευδή και ασύστολα»! Ο λόγος κάποιου που δεν νοιάζεται για την αλήθεια αλλά στήνει παγίδες στην ανοησία των ανθρώπων και τους εξαπατά· πόσοι, πόσους, για πόσα πράγματα και έπεισαν και πείθουν πλάθοντας λόγο ψευδή· αν όλοι είχαν μνήμη του παρελθόντος – γνώση του παρόντος και πρόνοια του μέλλοντος, δεν θα μπορούσαν να εξαπατηθούν όπως σήμερα («Γοργίας», Πεντζοπούλου-Βαλαλά).
Ξεχνούν οι Ελληνες ότι «ουδέν θεωρείται δεδομένον»· εφησυχάζουν σ’ αυτά που κατέκτησαν και δεν τα συντηρούν με συνεχή αγώνα. Υποκύπτουν στο ένα από τα τρία μειονεκτήματα της φυλής: την ανικανότητα για συνεχή προσπάθεια!
Η πρώτη δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη ήταν: θα φτιάξουμε μια κυβέρνηση των αρίστων! Αριστεία υπεσχέθη· και όπως έγραφε ο Αριστ. Μπαλτάς, άριστος σημαίνει ο έξοχος στο είδος του, ο κληρονόμος από το ρήμα αραρίσκω, η αριστεία σημαίνει αρετή (καλλιέργεια της ψυχής!).
Ακολουθώντας τη θεωρία του «Χάμιλτον» έδωσε προνόμια στην ελίτ και αφαίρεσε δικαιώματα και κατακτήσεις του λαού. Τα σκάνδαλα διαδέχονται τα προηγούμενα κι όλα πάνε αρχείο! Την αρετή την ξέγραψαν ως κενή περιεχομένου! Ξεχνούν τον Πλάτωνα που μέσω Πρωταγόρα αναγνωρίζει την αρετή ως σύνολο μερών όπως: Δικαιοσύνη – γενναιοδωρία – μεγαλοψυχία – σοφία – σύνεση – φρόνηση – σεβασμός!
Αγνοούν τον Αριστοτέλη και την πληρέστατη ανάλυσή του για τη Δικαιοσύνη (στα Ηθικά Νικομάχεια) και για τις μορφές του Δικαίου, που οδήγησε την Ελλη Παππά να τονίζει ότι «δίκαιο είναι αυτό που τείνει στην ευημερία των πολιτών και τη διατήρησή της»! Η γνώση δεν σταματά και πολύ περισσότερα θα ’πρεπε να μάθαιναν οι πολίτες για σύμβουλό τους, προς σωστές αποφάσεις!
Για τα καμώματα του κυβερνητικού θιάσου, που αναγεννήθηκε ως μη όφειλε από την ελαφρότητα των μη εχόντων και υποστήριξη των εχόντων, αυτά που χειροκροτώντας ψηφίζουν ασυνείδητα (ακουσίως;) εν συνειδήσει οι δήθεν αντιπρόσωποι του λαού, οι υπεύθυνοι πολίτες πρέπει να αποδώσουν τη μέγιστη ΜΟΜΦΗ Σ’ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ, ΟΤΑΝ ΠΡΕΠΕΙ, ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΤΗ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ. Κι όταν πετύχουν την ανατροπή των δήθεν αρίστων, Η ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΝΕΙΜΕΙ (ΜΕ ΕΡΓΑ) ΤΟΝ ΕΠΑΙΝΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ!
* Συνταξιούχος
-320x213.jpg)
