Χθες (12η το μεσημέρι της 15ης Μαΐου 2024) είχα μια συνεργασία με τον διευθυντή του καταστήματος της Εθνικής Τραπέζης στη Βούλα, κ. Λάμπρο Παντελή. Κάναμε μαζί την «επικαιροποίηση» (αυτός είναι ο τραπεζικός όρος) της σχέσης που έχω ως πελάτης με την τράπεζα.
Η συνεργασία μας ήταν άψογη, αλλά θα έλεγα και δημιουργική από κάθε άποψη σε όλα τα επίπεδα της επαφής μας. Πρώτα πρώτα ήταν μια ανθρώπινη επαφή, κάτι που σπανίζει στις συνθήκες της καπιταλιστικής ζωής μας. Σε όποιον όμως ισχυριστεί πως δεν μπορεί να υπάρξει στις συνθήκες του καπιταλισμού ανθρώπινη συνθήκη δημιουργικής επαφής και συνεργασίας θα του απαντούσα ότι και όμως κάτι τέτοιο είναι δυνατόν! Και αυτό εξαρτάται από τους ίδιους τους ομιλητές, από τους ίδιους τους ενδιαφερόμενους.
Επί μια ώρα συνεργάστηκα με τον διευθυντή και από κοινού βρήκαμε λύσεις στις υπηρεσιακές εγγραφές με δημιουργικό πνεύμα. Την ίδια στιγμή διαπίστωσα ότι ως διοικητικός νους είχε αντίληψη για όλα όσα συνέβησαν εντός του καταστήματος. Εδινε λύσεις σε κάθε πρόβλημα που προέκυπτε. Και επιπλέον αυτό γινόταν με επαγγελματική συνείδηση και πνεύμα, το οποίο προωθεί τα συμφέροντα της επιχείρησής του.
Πολλοί από τους αναγνώστες μας θα αναρωτηθούν πώς και γιατί μιλάω τώρα για μια συνάντηση ενός πελάτη (επί του προκειμένου ο πελάτης ήμουν εγώ, ο Θεόδωρος Γεωργίου) μ’ ένα στέλεχος τραπεζικής επιχείρησης η οποία εκ των πραγμάτων λειτουργεί με τους όρους του καπιταλισμού και ταυτόχρονα εκθειάζω πτυχές θετικής συναναστροφής; Τα ερωτήματα μπορούν να πολλαπλασιαστούν, αλλά τελικά κανείς δεν με εμποδίζει να μιλήσω γι’ αυτή τη δημιουργική ανθρώπινη επαφή στη ζωή μου.
Κατά τη διάρκεια της μίας ώρας της συνεργασίας και εγώ και ο διευθυντής μιλούσαμε και για πράγματα που ο Hietzshe ονομάζει με τον όρο: «ανθρώπινο πολύ ανθρώπινο». Μπροστά μου είδα στην ψηφιακή οθόνη το motto: «Η εμπιστοσύνη είναι το πολυτιμότερο νόμισμα». Η Εθνική Τράπεζα διαφημίζεται! Αρχισα να λέω στον συνομιλητή μου ότι δυστυχώς δεν γνώριζα αυτό το mοtto όταν πριν από χρόνια (το ακαδημαϊκό έτος 2012-2013) διοργάνωσα ένα σεμινάριο με θέμα την εμπιστοσύνη. Η συζήτησή μας εντάθηκε και τελικά φτάσαμε στο συμπέρασμα ότι οι ανθρώπινες επαφές (σε όλα τα επίπεδα) θεμελιώνονται στην αρχή της εμπιστοσύνης.
Στην ωριαία συνάντησή μας τελικά διαπίστωσα ότι εμείς οι ίδιοι οι ομιλητές και οι δρώντες στη ζωή μας μπορούμε να διαμορφώσουμε τις ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης ακόμη και σ’ αυτές τις σκληρές και απάνθρωπες καταστάσεις του καπιταλισμού.
*Πολιτικός φιλόσοφος
