Πώς αναζωογονείται άραγε μία περιοχή; Με περισσότερο πράσινο; Με περισσότερα πάρκα, πλατείες, δημόσιους χώρους αναψυχής;
Ή μήπως με ακόμη περισσότερο τσιμέντο και κομμένα δέντρα; Το έργο του Δήμου Αλεξανδρούπολης υπό τον βαρύγδουπο τίτλο «Αστική αναζωογόνηση βορείου τμήματος Αλεξανδρούπολης και επέκταση δικτύου ποδηλατοδρόμων» κρύβει τη μία δυσάρεστη έκπληξη μετά την άλλη για τους κατοίκους αυτής της πόλης. Και όλα αυτά σε μια πόλη που πριν από περίπου 8 μήνες χάθηκε από την πύρινη λαίλαπα, τη μεγαλύτερη στην ιστορία της Ευρώπης, παραπάνω από τη μισή έκταση περιαστικού δάσους που υπήρχε.
Αξίζει να σημειωθεί ακόμη πως η δημοτική αρχή της Αλεξανδρούπολης, μόλις μερικές μέρες μετά την πυρκαγιά, αποφάσισε να κόψει δεκάδες δέντρα σε περιαστικό αλσύλλιο της πόλης για την ανέγερση κλειστού γυμναστηρίου, ενώ τώρα για το συγκεκριμένο έργο στα περισσότερα από 30 δέντρα που έχουν κοπεί ώς τώρα κατά την κατασκευή του, σε διάφορες περιοχές, θα προστεθούν τις επόμενες μέρες ακόμη 67 (!). Ανάπτυξη VS Δέντρα σημειώσατε άσο δηλαδή!
Στη σχετική απόφαση της Δημοτικής Επιτροπής αναφέρεται μεταξύ άλλων: «Η μελέτη του έργου προβλέπει στην περιοχή την απομάκρυνση 67 ανομοιόμορφων δένδρων (από πολύ μικρών όπως π.χ. δάφνες μέχρι ελιές κ.λπ.) και στη θέση τους τη φύτευση δέντρων νέων τύπου, όπως δαμασκηνιές, κουτσουπιές, σφενδάμι, κόκκινο σφενδάμι, μουριές και σοφόρες, καθώς και 200 θάμνους σε πιο πυκνό δίκτυο στο πλαίσιο της οργανωμένης πράσινης αναζωογόνησης της περιοχής».
Φυσικά και κάποια δέντρα είναι άρρωστα και χρήζουν απομάκρυνσης και αντικατάστασης. Αυτή όμως η αβίαστη απόφαση κοπής όλων των δέντρων που βρίσκονται στη διαδρομή του έργου δίχως ούτε καν να υπάρξει σκέψη ή προσπάθεια να διασωθούν έστω κάποια από αυτά, αλλά και αυτή η λογική ότι έτσι απλά μπορεί ένα μικρό δέντρο να προσφέρει ό,τι πρόσφερε ένα δέντρο ετών, έρχεται να γιγαντώσει την οργή και τη θλίψη των κατοίκων της πόλης που πασχίζουν να πάρουν μια «ανάσα».
