Λες και είμαστε μια χώρα που έχει λύσει όλα της τα προβλήματα, το βασικό θέμα συζήτησης είναι αυτό το -ας το πούμε- τραγούδι που θα πάει στη Γιουροβίζιον. Δεν αξίζει να σπαταλήσουμε φαιά ουσία ή μισή αράδα παραπάνω γι’ αυτό το πράμα και ας ασχοληθούμε με κάτι που θα βρούμε πολλοί μπροστά μας.
Ερχονται δύο συνεχόμενα τριήμερα για τον πολύ κόσμο. Ενα της Καθαράς Δευτέρας και ένα της 25ης Μαρτίου. Πολύ φυσιολογικό, οι άνθρωποι να κάνουν ό,τι μπορούν για να αποδράσουν από την πόλη. Να πάνε σε μια εξοχή, με καρναβάλι ή χωρίς, ενώ λόγω της καλοκαιρίας «παίζουν» πολύ και τα κοντινά νησιά.
Μιλώντας με κόσμο που ψάχνει την απόδραση, μαθαίνουμε ότι στις περισσότερες των περιπτώσεων οι ξενοδόχοι απαιτούν τρεις διανυκτερεύσεις και όχι λιγότερες. Δηλαδή δεν μπορείς να φύγεις από το σπίτι σου Σάββατο πρωί και να γυρίσεις Δευτέρα. Ή κι αν το κάνεις, θα πρέπει να πληρώσεις για τρεις βραδιές, άσχετο που τη μία δεν θα την απολαύσεις. Και οι τιμές είναι κι αυτές στον… θεό. Ας ξεχάσουμε τα πενηντάρικα τη βραδιά. Τέτοιες τιμές δεν παίζουν, κι αν υπάρχουν, θα είναι για δωμάτια που προσβάλλουν την ανθρώπινη ύπαρξη.
Αν τα βάλεις κάτω, θα διαπιστώσεις πως 3×70 ή 80 ήδη είναι ένα σημαντικό ποσό. Σίγουρα θες ένα κατοστάρικο για βενζίνη και μετά είναι το τι θα φας για τρεις ολόκληρες μέρες. Οσο κι αν κόψεις το ένα γεύμα της ημέρας (το κάνεις ελαφρύ), ακόμα κι αν έχεις δωμάτια με πρωινό, τα χρήματα παραμένουν πολλά. Ειδικά για την Καθαρά Δευτέρα που είθισται να τρώμε θαλασσινά, που είναι και πιο ακριβά κατά κανόνα. Εναν καφέ να πιεις τη μέρα, ένα ποτό που λέει ο λόγος, να ψωνίσεις και ένα αναμνηστικό από το μέρος που θα πας, το ποσό για ένα ζευγάρι μπορεί να φτάσει (με μαζεμένους υπολογισμούς) στα επτά κατοστάρικα. Αν μιλάμε για οικογένεια με παιδί ή παιδιά το τετραψήφιο είναι δεδομένο. Ενας μισθός, πάνω από τον βασικό, για τρεις μέρες σχετικά συντηρητικών διακοπών. Τι ψηφίσατε, είπαμε;
