Αυτή τη στιγμή, ύστερα από πέντε χρόνια κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, η ερώτηση είναι απλή: πώς μπορούμε σε τρία χρόνια να ανατρέψουμε την, εμπεδωμένη, κυριαρχία της Δεξιάς στη χώρα; Αυτό προκύπτει εμπειρικά –αυτό κυριαρχεί στις συσκέψεις, περιοδείες, συναντήσεις της Νέας Αριστεράς-, προκύπτει από τις έρευνες της κοινής γνώμης, προκύπτει από αυτό που μας απασχολεί για την ποιότητα της ζωής και της δημοκρατίας που βιώνουμε εμείς οι ίδιοι.
Ξέρουμε ποιες είναι οι λάθος απαντήσεις. Εχουν δοκιμαστεί και αποτύχει στην πράξη. Σε αυτές ανήκουν η αναζήτηση του φωτογενούς μεσσία, η καταφυγή στην εύκολη γενική καταγγελία, η αντίληψη που αντιμετωπίζει την πολιτική μέσα από τη στατική άθροιση των εκλογικών ποσοστών. Κυρίως όμως έχει αποτύχει η λογική του μέσου όρου. Η λογική δηλαδή που θεωρεί ότι ο μόνος τρόπος προσέγγισης του εθνικού ακροατηρίου είναι η ρητή ή άρρητη αποδοχή της ατζέντας της Νέας Δημοκρατίας.
Η λογική ότι υπάρχει ένα ασαφές και παντοδύναμο «κέντρο» που δεν θέλει ξεκάθαρες θέσεις, αλλά έλκεται από μια συμβιβαστική πολιτική που υποτάσσεται στην «κοινή γνώμη». Η στρατηγική αυτή υποτιμά τη δυνατότητα των ιδεολογικών μετατοπίσεων, εστιάζει σε ένα κοινό και αδιαφορεί για άλλα, υπονοεί μια βαθύτερη αντίληψη ότι κανείς μπορεί να κλέψει το παιχνίδι με ένα κόλπο. Δεν δούλεψε το 2023. Δεν θα δουλέψει το 2027.
Βρισκόμαστε σε εκείνο το σημείο που χρειαζόμαστε νέες απαντήσεις. Αυτός είναι ο λόγος ύπαρξης της Νέας Αριστεράς. Η επιβίωση ενός ιστορικού φορτίου της Αριστεράς και η εύλογη ανάγκη αντίστασης στον εκφυλισμό της είναι προφανώς αναγκαίες προϋποθέσεις για την επόμενη μέρα. Αλλά δεν αρκούν. Η Αριστερά για να είναι κοινωνικά χρήσιμη πρέπει να θέσει την ατζέντα της σύγχρονης πολιτικής συζήτησης. Αυτό απαιτεί αρχικά μια νέα εποχή δημοκρατικού διαλόγου δίχως περιχαρακώσεις. Την κατανόηση ότι υπάρχει ένα τεράστιο πεδίο δυνατοτήτων που σχετίζεται με τη νέα δυναμική των κοινωνικών κινημάτων και του αχαρτογράφητου σύμπαντος της αποχής και των σύγχρονων ρευστών ταυτοτήτων. Την επιμονή στο ότι η απάντηση στην πολιτική της Νέας Δημοκρατίας θα έρθει μέσα από τη σύγκρουση με την ιδεολογική κυριαρχία της Δεξιάς και την ανάλογη επιλογή των κοινωνικών στρωμάτων που έχουν υλικά –και όχι μόνο- συμφέροντα από την ανατροπή της. Τέλος, την ανανέωση, την ουσιαστική ανανέωση, του λόγου, του ηχοχρώματος, της ίδιας της αίσθησης που αποπνέει η Αριστερά. Να αστράφτει το βλέμμα μας. Γιατί μόνο έτσι μπορούμε να πείσουμε ότι πιστεύουμε αυτό που λέμε.
Η Νέα Αριστερά είναι ο καταλύτης της αλλαγής που χρειαζόμαστε. Είναι ένα νέο κόμμα που δημιουργήθηκε μέσα σε μια στιγμή βαθιάς κρίσης και προσφέρει στα πρώτα της βήματα τη θετική διέξοδο στο αίσθημα απαξίωσης στις τάξεις του χώρου μας. Οι στόχοι μας όμως δεν σταματούν εδώ. Η σύγχρονη Αριστερά οφείλει να έχει άποψη για το πώς πρέπει να κυβερνηθεί η χώρα. Και ο μόνος τρόπος να ανοίξει για να βρεθεί η Αριστερά στο προσκήνιο, είναι να αναμετρηθεί με την πρόκληση. Η ανοιχτή συνδιάσκεψή μας, μια ανοιχτή πρόσκληση μάχης, είναι το πρώτο βήμα για την επιστροφή της πολιτικής στο επίκεντρο της συζήτησης. Για την επιστροφή της Αριστεράς. Για να ξεκινήσει τώρα ο αγώνας για τη ζωή που μας αξίζει.
* Εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Αριστεράς
