Η Κίνα, εγγυήτρια δύναμη της παγκοσμιοποίησης. Aυτή μέχρι στιγμής μοιάζει να είναι η απάντηση του Πεκίνου στην προσπάθεια των ΗΠΑ να συγκροτήσει μια ευρύτατη «αντικινεζική» συμμαχία στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού.
Επειτα από διμερή διαβούλευση ΗΠΑ-Κίνας, το Πεκίνο ζήτησε από την Τεχεράνη να υπαγορεύσει στους αντάρτες Χούθι της Υεμένης την αποκλιμάκωση της έντασης που τροφοδοτούν οι πυραυλικές επιθέσεις στην Ερυθρά Θάλασσα.
Με την Ερυθρά Θάλασσα να είναι η κύρια θαλάσσια οδός για την προώθηση των κινεζικών εξαγωγών στην Ευρώπη, το ενδιαφέρον του Πεκίνου δεν χρειάζεται να αιτιολογηθεί.
Η ευρύτερη Μέση Ανατολή και η Αραβική Χερσόνησος είναι μια περιοχή που δεν εξασφαλίζει μόνον την πιο σύντομη πρόσβαση στην Ευρώπη, αλλά είναι η κύρια πηγή ενεργειακού εφοδιασμού της Κίνας.
Ετσι, η μεσολάβηση του Πεκίνου ανάμεσα στη Σαουδική Αραβία και το Ιράν που οδήγησε στην εξομάλυνση των διμερών σχέσεων, αλλά και στην προσχώρηση του Ριάντ στην Ομάδα BRICS, προβάλλει ως κίνηση όχι αντιπαλότητας προς τις ΗΠΑ, αλλά ενίσχυσης της περιφερειακής σταθερότητας.
Τηρουμένων των αναλογιών, η Κίνα ακoλουθεί τη γραμμή πλεύσης που χάραξε ο Μπίσμαρκ μετά την πρώτη ενοποίηση της Γερμανίας το 1871.
Με στόχο να μην περικυκλωθεί η Γερμανία από τις άλλες Μεγάλες Δυνάμεις, ο Σιδηρούς Καγκελάριος ανέδειξε τη χώρα του ως εγγυήτρια της σταθερότητας της Γηραιάς Ηπείρου:
● Το 1878 και ενώ ο Ρωσοτουρκικός Πόλεμος του 1877 και η Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου που ακολούθησε έστησαν σκηνικό σύγκρουσης ανάμεσα στη Ρωσία και τη Βρετανία, ο καγκελάριος στο Συνέδριο του Βερολίνου που συγκάλεσε διαμόρφωσε έναν συμβιβασμό που έγινε αποδεκτός και από τις δύο αντίπαλες πλευρές.
● Μετά την αποσόβηση μιας πολεμικής σύγκρουσης Ρωσίας-Βρετανίας ο Μπίσμαρκ εμπόδισε μια μετωπική σύγκρουση της Βρετανίας με τη Γαλλία για τον έλεγχο της Αφρικής.
Ετσι, η ενιαία Γερμανία όχι μόνο δεν απείλησε τις υπάρχουσες ισορροπίες στην Ευρώπη, αλλά αντίθετα τις ενίσχυσε.
Η Κίνα, όπως πιστοποιούν τα πρώτα δείγματα γραφής της στη διεθνή σκηνή, ακολουθεί τη συνταγή του καγκελαρίου.
Σήμερα το Πεκίνο θα μπορούσε να διαδραματίσει καθοριστικό μεσολαβητικό ρόλο ανάμεσα στη Ρωσία και την Ουκρανία.
Αν το Πεκίνο κεφαλαιοποιήσει τη μεσολαβητική του αξιοπιστία στη διεθνή σκηνή θα βραχυκυκλώσει τη διολίσθηση των σχέσεων με την Ταϊβάν προς τη σύγκρουση και ταυτόχρονα θα μπορεί να επηρεάσει θετικά τη στάση της Βόρειας Κορέας.
