Τρεις μέρες πριν από τις εκλογές της δεύτερης Κυριακής ο Κυριάκος Μητσοτάκης, πρωθυπουργός, στηρίζοντας «ανεπιφύλακτα την υποψηφιότητα του δημάρχου (και ανιψιού του) Κώστα Μπακογιάννη» δήλωσε: «Πιστεύω ότι όποιος παρακολούθησε το χθεσινό (…) debate κατέληξε σε αβίαστα συμπεράσματα για το ποιος γνωρίζει πραγματικά τα προβλήματα και ποιος στέκεται μόνο στην επικοινωνία και ότι μπόρεσαν να διακρίνουν (ασύντακτο, αλλά τέλος πάντων…) μεταξύ περιεχομένου και περιτυλίγματος».
Συμφωνώ απολύτως και στο «περιεχόμενο» και στο «περιτύλιγμα». Δεν ξέρω αν σε αυτά κατέληξε η πλειοψηφία που καταψήφισε τον Μπακογιάννη και επέλεξε ως επόμενο δήμαρχο Αθηναίων των Χάρη Δούκα μετά το debate. Ούτε γνωρίζω τις γνώσεις του κ. Δούκα περί την Αθήνα, τα προβλήματά της και τις ενδεχόμενες λύσεις είτε (καταλληλότερο, πιο… πρακτικό, νομίζω, ουσιαστικό) διευθετήσεις.
Γνωρίζω όμως πολύ καλά (το εμπέδωσα που λένε κυκλοφορώντας στην Αθήνα, κέντρο και περιφέρεια) την άγνοια του απερχόμενου δημάρχου πάνω στα μικρά, καθημερινά προβλήματα της πόλης· θα πρόσθετα και την άγνοια των συμβούλων του, αν και αυτό, με όσα έργα ήδη πραγματοποιήθηκαν, το θεωρώ δεδομένο. Γνωρίζω επίσης τη διάκριση μεταξύ «πραγματικών προβλημάτων» και «επικοινωνίας». Και αν δεν είναι η Πανεπιστημίου και ο περιώνυμος «Μεγάλος Περίπατος» -τουλάχιστον αυτός που φτιάχνεται και έτσι όπως σερβίρεται- επικοινωνιακά… ανδραγαθήματα, αλλά αντιστοιχούν σε πραγματικά προβλήματα, άμεσης προτεραιότητας της Αθήνας… φωτιά να πέσει να με κάψει· αν και δεν είναι φρόνιμα αυτές τις ώρες σχήματα λόγου που περιέχουν λέξεις όπως «φωτιά», «πλημμύρα» και άλλα… συκοφαντικά.
Μία προτροπή μόνο προς όλους όσους θεωρούν την Αθήνα πόλη τους και την πονάνε: να περπατήσουν τώρα την Πανεπιστημίου και να σκεφτούν τι θα είχε χαλάσει, εάν δεν είχε αγγιχτεί τίποτα. Και αμέσως μετά, να ανηφορίσουν από το δεξιό πεζοδρόμιο την Αλεξάνδρας, από το Τέρμα Ιπποκράτους μέχρι τον Παναθηναϊκό. Να δούμε ποια είναι η μόστρα και ποιο το βάθος και οι πραγματικές ανάγκες…
