Γνωρίζω τον Χάρη από τότε που ήταν μικρό παιδί. Είμαστε οικογενειακοί φίλοι με τους γονείς του. Παρακολουθούσαμε τη γρήγορη επιστημονική του και πανεπιστημιακή του εξέλιξη με θαυμασμό. Καμαρώναμε που είχε αποκτήσει δυναμική στον τομέα του, της Ενέργειας και της Κλιματικής Αλλαγής, στην Ευρώπη και σε άλλες χώρες – κυρίως αραβικές.
Τον όρισε η Φώφη Γεννηματά στον Τομέα της Ενέργειας και μετά πάλι ο Νίκος Ανδρουλάκης και άρχισε να οργώνει την Ελλάδα με το μείζον πρόβλημα των καιρών μας αναδεικνύοντας το ζήτημα της ενεργειακής δημοκρατίας!
Τον πήρα τηλέφωνο όταν καταμεσής του Αυγούστου ανακοίνωσε την απόφασή του να διεκδικήσει τη δημαρχία της Αθήνας.
«Χάρη, θα προλάβεις; Είναι δύσκολο».
«Μου αρέσουν τα πολύ δύσκολα, θα αγωνιστώ».
Και ξεκίνησε το οδοιπορικό του με την ομάδα του, με τις συνεργασίες που έκανε με άλλες κινήσεις πολιτών, κινήσεις οικολογικές, κινήσεις νέας γενιάς δικαιωμάτων κ.λπ. Φύτρωσε ένας πλουραλισμός απόψεων, που είχε όμως ως κοινή συνισταμένη τον στόχο της δημιουργίας μιας Αθήνας ανοιχτής, βιώσιμης, φιλικής και με κοινωνικό πρόσημο.
Στον πρώτο γύρο φοβόμουνα. «Πώς θα τα πάει άραγε ο Χάρης;» Δεν τον ήξεραν οι Αθηναίοι. Μικρά τα ποσοστά που έχει το κόμμα μας στην Αθήνα. Είδαμε όμως μια δημοσκόπηση που έλεγε ότι αν ο Χάρης πήγαινε στον δεύτερο γύρο, θα ήταν πιο αποτελεσματικός απέναντι στον κ. Μπακογιάννη σε σχέση με όλους τους άλλους υποψήφιους.
Και το πρώτο σκίρτημα αναδύθηκε εντυπωσιακά. Εγινε το πρώτο θαύμα. Ο Χάρης βγαίνει δεύτερος.
Τι παράξενο… Οταν φουντώνουν οι ελπίδες, από κοντά και σκιές του φόβου. Μήπως δεν πραγματωθούν οι ελπίδες μας; Βγήκε ο Ζαχαριάδης αμέσως με την παράταξή του και ανακοίνωσε τη στήριξή στον Χάρη. Νέο κύμα ελπίδας.
Ηρθε και το περιβόητο debate. Ο Χάρης ήταν εντυπωσιακός. Με χαμηλούς τόνους, αλλά αποφασιστικός, γνώστης των ζητημάτων, με μεγάλη αυτοπεποίθηση, με πίστη στον εαυτό του, στις ιδέες του και στις προτάσεις του. Η απόσταση των ποσοστών όμως μεγάλη, πολύ μεγάλη. Δεν έχει ξαναγίνει καμιά ανατροπή σε τέτοια διαφορά.
Και έρχεται το βράδυ της Κυριακής 15 Οκτωβρίου 2023. Οι Ελληνες παρακολουθούν τα αποτελέσματα και κυρίως αυτά της πρωτεύουσάς μας και της πολύπαθης Θεσσαλίας. Σαν έβγαιναν τα πρώτα αποτελέσματα, αντέστρεφαν τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου. Ενας ενθουσιασμός άρχιζε να μας συνεπαίρνει.
Οταν εδραιώθηκε η επικράτηση του Χάρη, πήραμε τους δρόμους για το εκλογικό κέντρο του.
Τι συγκίνηση, τι συναίσθημα, τι ομορφιά όταν πραγματώνεται ο μεγάλος πόθος… Τι ηδονή, ναι ηδονή -όπως μου είπε ο φίλος μου ο Γιώργος- όταν το όνειρο αγκαλιάζεται με την πραγματικότητα…
Ζούμε ιστορικές στιγμές. Η μεγάλη ανατροπή. Η αρχή του τέλους της κυριαρχίας της Νέας Δημοκρατίας, της αλαζονείας των στελεχών της, της σκληρής προπαγάνδας, του κομματισμού.
Και τώρα τι γίνεται χωρίς όνειρο και φαντασιώσεις; Κι όμως η ζωή πάντα προσφέρει προκλήσεις, πάντα έχει ανοιχτούς ορίζοντες.
Τώρα αρχίζει ο πραγματικός αγώνας για να γίνει η Αθήνα μας φιλική στους πολίτες της και στους επισκέπτες της, για να γνωρίσει την ανάπτυξη και την πρόοδο.
Με αίσθημα μεγάλης ευθύνης βλέπει ο Χάρης τη δημαρχία. Είναι το αίσθημα της ευθύνης αυτό που τον οδηγεί στις επιτυχίες του.
Ναι, Χάρη, τώρα το πιο όμορφο ταξίδι ξεκίνησε…
*Γραμματέας του Τομέα Παιδείας του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής
