Με ρωτάνε διάφοροι φίλοι και ειδικά παλιοί καλοί φίλοι από το κόμμα που τώρα λέγεται ΣΥΡΙΖΑ, πιο παλιά Συνασπισμός και ακόμη πιο παλιά στη χρυσή του εποχή ΚΚΕ Εσωτερικού, γιατί αντιπαθώ τον Στέφανο Κασσελάκη. Να σημειωθεί πως δεν με ρωτάνε με απορία, αλλά περισσότερο για να ακούσουν ενδεχομένως και κάποια καινούργια άποψη πάνω στο γιατί συμβαίνει κάτι πολύ φυσικό.
Πριν από λίγο καιρό λοιπόν, μεσούσης της προεκλογικής εκστρατείας του κ. Κασσελάκη, ανάμεσα σε επίδειξη κακών ελληνικών και έλλειψης συγκεκριμένων απόψεων πάνω σε ένα κόμμα με ιστορία του οποίου διεκδικούσε την αρχηγία και τα κατάφερε, μια κάποια -ας μην την κατονομάσω με χαρακτηρισμό για τον οποίο συνήθως παρεμβαίνει ο νόμος του Τύπου- τού είπε με πάθος και αυταπάρνηση να ξεκαθαρίσει τον τόπο από δημοσιογράφους και δικαστικούς, μιλώντας γι’ αυτούς περίπου σαν τη μαφία. Δεν θυμάμαι ακριβώς τη φράση, αλλά θυμάμαι ακριβώς τον τόνο της φωνής που ήταν σαν να μιλούσε για τη μαφία και είναι η γνωστή κατηγορία που ενημερώνεται βασικά από το ίντερνετ, θεωρεί υποτιμητικό να αγοράσει εφημερίδες, συνήθως δεν κάνει εμβόλια για τον Covid και οι θεωρίες συνωμοσίας επιζούν μέσα της, για τις οποίες μάλιστα αγωνίζεται. Είναι τυχερή που δεν ήμουν εγώ εκεί γιατί θα άκουγε το βρισίδι της ζωής της, για να μην πω κάτι πολύ χειρότερο.
Αντί λοιπόν να γυρίσει ο Κασσελάκης εκείνη την ώρα και να της πει «σου απαγορεύω να μιλάς έτσι υποτιμητικά για δύο επαγγελματικές κατηγορίες ανθρώπων», αυτός καταχάρηκε και της είπε «μπράβο! Να πας και να ψηφίσεις την Κυριακή». Ποιος; Ο άνθρωπος που το δικό του επάγγελμα έχει φέρει τον πλανήτη εδώ και 15 χρόνια σε οικονομική κρίση.
Λίγο καιρό μετά ο Καραμέρος, που κάποτε ήταν δημοσιογράφος και προφανώς το έχει ξεχάσει αντί πινακίου… θέσης στη Βουλή, έγινε εντελώς ρεζίλι από τον Αδωνι Γεωργιάδη όταν ο τελευταίος τού είπε ότι ο Πολάκης είπε για τον Γιάννη Πρετεντέρη μια χυδαία βρισιά. Και αντί ο Καραμέρος να γυρίσει και να υπερασπιστεί το επάγγελμα που τόσα χρόνια τού έδινε ψωμί, προτίμησε να βάλει στο πρόσωπο και στα χείλη του τη μουτσούνα της αμήχανης ειρωνείας και να μην απαντήσει γινόμενος ρεζίλι.
Ολα αυτά βέβαια ξεκίνησαν πριν από μερικά χρόνια από τον Τσίπρα που κάποια στιγμή έβγαλε φιρμάνι να μην πηγαίνουν άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ στον Πρετεντέρη και ήταν η πρώτη φορά που ένα κόμμα σταμάτησε να πηγαίνει στις εκπομπές ενός δημοσιογράφου.
Εχω τύχει να κάνω πολλούς καβγάδες με όλα αυτά τα υποκείμενα ανθρώπων που βρίζουν το επάγγελμά μου, αντί να βρίζουν αυτούς που τους πληρώνουν προσπαθώντας να με κάνουν να ξεχάσω πως κάτι σαν κι αυτούς είναι που δίνουν δύναμη και λεφτά στα σκουπίδια της δημοσιογραφίας για να επιβιώσουν.
Ο χώρος της Ανανεωτικής Αριστεράς είχε πάντα επίπεδο, πνευματικότητα, ανοχή απέναντι στις διαφορετικές απόψεις και ήταν τόπος συζήτησης. Με όλους αυτούς με επικεφαλής τον Κασσελάκη και τον Πολάκη να κυριαρχούν μέσα εκεί, μου θυμίζει αρχοντικό σπίτι του παρελθόντος που μπήκαν μέσα ανάξιοι άνθρωποι και το κατέλαβαν με δόλιους τρόπους.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά λοιπόν αν έχεις λίγο καθαρό μυαλό σ’ αυτή τη χώρα υπάρχει ένα κόμμα της Δεξιάς και ένα της Αριστεράς που είναι το ΚΚΕ. Καλωσορίσατε στο 1948, 75 χρόνια πριν, που τα πράγματα ήταν ακριβώς έτσι. Κατά τα άλλα έχουμε τρία ακροδεξιά κόμματα και δύο άλλα, ένα λίγο ζόμπι και ένα λίγο lifestyle. Απόρησε κανείς για την άνοδο του ΚΚΕ στις δημοτικές εκλογές; Κακώς…
ΥΓ.: Οποιος μου εξηγήσει πόσο λογικό είναι ένας ολοκαίνουργιος πρόεδρος του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης να πάει ταξίδι στην Αμερική για θέματα που δεν ανακοινώθηκαν θα με κάνει πολύ χαρούμενο… Αυτά έχουν όμως οι «αυτοδημιούργητοι».
-320x213.jpg)
