Θα γίνει τελικά η… δημοκρατική επέμβαση στον Νίγηρα; Χτες τη νύχτα εξέπνευσε το τελεσίγραφο της (αυτοαποκαλούμενης) «διεθνούς κοινότητας» που απειλεί τη νεόκοπη χούντα του Νίγηρα με στρατιωτική εισβολή, αν δεν επαναφέρει στην εξουσία τον ανατραπέντα φιλοδυτικό πρόεδρο Μπαζούμ. Αλλά οι στρατιωτικοί δεν δείχνουν διάθεση να… συμμορφωθούν προς τας υποδείξεις της «κοινότητας», που στην περίπτωση μας περιορίζεται σε τοπικό επίπεδο στη Νιγηρία και μερικές ακόμη μικρότερες χώρες της δυτικοαφρικανικής ένωσης ECOWAS (πιο γνωστής ως CEDEAO στις γαλλόφωνες χώρες) όπως η Σενεγάλη και η Ακτή Ελεφαντοστού: στην πραγματικότητα η «διεθνής κοινότητα» είναι οι δύο νεο-αποικιακές δυνάμεις που κατ’ εξοχήν απομυζούν τον ορυκτό πλούτο του Νίγηρα και γενικότερα τον πλούτο της υποσαχάριας Αφρικής, δηλαδή η Γαλλία και οι ΗΠΑ.
Αντιθέτως, η χούντα του Νίγηρα εξακολουθεί να αψηφά τις απειλές έχοντας εξασφαλίσει την πολιτική και στρατιωτική στήριξη των περισσότερων γειτόνων της και συγκεκριμένα του Μάλι, της Μπουρκίνα Φάσο, της Γουινέας και- κυρίως- των ισχυρών στρατιωτικά Τσαντ και Αλγερίας. Κοινό στοιχείο των οποίων είναι φυσικά η «μαύρη» ιστορική εμπειρία τους ως πρώην αποικίες της Γαλλίας και η συνεχιζόμενη προσπάθειά τους να απαλλαγούν από τα μετα-αποικιακά οικονομικά δεσμά.
Είναι χαρακτηριστικό πως οι επικεφαλής του πραξικοπήματος όχι μόνο δεν φυλάγονται, αλλά εμφανίστηκαν σε μεγάλη συγκέντρωση σε στάδιο της πρωτεύουσας Νιαμέ, όπου ανάμεσα σε πύρινους λόγους κατά της αποικιοκρατίας και υποσχέσεις για επανεθνικοποίηση πόρων και οικονομική χειραφέτηση αποκεφαλίστηκε τελετουργικά μια ατυχής… κότα βαμμένη στα «τρικολόρ» χρώματα της γαλλικής σημαίας! Διαδηλώσεις υπέρ του πραξικοπήματος έγιναν σε όλη τη χώρα, ενώ τις νύχτες χιλιάδες πολίτες σχηματίζουν «ταξιαρχίες επαγρύπνησης» στη Νιαμέ και πραγματοποιούν ελέγχους σε πλατείες και διασταυρώσεις ενάντια στην «εξωτερική απειλή»…
Μέχρι το Σάββατο πάντως η μεγαλύτερη απειλή για τον Νίγηρα προερχόταν από την πολυάνθρωπη γείτονα στον Νότο, τη Νιγηρία. Ο φιλοαμερικανός ηγέτης της Μπόλα Τινούμπου -γνωστός με το παρατσούκλι «Νονός του Λάγκος»- είχε ζητήσει από τη Γερουσία να εγκρίνει το σχέδιό του για εισβολή, ενώ προχώρησε και σε (απάνθρωπη) διακοπή της ηλεκτροδότησης: ο πάμφτωχος Νίγηρας, που τροφοδοτεί με το φτηνό ουράνιό του την πυρηνική βιομηχανία της Γαλλίας, δεν διαθέτει φυσικά αντιδραστήρες, διυλιστήρια ή μεγάλες ηλεκτροπαραγωγικές μονάδες και παραμένει εξαρτημένος ενεργειακά από την Αμπούτζα.
Περιέργως η Γερουσία φαίνεται πως αφουγκράστηκε τη λαϊκή δυσαρέσκεια και «άδειασε» τον φιλοπόλεμο Τινούμπου, απορρίπτοντας το σχέδιο και καλώντας τον πρόεδρο και την ECOWAS να αναζητήσουν «ειρηνικά μέσα» για την επίλυση της κρίσης.
Θεωρητικά ο Τινούμπου μπορεί να παρακάμψει το βέτο και να εισβάλει χωρίς έγκριση, αλλά πλέον μοιάζει πολιτικά ανέφικτο να το πράξει. Ετσι το «μπαλάκι» πέφτει στους πραγματικούς ενδιαφερόμενους, δηλαδή τη Γαλλία και τις ΗΠΑ. Θα τολμήσουν άραγε μια κλασική αποικιοκρατική επέμβαση χωρίς τη «βιτρίνα» των… (α)πρόθυμων γειτόνων;
