«Εφυγε» ένα κόσμημα του θεάτρου και της πολιτικής

Γοητευτική, ταλαντούχα ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης, βραβευμένη με δύο Οσκαρ, μαχητική βουλεύτρια του Εργατικού Κόμματος της Βρετανίας, η Γκλέντα Τζάκσον άφησε την τελευταία της πνοή σε ηλικία 87 ετών έπειτα από σύντομη ασθένεια. Η Τζάκσον είχε εγκαταλείψει την πολιτική από το 2011, όχι όμως και την υποκριτική, αφού πρόσφατα ολοκλήρωσε τα γυρίσματα της ταινίας «The great escaper», στην οποία συμπρωταγωνιστούσε με τον Μάικλ Κέιν.

Γεννήθηκε στο Μπίρκενχεντ το 1936, σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών του Μπλούμσμπερι και έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο το 1963 στην ταινία του Λίντσεϊ Αντερσον «Η τιμή ενός ανθρώπου» ενώ συμμετείχε σε πολλές παραστάσεις που ανέβασε ο Πίτερ Μπρουκ με τον Βασιλικό Σεξπιρικό Θίασο.

Η διεθνής επιτυχία ήρθε με το Οσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου για την τολμηρή ερμηνεία της στη δραματική ταινία του Κεν Ράσελ «Ερωτευμένες γυναίκες» (1969), βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ντ. Χ. Λόρενς, μια ταινία που προκάλεσε σκάνδαλο για την εποχή της, καθώς παρουσίαζε τους δύο πρωταγωνιστές της, Ολιβερ Ριντ και Αλαν Μπέιτς, να παλεύουν γυμνοί. Το 1973 ο σκηνοθέτης Μέλβιν Φρανκ τής εμπιστεύτηκε τον κωμικό πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία «Απιστία με αξιοπρέπεια» που της χάρισε ακόμα ένα Οσκαρ.

Το 1992 η Τζάκσον μπήκε στη Βουλή των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου, όντας υποψήφια με το Εργατικό Κόμμα. Μετά την εκλογική αναμέτρηση του 1997 διορίστηκε υφυπουργός στην κυβέρνηση του Τόνι Μπλερ με αρμοδιότητα το Δίκτυο Μεταφορών του Λονδίνου. Ιδιαίτερα δημοφιλής, επανεξελέγη βουλεύτρια στην εκλογική αναμέτρηση του 2005, με μεγάλο ποσοστό ψήφων, ενώ δεν δίστασε να ασκήσει αυστηρή κριτική στην πολιτική του Τόνι Μπλερ και τον κάλεσε να παραιτηθεί αφού έγινε γνωστή η νομική έρευνα του λόρδου Χάτον πάνω στους λόγους για τους οποίους η Βρετανία μπήκε στον πόλεμο του Ιράκ.

«Το καλύτερο θέατρο προσπαθεί να πει την αλήθεια και η καλύτερη πολιτική προσπαθεί να πει την αλήθεια», δήλωνε η Γκλέντα Τζάκσον, η οποία -όπως λένε οι συνάδελφοί της- δόθηκε με πίστη και πάθος σε ό,τι έκανε, χωρίς ποτέ να χάσει το φλεγματικό της χιούμορ.