Μία από τις ερωτήσεις που μου τίθενται πιο συχνά αυτούς τους μήνες είναι τι με ώθησε να ασχοληθώ με τα κοινά. Δημιουργεί απορία και περιέργεια σε έναν δημοσιογράφο που δίνω μια συνέντευξη ή σε έναν πολίτη που συνομιλώ μαζί του στην αγορά η όλη μου ενασχόληση με τον προεκλογικό αγώνα του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. στην Ανατολική Αττική. Δημιουργεί απορία διότι δεν είναι κάτι συνηθισμένο μια νέα κοπέλα 25 ετών να εκτίθεται στον στίβο της δημόσιας πολιτικής. Η εικόνα που έχει ο κόσμος για τους πολιτικούς είναι μια εικόνα συντήρησης, μια εικόνα καθωσπρεπισμού και ενίοτε σοβαροφάνειας. Είναι κάπως ξένη η νεότητα στον αυστηρό χώρο του ελληνικού Κοινοβουλίου.
Για να προσπαθήσω να απαντήσω σε ένα τέτοιο ερώτημα, νιώθω την ανάγκη να ξεσκεπάσω την αχλή που περιβάλλει τον τόπο μου, την Ανατολική Αττική. Η Ανατολική Αττική αποτελεί μία από τις πιο παραμελημένες περιοχές της χώρας, παρότι δίπλα στην πρωτεύουσα, είναι ξεχασμένη και χαρακτηρίζεται ακόμη ως «υπόλοιπο». Η απουσία νοσοκομείου, τα υποστελεχωμένα κέντρα υγείας, οι κακές ή ανύπαρκτες συγκοινωνίες, η ελλιπής φύλαξη στις γειτονιές είναι μερικά μόνο από τα πολλά προβλήματα που ακούω καθημερινά και συζητώ με τους συμπολίτες μου σε κάθε γωνιά της Ανατολικής Αττικής.
Είναι λοιπόν η αχλή, η καταχνιά που σκεπάζει την Ανατολική Αττική και δεν την αφήνει να βρει την ταυτότητά της, διότι είναι μετέωρη ανάμεσα σε ένα βιομηχανικό τοπίο και σε έναν πνεύμονα πρασίνου. Η συνύπαρξη αυτών των δύο μπορεί να επιτευχθεί με αρμονία, αρκεί οι δουλειές, οι επενδύσεις, η πράσινη τουριστική ανάπτυξη να μη γίνονται με κλειστούς διαγωνισμούς και απευθείας αναθέσεις, αρκεί το κράτος δικαίου και οι θεσμοί να λειτουργούν αποτελεσματικά. Είναι λοιπόν επιτακτική ανάγκη να αγωνιστούμε όλοι μαζί σε αυτή την προεκλογική περίοδο, για να επιστρέψει το φως στον αττικό ουρανό, αλλά και σε όλη την πατρίδα μας.
Επιστρέφω όμως στο τι με ώθησε να ασχοληθώ με την πολιτική: δεν είναι τίποτα άλλο παρά το βίωμα, το προσωπικό βίωμα που νοηματοδοτείται μονάχα από τον «άλλον», από το «εσύ» και από την αέναη προσφορά στην ετερότητα. Οι άλλοι μας καθορίζουν, και μας δημιουργούν ένα καθήκον· το καθήκον αυτό είναι η ανιδιοτελής προσφορά στον τόπο όπου μεγάλωσα, στον τόπο όπου έχει μνήμη και ζωή. Γι’ αυτή τη ζωή που έρχεται με νεανική ορμητικότητα μάχομαι σε αυτές τις εκλογές, για να δώσω φωνή στους πολίτες της Ανατολικής Αττικής και να ακουστούν στη Βουλή τα δίκαια αιτήματά τους.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και ο πρόεδρός μας Αλέξης Τσίπρας έρχονται έχοντας κάνει την αυτοκριτική τους και με την κατάλληλη εμπειρία θέλουν και μπορούν να κυβερνήσουν τη χώρα, με το συμβόλαιο αλλαγής. Χωρίς μνημόνια αυτή τη φορά, για μια δικαιότερη Ελλάδα!
* υποψήφια βουλεύτρια Ανατολικής Αττικής, ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
