Οσοι καλύπτουμε το πολιτιστικό ρεπορτάζ γνωρίζουμε πως επί χρόνια, οι θεατρικές επιχορηγήσεις ανακοινώνονταν γύρω στον Απρίλιο, ακριβώς για να προλάβουν οι θεατρικές ομάδες να κλείσουν θέατρο και ηθοποιούς, τεχνικούς κ.λπ. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια αυτή η απολύτως λογική αλλά και αναγκαία «παράδοση» έχει αλλάξει.
Για παράδειγμα, οι επιχορηγήσεις που δόθηκαν από το ΥΠΠΟΑ για θεατρικές παραγωγές μονοετούς (2021-2022) ή διετούς (2021-2023) προγραμματισμού ανακοινώθηκαν στις 12/8/2021 (!), αλλά και την επόμενη χρονιά (2022) ανακοινώθηκαν στις 15/7/2022. Θυμίζουμε πως οι θεατρικές επιχορηγήσεις είχαν καταργηθεί και τις επανέφερε η Λ. Κονιόρδου (2016) και μάλιστα με τρόπο (δημιούργησε συγκεκριμένο κωδικό) που να μην μπορεί κανένας επόμενος υπουργός να τις καταργήσει με ευκολία.
Παρ’ όλα αυτά, πρόκειται πραγματικά για ελάχιστα χρήματα: για παράδειγμα, την περσινή θεατρική χρονιά (2022-2023) δόθηκαν για επιχορηγήσεις ή/και παροχή αιγίδας σε θεατρικές εκδηλώσεις, θεατρικές παραγωγές, θεατρικά φεστιβάλ και θεατρικές περιοδείες μόλις 1.400.000 ευρώ και αυτά μοιράστηκαν σε 90 σχήματα! Οι θεατρικές επιχορηγήσεις όμως δεν είναι επιδόματα: από τη μια, ούτε ανακοινώνονται εγκαίρως ώστε να προλαβαίνουν οι καλλιτέχνες και οι παραγωγοί να κάνουν σωστά τη δουλειά τους και από την άλλη, ελάχιστα χρήματα μοιράζονται σε δεκάδες σχήματα, με αποτέλεσμα τι; Να είναι όλοι ευχαριστημένοι;
Φέτος, για ακόμη μία χρονιά, οι επιχορηγήσεις για το 2023-2024 δεν έχουν ακόμα ανακοινωθεί. Οι αιτήσεις έχουν κατατεθεί ήδη από τις αρχές Φεβρουαρίου, έχουμε φτάσει Ιούνιο κι όμως στο ΥΠΟΟΑ μέχρι και τις εκλογές επικρατούσε σιγή ιχθύος. Θα μπορούσε να υποστηρίξει κάποιος πως ακριβώς λόγω προεκλογικής περιόδου η διαδικασία καθυστέρησε, ωστόσο το ίδιο συνέβη και πέρυσι και πρόπερσι, που δεν είχαμε εκλογές. Επίσης, ούτε η κ. Μενδώνη ούτε ο κ. Γιατρομανωλάκης ήταν υποψήφιοι, οπότε δεν είχαν καν τη δικαιολογία κάποιας προεκλογικής εκστρατείας.
Βέβαια, σχεδόν κάθε μέρα πριν από τις εκλογές της 21ης Μαΐου, η κ. Μενδώνη εγκαινίαζε και κάποιο μικρό μουσείο σε διάφορες πόλεις, στηρίζοντας ουσιαστικά την προεκλογική εκστρατεία της Ν.Δ. Ισως γι’ αυτό ποσώς δεν ενδιαφέρθηκε για τους καλλιτέχνες του θεάτρου – και γιατί να το κάνει εξάλλου; Ποτέ δεν έδειξε να νοιάζεται ουσιαστικά για την επιβίωση και το μέλλον του σύγχρονου πολιτισμού, ούτε η ίδια ούτε ο κ. Γιατρομανωλάκης, κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα και με τις επί σχεδόν τρεις μήνες παν-καλλιτεχνικές κινητοποιήσεις και τον διαρκή εμπαιγμό τους από κυβέρνηση και υπουργείο. Η καθυστέρηση δίχως δικαιολογία, για ακόμη μία φορά, της ανακοίνωσης των επιχορηγήσεων με τις εξαιρετικά δυσάρεστες συνέπειες για τον θεατρικό κόσμο είναι άλλη μία απόδειξη των παραπάνω.
