«Ζούμε μια νέα άνθηση του κοινού»

Το «Ανδρομέδα FM», το τρίτο άλμπουμ των Echo Tides (Παναγιώτης Πανταζής a.k.a. Pan Pan, Γιάννης Αναγνωστόπουλος, Γιώργος Λυγουριώτης, Καλλιόπη Μητροπούλου) που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τη United We Fly και είναι το πιο εσωτερικό και ρομαντικό τους ώς τώρα και το πρώτο τους με ελληνικούς στίχους, βάζει δικαίως υποψηφιότητα ως ένα από τα καλύτερα ελληνικά άλμπουμ της χρονιάς. Αυτό αποτέλεσε την αφορμή για τη συζήτησή μας με την μπάντα.

● Πώς θα σκιαγραφούσατε το «Ανδρομέδα FM» και τι θα λέγατε για να παρακινήσετε το κοινό να το ακούσει;

Γιάννης Αναγνωστόπουλος: Νιώθω πως το «Ανδρομέδα FM» είναι ένας δίσκος συναισθηματικής απελευθέρωσης, ειλικρινής, στοιχεία που εκφράζουν τις ανάγκες πολλών. Μουσικά, καλύπτει αρκετά μεγάλο ηχητικό φάσμα, αλλά την ίδια ώρα τον διακατέχει ενιαία αφηγηματική δομή.

Καλλιόπη Μητροπούλου: Εχει κομμάτια να τα σπάσεις όλα και να χοροπηδήσεις σαν κατσίκι και κομμάτια για να κλάψεις.

Παναγιώτης Πανταζής: Ως ακροατής εκτιμώ πολύ όταν η μουσική μου λέει αλήθεια. Αυτό ελπίζω να το νιώθει κι όποιος ακούει τον δίσκο μας.

● Τα εννιά τραγούδια του δίσκου αφηγούνται ιστορίες που θα μπορούσαν να γίνουν ταινίες μικρού μήκους. Τα μουσικά βίντεο του «Τούνελ», του «Αρχάγγελου» και της «Αόρατης Κορδέλας» τα σκηνοθέτησαν βραβευμένοι κινηματογραφιστές, οι Γιώργος Γούσης, Ζακλίν Λέντζου, Δημήτρης Τσακαλέας, Λήδα Βαρτζιώτη. Ποια ταινία είδατε τελευταία που σας άρεσε και ποια ενδεχομένως λειτούργησε ως πηγή έμπνευσης για κάποια από τα τραγούδια του άλμπουμ;

Π.Π.: Μου αρέσει το σινεμά, αποτελεί μέρος των πραγμάτων που με εμπνέουν για να κάνω μουσική, και μου αρέσουν τα θολά όρια ανάμεσα στα genres. Μου αρέσει να σκέφτομαι ότι φτιάξαμε ένα άλμπουμ που η ζωή του αρχίζει μες στο κεφάλι του ακροατή, αφού έχει τελειώσει την ακρόαση – κάτι σαν αυτό που ένιωσα όταν είδα το «Atlantics» της Mati Diop.

Κ.M.: Είδα για δεύτερη φορά το «Everything everywhere all at once» («Τα πάντα όλα») των Ντάνιελ Κουάν και Ντάνιελ Σάινερτ. Φανταστική, άξιζε όλα τα Οσκαρ, γέλασα και έκλαψα πάρα πολύ.

● Ολο και περισσότερα σχήματα ή μεμονωμένοι καλλιτέχνες της αγγλόφωνης σκηνής νιώθουν την ανάγκη να εκφράζονται με στίχους στα ελληνικά. Πώς το εξηγείτε αυτό και τι ώθησε εσάς να στραφείτε για πρώτη φορά στη δισκογραφία σας στον ελληνικό στίχο;

Γ.Α.: Για μένα όλο αυτό έχει να κάνει με την «απενοχοποίηση» τόσο στη μουσική όσο και στον στίχο. Οι καλλιτέχνες στην εποχή μας είναι πιο απελευθερωμένοι να γράψουν μουσική και στίχο όπως εκφράζονται καλύτερα και σε όλο αυτό βοήθησε η προσβασιμότητα σε πολλά ακούσματα λόγω Ιντερνετ. Το ίδιο απελευθερωμένα είναι πλέον και τα αυτιά των ακροατών. Ο ελληνικός στίχος έπαψε να είναι δύσκολα διαχειρίσιμος, γιατί όταν γράφεις με ειλικρίνεια, ο κόσμος θα το αποδεχτεί και θα το αγκαλιάσει.

Π.Π.: Νομίζω ότι ο ένας τραβάει άθελά του τον άλλον. Εγώ, για παράδειγμα, απολάμβανα τους στίχους τού Boy και του Π.Ε. Δημητριάδη, αλλά ένιωσα άνετα να γράψω ελληνικούς στίχους όταν το γύρισε στα ελληνικά η Nalyssa Green.

● Η ελληνική εναλλακτική σκηνή καταθέτει ολοένα και πιο αξιόλογες και ενδιαφέρουσες μουσικές προτάσεις και εκτιμώ ότι γνωρίζει μεγάλη άνθηση. Συμμερίζεστε αυτή την άποψη και πώς βλέπετε να διαγράφεται το μέλλον του χώρου;

Γ.Α.: Σίγουρα. Η ελληνική σκηνή στα ‘00s προσπαθούσε να μαζέψει τα συντρίμμια της από τη διάλυση των παλιών μεγάλων μπαντών, που ανήκαν σε μια εποχή πιο «οπαδική» και πολωμένη μουσικά. Πλέον ο κόσμος δεν οχυρώνεται πίσω από ένα μουσικό είδος του οποίου είναι οπαδός, αλλά έχει διευρύνει τα ακούσματά του. Αυτό βοήθησε και τον κάθε καλλιτέχνη να εκφραστεί και την ίδια ώρα να βλέπει να τον στηρίζουν από πολλές μεριές. Οσο όλοι συνεχίζουμε να ανοίγουμε τα μάτια μας, καλλιτέχνες και ακροατές, το μέλλον μόνο καλύτερο μπορεί να γίνει.

Π.Π.: Εγώ πιστεύω ότι ζούμε μια νέα άνθηση του κοινού, είναι υποστηρικτικό και απαλλαγμένο από βαρίδια – ίσως να έχει να κάνει και με το «οπαδικό» κομμάτι που ανέφερε ο Γιάννης. Η μουσική πάντα καλή ήταν και θα συνεχίσει να είναι.

● Τι γεύση σάς άφησε ο αγώνας των καλλιτεχνών ενάντια στο περιβόητο Π.Δ.85/2022, η πρώτη φάση του οποίου έληξε χωρίς αυτό να αποσυρθεί, και τι πιστεύετε ότι πρέπει να γίνει από εδώ και πέρα για να μπουν σε τροχιά επίλυσης τα προβλήματα του κλάδου;

Γιώργος Λυγουριώτης: Ο αγώνας των καλλιτεχνών έδωσε κουράγιο και ανάσα σε όλους μας, καθώς οι καταλήψεις κτιρίων αλλά και ο τρόπος που έδρασαν συνολικά ήταν πολύ προχωρημένα βήματα διεκδίκησης και ταυτόχρονα έδειξαν τη μαχητική διάθεση που υπάρχει στον χώρο. Μπορεί αυτός ο κύκλος αγώνα να έκλεισε, αλλά αφήνει πίσω του μια μεγάλη παρακαταθήκη και σίγουρα η μάχη ενάντια στην υποβάθμιση των πτυχίων των καλλιτεχνών δεν έχει τελειώσει. Αυτό που χρειάζεται είναι να ασκηθούν πιέσεις στις κυβερνήσεις για να ενισχυθούν τα καλλιτεχνικά μαθήματα σε όλες τις βαθμίδες, να ιδρυθεί ανώτατη βαθμίδα εκπαίδευσης για τις παραστατικές τέχνες -σύμφωνα με το πρότυπο της Καλών Τεχνών- και να κατοχυρωθούν τα επαγγελματικά δικαιώματα. Ολα αυτά βέβαια προϋποθέτουν νέες δράσεις και κινητοποιήσεις.

● Ποια είναι τα σχέδιά σας μετά την κυκλοφορία τού «Ανδρομέδα FM»;

Echo Tides: Για αρχή να κάνουμε συναυλίες. Να επικοινωνήσουμε το άλμπουμ στον κόσμο, να ανταλλάξουμε ενέργεια και να πάρουμε feedback. Παράλληλα ετοιμάζουμε τον επόμενο δίσκο μας, δοκιμάζουμε νέους ήχους και ψάχνουμε τρόπους να μιλήσουμε ακόμη πιο καθαρά – το «Ανδρομέδα FM» είναι μόνο η αρχή του ταξιδιού.

? Πληροφορίες: Tα Echo Tides θα παρουσιάσουν live το «Ανδρομέδα FM» στο six d.o.g.s. την Παρασκευή 19 Μαΐου.

Εκτύπωση