Ο ηθοποιός, ο βουλευτής, ο σεξισμός, η Γαλλία

Στη Γαλλία η σεξιστική βία σε βάρος των γυναικών είναι απολύτως διαπιστωμένη, αλλά η αντιμετώπισή της διχάζει.

Ως προς το ότι είναι διαπιστωμένη το επιβεβαίωσε στην αρχή του χρόνου το κατ’ εξοχήν αρμόδιο θεσμικό όργανο του γαλλικού κράτους, το Ανώτατο Συμβούλιο για την Ισότητα μεταξύ Γυναικών και Ανδρών, το οποίο παρουσιάζοντας την ετήσια έκθεσή του ζήτησε να καταρτιστεί από τη γαλλική κυβέρνηση ένα εθνικό «σχέδιο έκτακτης ανάγκης» για την καταπολέμηση «των μαζικών, βίαιων και μερικές φορές θανατηφόρων συνεπειών» του σεξισμού κατά των γυναικών.

«Ο σεξισμός δεν υποχωρεί στη Γαλλία. Αντίθετα, ορισμένες από τις πιο βίαιες εκδηλώσεις του χειροτερεύουν και οι νέες γενιές, βοηθούντος και του Διαδικτύου, επηρεάζονται περισσότερο» ήταν η τελική διαπίστωση της έκθεσης του Συμβουλίου.

Ως προς το διχάζει τώρα, δεν χρειάζεται να το ψάξει κανείς πολύ. Τις τελευταίες ημέρες έχουν έρθει στο προσκήνιο της γαλλικής επικαιρότητας δύο πολύ χαρακτηριστικές περιπτώσεις. Η μία αφορά έναν ηθοποιό και η άλλη έναν βουλευτή της Αριστεράς.

Ο ηθοποιός είναι πασίγνωστος και δεν είναι άλλος από τον «γίγαντα» του γαλλικού κινηματογράφου Ζεράρ Ντεπαρντιέ, τον οποίο όμως η συνάδελφός του Σαρλότ Αρνούλ έχει καταγγείλει από το 2020 για απόπειρα βιασμού και σεξουαλική επίθεση. Η υπόθεση βρίσκεται έκτοτε στα χέρια της γαλλικής Δικαιοσύνης, η οποία δεν έχει ακόμη αποφανθεί, ούτε όμως την έχει αρχειοθετήσει.

Ο Ντεπαρντιέ μέσω του δικηγόρου του έχει δηλώσει πως «αρνείται όλες τις κατηγορίες που ενδέχεται να εμπίπτουν στο Ποινικό Δίκαιο» και ότι είναι «εξαιρετικά σεμνός» σε σεξουαλικά θέματα.

Την περασμένη Τρίτη ωστόσο ο ενημερωτικός ιστότοπος Mediapart ανέφερε πως έχει στη διάθεσή του μαρτυρίες δεκατριών γυναικών οι οποίες ισχυρίζονται ότι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο υπήρξαν θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης από τον Ντεπαρντιέ στα γυρίσματα έντεκα ταινιών ή σειρών που κυκλοφόρησαν μεταξύ 2004 και 2022 και όπου εργάστηκαν είτε ως ηθοποιοί είτε ως μακιγιέρ είτε ως τεχνικό προσωπικό.

Συνάδελφοι του Ντεπαρντιέ δήλωσαν πως ήταν πασίγνωστο «ότι ο Ζεράρ είναι ακράτητος». Με άλλα λόγια, οι πάντες γνώριζαν, πλην όμως οι περισσότεροι αδιαφόρησαν. Ποιος σκηνοθέτης άλλωστε θα αρνιόταν να γυρίσει μια ταινία με πρωταγωνιστή τον Ντεπαρντιέ;

Η περίπτωση όμως που έχει δημιουργήσει πραγματικό πολιτικό διχασμό είναι αυτή του βουλευτή Αντριέν Κουατένς, ο οποίος ανήκει στον χώρο της Αριστεράς και τον περασμένο Δεκέμβριο καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης τεσσάρων μηνών με αναστολή για ενδοοικογενειακή βία.

Η δίκη, μετά από αίτημα των δύο αντιδίκων, έγινε κεκλεισμένων των θυρών. Δηλώσεις στον Τύπο δεν έγιναν. Με τη λήξη της ποινής που του επέβαλε το δικαστήριο και αφού πλήρωσε τα σχετικά πρόστιμα ο Κουατένς ζήτησε να επανενταχτεί στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ανυπότακτης Γαλλίας, του κόμματος του Ζαν-Λικ Μελανσόν, από την οποία είχε διαγραφεί αμέσως μετά την καταδίκη του.

Η Κοινοβουλευτική Ομάδα, με τη σύμφωνη γνώμη του Μελανσόν, αποφάσισε προ ημερών να κάνει δεκτό το αίτημά του, προκαλώντας την αντίδραση των Σοσιαλιστών και των Οικολόγων που μαζί με την Ανυπότακτη Γαλλία συμμετέχουν στη συμπαράταξη Nupes. Η γερουσιαστής του Σοσιαλιστικού Κόμματος Λοράνς Ροσινιόλ κατήγγειλε «πολιτική αμνηστία της ανδρικής βίας κατά των γυναικών» ενώ η δημιουργός της φεμινιστικής κίνησης #metoopolitique, Ματίλντ Βιότ, έκανε λόγο για έναν «πολιτικό κόσμο που δημιουργήθηκε με κανόνες ανδρών».