Μοιάζει κάπως σουρεαλιστικός ο σημερινός τίτλος. Αλλά είναι γνωστό ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο σουρεαλιστικό από την ωμή πραγματικότητα και δεν υπάρχει, πιστεύω, πιο ωμή πραγματικότητα από έναν πόλεμο… Διάβασα, στο δημοσίευμα του Απόστολου Λυκεσά «Μια παραίτηση, πολλά ερωτηματικά» («Συντακτών», 27/3) ότι παραιτήθηκε (παύτηκε είναι το σωστό ρήμα) από μέλος του Δ.Σ. του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ) άτομο ρωσικής υπηκοότητας και αντικαταστάθηκε από νέο μέλος ελληνικής υπηκοότητας.
Αυτό συνέβη εξαιτίας του πολέμου στην Ουκρανία (ή του πολέμου που ξεκίνησε με την εισβολή των Ρώσων στην Ουκρανία· μην μπλεκόμαστε στο πώς, πού και γιατί εισέβαλαν· σημασία έχει ότι… «υπερτερεί συντριπτικώς. Ο πόλεμος,», λέει στον «Ηδονικό Ελπήνορα» ο Σεφέρης). Υπάρχει, όπως σημειώνει το ρεπορτάζ, ένας (απαγορευτικός όπως κατάλαβα) κανονισμός της Ε.Ε. από το 2014, που τώρα με τον πόλεμο, τροποποιήθηκε εναντίον της Ρωσίας, με το σχετικό άρθρο να ορίζει ότι: «απαγορεύεται, από τις 27 Μαρτίου 2023, να επιτρέπεται σε Ρώσους υπηκόους ή φυσικά πρόσωπα που κατοικούν στη Ρωσία να κατέχουν οποιεσδήποτε θέσεις στα διοικητικά όργανα των κυρίων ή διαχειριστών υποδομών ζωτικής σημασίας, ευρωπαϊκών υποδομών ζωτικής σημασίας και κρίσιμων οντοτήτων».
Ολα αυτά βέβαια «φωτογραφίζουν» τον Ιβάν Σαββίδη που είναι -ή φέρεται να είναι- ο κύριος επενδυτής του ΟΛΘ. Κάτι που προκαλεί αυτομάτως τον συνειρμό διά της απορίας: Τι θα γίνει με τον ΟΛΠ και την COSCO, αν ο Πούτιν και ο Τζινπίνγκ (ο οποίος πρόσφατα επισκέφτηκε τη Μόσχα αποχαιρετώντας στο πρόσωπο του πρώτου τον «καλό φίλο» και «σύμμαχο») εξελίξουν περαιτέρω τον… πλατωνικό έρωτα και περάσουμε στα… λογοδοσίματα!
Τώρα δε που ο Πούτιν έβαλε στο «χορό» και τα πυρηνικά, που είτε «τακτικά» τα πεις είτε «στρατηγικά»… θ’ αρχίσουν και οι «καλοί» της Δύσης τους επανεξοπλισμούς· αφορμή γυρεύανε. Και δεν ξέρω αν ο φόβος, όπως λένε, φυλάει τα έρημα. Πάντως ο τρόμος τα σκοτώνει…
