Αναδημιουργία-πρόληψη! Ξεχνάς πόσα παιδιά;

Πολυκατοικίες, πολυώροφα κτίρια, γενικότερα σπίτια-χαρτόκουτα, κυρίως, κατέρρευσαν στην άσπονδη γείτονα… Τραγικό θέαμα! Γεννά λύπη, καλεί και εμάς σε αφύπνιση… Εμείς τι περιμένουμε; Τον επόμενο «δικό μας» σεισμό που θα θυμίσει την τωρινή Τουρκία; Είσαι ανίσχυρος, υποτελής απέναντι στον θυμό του πλανήτη για την ανθρώπινη αυθαιρεσία. Ετσι, διόλου μεταφυσικά όπως ακούγεται, αλλά ως αναπόφευκτο φυσικό νόμο αντιλαμβάνομαι τις μαζικές καταστροφές απ’ τα γεωλογικά φαινόμενα και όχι μόνο… Ον πλασμένο για την αγάπη, με αντιστρόφως ανάλογη πορεία όμως σε πολλές εκφάνσεις, προ-καλεί το κακό!

Παρακάμπτω την αυθόρμητη έκρηξη της σκέψης και καλώ να τρέξουμε! Ως κυβέρνηση-εις, ως κοινωνία, ως πολίτες… Πρέπει να γίνει τώρα μαζικός επανέλεγχος, προσοχή, όπως αυτός εννοείται και όχι όπως λέγεται στη χώρα μας, συνολικά σε κτίρια κάθε μορφής, αρχικά σε σεισμογενείς περιοχές μας, στη συνέχεια παντού! Ας μοιάζει άτοπη, ίσως αποτέλεσμα συναισθηματικής φόρτισης η πρόταση, δεν είναι, στ’ όνομα της ματωμένης γης και της ανθρωποθυσίας στην απέναντι, ανατολική ακτή… Εμείς τι περιμένουμε; Τον δικό μας ανάλογο ή αντίστοιχο φονικό απολογισμό;

Για να κλαίμε και πάλι γοερά κατόπιν εορτής; Ελεγχος! Τώρα! Για την αντισεισμική ετοιμότητα κάθε δημόσιου χώρου και όχι μόνο… Με το σπίτι σου τι γίνεται; Ζούμε σε λεηλατημένη από εμάς τους ίδιους χώρα, βασίλειο παρανομίας, αυθαιρεσίας, αμφότερες αιτίες τραγικών συνεπειών… «Ερχομαι και σ’ εσένα όπως ήρθα και παλιότερα!», φωνάζει ο σεισμός και σ’ εμάς από την απέναντι ακτή. Επανέλεγχος παντού, τώρα! ΟΙ συνένοχοι πολίτες και πολιτικοί να συναινέσουμε στην αναδημιουργία της χώρας μας! «Παιδιάστικη η πρόταση», είπες; Ξεχνάς πόσα παιδιά έχασαν δίπλα μας, τώρα, το φως του ήλιου πριν καλά καλά το αντικρίσουν;