Η ελληνική πτυχή του Γουότεργκεϊτ

Τα Χριστούγεννα του 1978 είναι κάπως πιο έντονα χαραγμένα στη μνήμη μου. Αρχές Δεκεμβρίου έφυγα από την Ελλάδα και εγκαταστάθηκα στην Washington D.C., όπου γνώρισα τον σπουδαίο ομογενή και αγωνιστή δημοσιογράφο Ηλία Δημητρακόπουλο και μου εξιστόρησε αναλυτικά –ανάμεσα στα άλλα– την υπόθεση του μεγάλου σκανδάλου Γουότεργκεϊτ και ιδιαίτερα την ελληνική προέκτασή του.

Ο Ηλ. Δημητρακόπουλος υποστήριζε ότι η πραγματική αιτία για την οποία πέντε διαρρήκτες μπήκαν τα ξημερώματα της 17ης Ιουνίου 1972 στο αρχηγείο του Δημοκρατικού Κόμματος στο κτίριο Γουότεργκεϊτ στην Ουάσινγκτον δεν ήταν άλλη παρά η αναζήτηση στοιχείων που ήξεραν οι Δημοκρατικοί για τον Νίξον. Πρόκειται για στοιχεία που αφορούσαν τη χρηματοδότηση του Νίξον από τη χούντα των συνταγματαρχών, τα οποία είχε παραδώσει ο δραστήριος αντιστασιακός Ελληνας δημοσιογράφος στον πρόεδρο της Εθνικής Επιτροπής του Δημοκρατικού κόμματος Λάρι Ο’ Μπράιαν.

Η εκδοχή της ελληνικής πτυχής του σκανδάλου Γουότεργκεϊτ, την οποία προσπάθησαν να συγκαλύψουν οι άνθρωποι του Νίξον, βρήκε γόνιμο έδαφος στις Ηνωμένες Πολιτείες και έχει υιοθετηθεί από πολλούς συγγραφείς που ασχολήθηκαν με το θέμα. Ο Νίξον κατάφερε αρχικά να συγκαλύψει το σκάνδαλο εξαγοράζοντας τη σιωπή των διαρρηκτών που είχαν συλληφθεί. Τα χρήματα για την εξαγορά αυτή τα είχε διαθέσει ο ελληνοαμερικανός επιχειρηματίας Τομ Πάπας.

Το θέμα της εξαγοράς των διαρρηκτών το είχε συζητήσει ο Νίξον με τον συνεργάτη του Τζον Ντιν. Η συζήτηση του Νίξον με τον Ντιν έχει καταγραφεί και οι μαγνητοταινίες που βρίσκονται στο εθνικό αρχείο των ΗΠΑ χρησίμευσαν στον ερευνητή Στάνλεϊ Κάτλερ για το βιβλίο που εξέδωσε με τίτλο «Κατάχρηση Εξουσίας».

Οπως λοιπόν αποκάλυψε ο Ηλίας Δημητρακόπουλος, υπήρχε ένα ελληνικό κλειδί για το Γουότεργκεϊτ και στηρίζεται στην πρώτη βοήθεια του Τομ Πάπας στον Νίξον το 1968, όταν του πρόσφερε 550.000 δολάρια για να προωθήσει την προεκλογική εκστρατεία του. Φαίνεται ότι ο Τομ Πάπας ήταν εκείνος ο οποίος είχε προσφέρει κι άλλη οικονομική βοήθεια στον Νίξον με αντάλλαγμα την παραμονή τού τότε Αμερικανού πρέσβη Χένρι Τάσκα στην Αθήνα. Πολύ αργότερα ο Νίξον ευχαρίστησε τον Πάπας για τα χρήματα που του έδωσε για τη συγκάλυψη του Watergate, αλλά όταν το σκάνδαλο άρχισε να παίρνει διαστάσεις, ο Νίξον διαμήνυσε στον Πάπας ότι έπρεπε να ξεχάσει ακόμη και τη συνομιλία μαζί του για τη συγκάλυψη…

Ο Ηλίας Δημητρακόπουλος υποστήριζε ότι εάν αποκαλυφθούν κι άλλες μυστικές λεπτομέρειες ή μιλήσουν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι, θα αποδειχτεί πανηγυρικά ότι η ελληνική πτυχή ήταν εκείνη που ώθησε τους ανθρώπους του Νίξον να οργανώσουν τη διάρρηξη στο Γουότεργκεϊτ. Αλλωστε, η ανάμειξη του Δημητρακόπουλου στην υπόθεση του στοίχισε όχι μόνο τη στέρηση της ελληνικής ιθαγένειας, αλλά απειλήθηκε με απέλαση, ακόμη και με απαγωγή από πράκτορες της χούντας για τη μεταφορά του και ενδεχομένως την εξόντωσή του στην Ελλάδα! Οι μετέπειτα ραγδαίες εξελίξεις δικαίωσαν τους αγώνες του μεγάλου δημοσιογράφου. Ο πρόεδρος Νίξον παραιτήθηκε, ταπεινωμένος (8 Αυγούστου 1973). Τον διαδέχτηκε ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Λίντον Τζόνσον.

Ποτέ δεν θα μαθαίναμε τίποτα, αν δεν υπήρχαν οι σκληροί και επίμονοι αγώνες των δημοσιογράφων. Οι τενόροι της πολιτικής εξουσίας προσπαθούν πάντοτε να φιμώσουν με κάθε τρόπο τους αδέσμευτους δημοσιογράφους. Η αλήθεια, όμως, τελικά βγαίνει στο φως, αργά ή γρήγορα.

*Ηταν διευθυντής της ομογενειακής εφημερίδας «Φωνή των Αποδήμων» (1980-2015). Επίτιμο μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος των ΗΠΑ και τακτικό μέλος της Ελληνοαμερικανικής Ενωσης. Υποψήφιος βουλευτής Α’ Αθηνών στις εκλογές του 2019 με τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία