Πέρσι τέτοια εποχή ξεκίνησε να εφαρμόζεται στο ελληνικό ποδόσφαιρο ένα μοντέλο που θα έπρεπε κανονικά να λειτουργεί χρόνια ολάκερα. Η δημιουργία Β’ ομάδων από τους «μεγάλους» και η συμμετοχή τους στο πρωτάθλημα της Super League 2.
Κι αν ο Παναθηναϊκός φαντάζει ως πρότυπο λειτουργίας στην πρώτη του ομάδα αυτήν την περίοδο, με τη σταθερότητα ενός ξεκάθαρου πλάνου και την υποστήριξή του από τον Γιοβάνοβιτς, ο Παναθηναϊκός Β’ είναι η… χαρά τού ό,τι να ‘ναι.
Μηδέν προγραμματισμός, «άρπα κόλλα» επιλογές, καμία σταθερότητα, καμία συνέχεια και σύνδεση με την πρώτη ομάδα. Η άποψη «ποιος ασχολείται με τις Β’ ομάδες;» είναι σεβαστή, αλλά ένας οργανισμός επιβάλλεται να λειτουργεί με συνέπεια και πλάνο παντού.
Έχουμε και λέμε: το εγχείρημα του Παναθηναϊκού Β’ ξεκίνησε με τον Γιάννη Βονόρτα να αποκτά τα ηνία της νεοσύστατης τότε ομάδας των «πράσινων». Πριν ακόμα ολοκληρωθεί ο πρώτος γύρος του πρωταθλήματος, στα μέσα Ιανουαρίου, αποτέλεσε παρελθόν και τη θέση του πήρε ο Ισπανός (άνευ διπλώματος UEFA Pro) Χαβιέ Βάσκεθ, ο οποίος απολύθηκε στα μέσα του περασμένου Ιουλίου. Τον αντικατέστησε ο Γιάσμινκο Βέλιτς, ο οποίος αποχώρησε πριν από λίγες μέρες, δίχως καν να έχουν ξεκινήσει οι επίσημες υποχρεώσεις. Τρεις προπονητές σ’ έναν χρόνο και κάτι μέρες μόνο… πλάνο δεν το λες.
