Μαθαίνω πως ο Αλέξης Τσίπρας κατανόησε και συνειδητοποίησε ότι πρέπει να σταματήσει πλέον να «γκρινιάζει» για τα παραδοσιακά ΜΜΕ και στρέφεται προς τα social media. Επιτέλους! Kαιρός ήταν! Αλλωστε και σε προηγούμενες εκλογές είχε τα ΜΜΕ εναντίον του, αλλά κέρδισε. Πολλώ δε μάλλον στο δημοψήφισμα που όλα τα ΜΜΕ και «όλες οι κοινωνικές ομάδες» ήταν υπέρ του «Ναι», αλλά κέρδισε το «Οχι». Ενας γνωστός μου τότε, φανατικός ΣΥΡΙΖΑ, ψήφισε «Ναι». Μας το έλεγε από πριν και τον κράζαμε. «Το κάνω για να βοηθήσω τον Αλέξη», μας απαντούσε. Κάτι ήξερε. Είναι φανερό ότι και ο Τσίπρας θα ήθελε να κερδίσει το «Ναι» ή, τουλάχιστον, να μην έχανε τόσο πολύ. Πάντως εμείς τον χαρήκαμε και τον γλεντήσαμε τον θρίαμβο του 62% (μετά ήταν που τον ήπιαμε, αλλά δεν είναι της παρούσης να το συζητήσουμε, μη με πιέζετε).
Επανέρχομαι στο αρχικό θέμα: δεν είμαι οπαδός των social media. Οχι ότι δεν τα παρακολουθώ πολλές ώρες και σε καθημερινή βάση (ιδίως το Twitter), αλλά δεν τα συμπαθώ (ιδίως το facebook). Αναγνωρίζω την τεράστια δύναμή τους όμως. Και θεωρώ πως επηρεάζουν πολύ περισσότερο κόσμο σε σχέση με τα παραδοσιακά ΜΜΕ, ακόμα και από την τηλεόραση. Πιο πολλοί κοιτάζουν τα social παρά την TV. Και είναι ελάχιστοι εκείνοι που ενημερώνονται μόνο από την τηλεόραση, κάποιοι φανατικοί τηλεθεατές του Γιώργη Αυτιά ίσως, αλλά τι να τους κάνεις αυτούς… Δείτε τον εαυτό σας και κρίνετε: Πόσο χρόνο περνάτε μπροστά στον υπολογιστή και το τηλέφωνο σκρολάροντας στο facebook και πόσο στην τηλεόραση;
