ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Ιωάννα Σωτήρχου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ο ένας είναι ο σπουδαιότερος κωμικός ποιητής της αρχαιότητας, ο άλλος ο παραγνωρισμένος χαμηλότονος «γελοιογράφος» της καθημερινής ζωής των ελληνιστικών χρόνων. Το τι συμβαίνει όταν ο Αριστοφάνης συναντά τον Ηρώνδα είναι απλά ο πυρήνας της παράστασης του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος «Αριστοφάνης – Ηρώνδας: Contra tempo», που παρουσιάζεται σε όλη την Ελλάδα κι έρχεται και στην Αθήνα, στο Ηρώδειο, στις 7 Σεπτεμβρίου. Είναι μια… μάχη ανάμεσα στους δύο ποιητές, ανάμεσα σε διαφορετικές εποχές, ανάμεσα στο τότε και στο τώρα; Είναι μια σύγχρονη επιθεώρηση με έντονα τα στοιχεία της αρχαίας κωμωδίας του 5ου αιώνα π.Χ.; Ή μήπως μια σουρεαλιστική αναμέτρηση με μια φιλοσοφική διάθεση αναζήτησης του… γέλιου και της κωμωδίας από την αττική κωμωδία μέχρι την ελληνική επιθεώρηση;

Η παράσταση, που στηρίχτηκε σε μια ιδέα του καλλιτεχνικού διευθυντή του ΚΘΒΕ Αστέριου Πελτέκη, θα αναδείξει τον νικητή του… καβγά επί σκηνής. Ενώ ο υπεύθυνος για τη δημιουργική σύνθεση των κειμένων, Ακης Δήμου, μας εξηγεί:

● Περί τίνος πρόκειται;

Θεωρούσα πάντα το γέλιο απελευθερωτικό και το χιούμορ αξία. Πρέπει να έχει κανείς τη δυνατότητα, την ετοιμότητα και την καθαρότητα να βλέπει λίγο τα πράγματα περισσότερο λοξά και να μπορεί με κάποιο τρόπο να το διασκεδάζει. Για μένα το χιούμορ είναι ο πόνος και η απόσταση που παίρνουμε από αυτόν. Το να βλέπουμε εκείνο τον εαυτό που είχε πονέσει σήμερα και -αν δεν γελάμε- τουλάχιστον να χαμογελάμε, να αντιλαμβανόμαστε την παραδοξότητα του πράγματος… Αισθάνομαι ότι δούλεψα ως dj διαλέγοντας τα κομμάτια που συνθέτουν το έργο και το αποτέλεσμα είναι ένα μωσαϊκό. Ηταν μια απελευθερωτική διαδικασία γιατί εν τέλει ενθουσιάστηκα με την ιδέα παρά τον κίνδυνο να παραχθεί ένα κείμενο που να μην αφορά ένα ευρύτερο κοινό, ωστόσο πυξίδα μας ήταν το τι μπορεί να αφορά τον σημερινό θεατή. Ελπίζω ότι απέφυγα τη διαμάχη ανάμεσα στον Αριστοφάνη και τον Ηρώνδα, αναζήτησα τις αποκλίσεις και τις συγκλίσεις στο ύφος και το ήθος και συνέδεσα με κάποιον τρόπο όλες αυτές τις εποχές για να φτάσω μέχρι το σήμερα. Τώρα αν το κατάφερα δεν είμαι σε θέση να το κρίνω εγώ αλλά το γλέντησα πάρα πολύ…

● Μάλλον όμως σήμερα γελάμε λιγότερο με τον πόνο μας…

Είμαστε πολύ καταπονημένοι, κουρασμένοι και… πυροβολημένοι από πολλές κάννες. Δεν έχουμε ούτε τη διάθεση ούτε το κουράγιο. Ενώ ένα γέλιο θα μπορούσε -αν όχι να μας σώσει- τουλάχιστον να μας ξαναφέρει στα ίσια μας…

● Από πού αντλήσατε τις επιρροές σας που φτάνουν μέχρι το σήμερα;

Οταν ξεκίνησα να δουλεύω συνειδητοποίησα ότι μία από τις επιρροές που είχα ήταν από μια παράσταση- αναφορά. Ηταν μια «Λυσιστράτη» που είχε κάνει ο Βουτσινάς με τους Λαζόπουλο, Κραουνάκη, Νικολακοπούλου στα μέσα της δεκαετίας του ’80. Ενα χορικό λοιπόν σε εκείνη την παράσταση έλεγε το εξής: Αν λέγαμε τα πράγματα με το όνομά τους θα γέμιζε φαντάσματα το νόημά τους. Τότε δεν είχα πολυκαταλάβει τι εννοούσε η ποιήτρια, ωστόσο με είχε γοητεύσει πάρα πολύ ο στίχος και συνεχώς τον ανέσυρα.

● Και πού καταλήξατε; Πρέπει να λες τα πράγματα με το όνομά τους ή μήπως είναι σοφότερο να τα υπαινίσσεσαι για να ’χεις το κεφάλι σου ήσυχο;

Εχω την αίσθηση ότι το να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους είναι δραματικά δύσκολο σε μια συνθήκη σαν τη σημερινή όπου η διαφορετική ή αντίθετη άποψη δεν συναντά το κοινό αίσθημα κι εξορίζεται. Συνεπώς είναι καλύτερα να τα υπαινίσσεσαι, όχι για να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο αλλά γιατί ο υπαινιγμός είναι πιο δραστικός καθώς δίνει τη δυνατότητα για περισσότερη σκέψη και διαφορετικές ερμηνείες που μας φέρνουν πιο κοντά στην πολυπλοκότητα των πραγμάτων. Γενικότερα στη δουλειά που έκανα αισθάνθηκα ότι έκανα ένα πάρτι και άκουσα πρόσωπα που ήθελα πάρα πολύ να δω, λόγου χάρη την Αρώνη να παίζει Λυσιστράτη, και κάποια στιγμή συναντιούνταν πάνω στην οθόνη του μυαλού μου άνθρωποι τελείως ετερόκλητοι: ο Μπρεχτ με τον Καρυωτάκη και τον Ντιντερό. Γι’ αυτό μιλώ για ένα μιξάρισμα, ένα υφαντό με πολλές υφάνσεις και λιγότερο για μια δραματουργία. Ειδικά με ένα τέτοιο θέμα το ζητούμενο είναι πώς να ξε-αγχώσεις τον άλλο. Στα πανανθρώπινα ερωτήματα της ποιητικής του Αριστοφάνη, που τον ενδιαφέρει η φύση του πολέμου και αν υπάρχει η αναγκαιότητά του, ο Ηρώνδας απαντάει ότι η ζωή δεν είναι μόνο πόλεμοι αλλά και η καθημερινότητα και οι απολαύσεις μας, προσπαθεί να σκιαγραφήσει την καθημερινότητα της τότε εποχής με εξαιρετικά γοητευτικό τρόπο. Η διαφορά έχει να κάνει με τις δραματικές ποιητικές συνθέσεις από τη μια και τα στιγμιότυπα της καθημερινότητας.

■ Δημιουργική σύνθεση κειμένων: Ακης Δήμου. Σκηνοθεσία: Γιάννης Ρήγας. Σκηνικά-Κοστούμια: Αλεξάνδρα Σιάφκου, Αριστοτέλης Καρανάνος. Μουσική-Προσαρμογή στίχων: Γιώργος Χριστιανάκης. Χορογραφία-Επιμέλεια κίνησης: Αναστασία Κελέση. Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος. Μουσική διδασκαλία: Χρύσα Τουμανίδου. Διδασκαλία ακροβατικών: Ηλέκτρα Καρτάνου. Πρωταγωνιστούν (με σειρά εμφάνισης): Ταξιάρχης Χάνος (Αριστοφάνης-Κινησίας), Δημήτρης Πιατάς (Λέλεξ: Δούλος Αριστοφάνη-Μυρρίνη), Σταμάτης Γαρδέλης (Διόνυσος), Κωνσταντίνος Χατζησάββας (Ηρώνδας), Τάσος Χαλκιάς (Ιππώναξ: Δούλος Ηρώνδα-Κέρδωνας).

ℹ️ «Αριστοφάνης – Ηρώνδας Contra tempo». Ηρώδειο Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου, στις 21.00. Διάρκεια παράστασης: 90 λεπτά. Εισιτήρια 35-5 €. Προπώληση ntng.gr | viva.gr | 11876 | wind | public | mediamarkt | Πανεπιστημίου 39 (στοά Πεσμαζόγλου). Τηλεφωνικά: Δευτ.-Παρ. 10.00-18.00: 211-8008181, Σάββ.-Κυρ. 10.00-18.00: 210- 3225109. ΑμεΑ: 210-3221897 | Δευτ.-Παρ. 10.00-17.00 & [email protected] http://aefestival.gr/plirofories-eisitirion/ Επίσης το έργο θα παιχτεί: Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου στο Βεάκειο Δημοτικό Θέατρο και Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου στο Κηποθέατρο Παπάγου