Ας πούμε από την αρχή την ιστορία με δυο λόγια για τους ανθρώπους που ενδεχομένως έχουν χάσει επεισόδια.
Το 1938 το Εθνικό Θέατρο, για πρώτη φορά στα νεότερα χρόνια, έπαιξε στην Επίδαυρο παρουσιάζοντας την «Ηλέκτρα» με την Παξινού και την Παπαδάκη σε μια παράσταση που έγραψε Ιστορία.
Το 1954 το Εθνικό ξαναπήγε στην Επίδαυρο με τον «Ιππόλυτο». Την επόμενη χρονιά άνοιξε επισήμως το Φεστιβάλ του Αρχαίου Δράματος της Επιδαύρου. Μέχρι το 1974 στην Επίδαυρο έπαιζε αρχαίο δράμα μόνο το Εθνικό και μετά πήγαν και ο Κουν, ο Ευαγγελάτος και το ΚΘΒΕ. Από ένα σημείο και μετά έγινε της κακιάς λωλής το πανηγύρι όπου ο καθένας πήγαινε και πηγαίνει στην Επίδαυρο και παίζει ό,τι γουστάρει. Ενα Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος βέβαια σημαίνει ότι εκεί παίζονται έργα του αρχαίου δράματος, τραγωδίες και κωμωδίες, που αν είναι καλές οι παραστάσεις ή όχι δεν είναι και στο χέρι του καθενός να προβλέψει, καλλιτεχνικά δημιουργήματα είναι. Στα παλιά χρόνια, εκτός από το φεστιβάλ στην Αρχαία Επίδαυρο είχαν εμφανιστεί και άλλα ήδη υψηλής τέχνης, με πρώτη και καλύτερη την Κάλλας το 1960, πάντα όμως με προσοχή στο τι έμπαινε μέσα εκεί. Τα τελευταία 10-15 χρόνια φοβάμαι ότι η Επίδαυρος, αντί για το ωραιότερο και αρχαιότερο καλά σωζόμενο αρχαίο θέατρο που φιλοξενούσε ένα μοναδικό φεστιβάλ παγκοσμίως, αυτό του αρχαίου δράματος, έχει γίνει κάτι σαν βραβείο τιμητικό όπου κάποιος τιμάται για την καριέρα και το ταλέντο του ενδεχομένως για να παρουσιαστεί εκεί.
Κάπως έτσι έχουμε απολαύσει στην Επίδαυρο μέχρι και την Γκόλφω. Φυσικά, κανείς δεν καταλαβαίνει πως εκτός από το ότι αυτό είναι φεστιβάλ αρχαίου δράματος, αυτό το θέατρο έχει φτιαχτεί για τα συγκεκριμένα αρχαία έργα. Και στον τομέα της η Γκόλφω είναι σπουδαία αλλά όχι για την Επίδαυρο.
Με όλα αυτά που γράφω θέλω να πω τα εξής… Πως όταν στο Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος της Επιδαύρου το Εθνικό Θέατρο της Ελλάδος το επόμενο Σαββατοκύριακο παρουσιάζει τη «Μήδεια» του Μποστ αυτό πια είναι για να γελάς πρώτα και να θυμώνεις μετά και είμαι σίγουρος πως και ο ίδιος ο Μποστ θα γέλαγε με κάτι τέτοιο. Βεβαίως έχουν παρουσιαστεί έργα εμπνευσμένα από τους αρχαίους μύθους, αλλά αν το πάρουμε έτσι το θέμα θα μπορούσαν να παρουσιαστούν έργα του Χόφμανσταλ και του Γκέτε σαν την «Ηλέκτρα» ή την «Ιφιγένεια», σίγουρα πάντως όχι «Μήδεια» του Μποστ….
Δεν ξέρω ποιοι είναι αυτοί που διοικούν πλέον το Εθνικό, πάντως πραγματικά λυπάμαι την κυρία Ευαγγελάτου η οποία διοικεί το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου γιατί είναι κόρη του Σπύρου Ευαγγελάτου, ενός από τους πιο ταλαντούχους και καλλιεργημένους ανθρώπους που έχουν περάσει από το ελληνικό θέατρο, με αυτά τα απίστευτα φαινόμενα στην Επίδαυρο. Αν ήθελαν να τιμήσουν τον Μποστ, το Εθνικό έχει πολλές και ωραιότατες σκηνές που του ταιριάζουν. Η «Μήδεια» του Μποστ από το Εθνικό Θέατρο στην Αρχαία Επίδαυρο είναι κάτι που αξίζει να προσπαθήσεις για να το ξεχάσεις, αλλά ας το έχουν υπόψη τους οι προϊστάμενοι όλων αυτών των υπευθύνων για όταν λήξει η θητεία τους.
Θα μου πεις με τι κάθεσαι και ασχολείσαι σήμερα πλέον. Επιμένω να ασχολούμαι γιατί απ’ ό,τι φαίνεται δεν μπορείς να είσαι πια σίγουρος για κανέναν και για τίποτα… Θα επανέλθω βέβαια.
