Μέσα σ’ όλα που συμβαίνουν να και κάτι ακόμα για το οποίο ήθελα να γράψω εδώ και πολύ καιρό και όλο κάτι συμβαίνει και παίρνει τη θέση του…
Εδώ και αρκετό καιρό ακούω σε πολλές διαφημίσεις στην τηλεόραση τραγούδια πολύ γνωστά και αγαπημένα κάποιων σημαντικών δημιουργών, για τα οποία προφανώς έχουν πληρωθεί τα δικαιώματά τους αρκετά ακριβά.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει επ’ ουδενί πως όλα αυτά τα σημαντικά και γνωστά τραγούδια καταφέρνουν να δώσουν την ανάλογη σημαντικότητα στη διαφήμιση και στο προϊόν που διαφημίζεται.
Ομως ένα τουλάχιστον τραγούδι είναι σημαντικό: και το ίδιο το τραγούδι και αυτός που το έγραψε και η διαφήμιση που το φιλοξενεί. Αν και διαφημίζει κάτι απλό, μια μπίρα εν προκειμένω, εντούτοις μιλάει για ένα πραγματικό κοινωνικό πρόβλημα που ζούμε καθημερινά όπου όλοι είναι με ένα κινητό στο χέρι και όλοι το κοιτάνε με προσήλωση και χαϊδεύουν την οθόνη του ακόμα και όταν βρίσκονται τετ α τετ με κάποιον άλλο, ακόμα και αν είναι ερωτικό το ραντεβού, ακόμα και αν είναι παρέα που κάτι γιορτάζει, ακόμα και αν έχουν βγει για φαγητό. Ο,τι και αν κάνουν από ένας έως χίλιοι εκατόν ένας, όλοι έχουν ένα κινητό στο χέρι και φοβάμαι πως μπορεί αυτοί οι άνθρωποι που είναι στο ίδιο τραπέζι να μιλάνε και μέσω κινητού…
Το τραγούδι είναι αυτός ο υπέροχος «Καθρέφτης» του Φοίβου Δεληβοριά και η διαφήμιση δείχνει ένα ζευγάρι που συναντιέται έξω από ένα μπαρ, μπαίνουν στο μπαρ, ανοίγουν τα κινητά τους και εμφανίζονται χιλιάδες πειρασμοί γύρω τους και αυτοί απομακρύνονται ώσπου κλείνουν τα κινητά και ξαναβρίσκονται αγαπημένοι και τετ α τετ.
Αυτό βέβαια γίνεται γιατί πίνουν μια συγκεκριμένη μπίρα σύμφωνα με τη διαφήμιση, όμως στην ουσία δείχνει, και μπράβο της, πως πήγαν να πιουν μια μπίρα, έβαλαν στο πλάι τα κινητά και άρχισαν να περνάνε υπέροχα τετ α τετ. Δεν έχω ξαναδεί διαφήμιση που, άσχετα με το τι διαφημίζει, να μιλάει για ένα σοβαρό σημερινό κοινωνικό θέμα και να προτείνει και μια ουσιαστική και εύκολη λύση. Το μήνυμά της και η κατασκευή της είναι εξαιρετικά και μπράβο και σ’ αυτόν που το εμπνεύστηκε και σ’ όποιον το έφτιαξε. Μπράβο τους και που πήραν τον «Καθρέφτη» του Δεληβοριά, που ταιριάζει τόσο πολύ σ’ αυτό που έφτιαξαν και που το έντυσαν τόσο σωστά…
ΥΓ. Από τη μια αυτό το υπέροχο τραγούδι και ο συνδυασμός του με την υπέροχη και σοβαρή διαφήμιση -που είναι πολύ καλύτερη βέβαια από την άλλη που δεκάδες τρελοί χορεύουν στη μέση του δρόμου με τον ρυθμό τού «Αμέρικα» από το «Γουέστ Σάιντ Στόρι» επειδή θα έχουν, λέει, πολύ περισσότερο τσάμπα χρόνο στο κινητό- από την άλλη αν μπορείτε ακούστε αυτό το υπέροχο σπάνιο τραγούδι που έγραψε για την Ελένη Τοπαλούδη ο Φοίβος Δεληβοριάς.
Θυμάμαι πάντα τον Μάνο Χατζιδάκι που μου είχε ζητήσει να κάνω την πρώτη συνέντευξη του Φοίβου Δεληβοριά πριν κλείσει τα δεκαπέντε του, όταν είχε κυκλοφορήσει από τη δισκογραφική εταιρεία Σείριος ο πρώτος δίσκος του, αποκαλώντας τον «ο μικρός γαλάζιος πρίγκιπας του Σείριου». Τι δίκιο που είχε…
