Υστερα από τέσσερα χρόνια γεμάτα αναποδιές, οι Γουόριορς, πλήρεις πλέον, επέστρεψαν στον θρόνο του ΝΒΑ. Επικράτησαν μέσα στο TD Garden της Βοστόνης επί των Σέλτικς με 103-90, έκαναν το 4-2 και κατέκτησαν το 7ο πρωτάθλημα της ιστορίας και το 4ο της χρυσής εποχής τους, που ξεκίνησε μετά το 2015. Ηταν η ανταμοιβή για την υπομονή και την αντοχή ενός οργανισμού που επέστρεψε δριμύτερος μόλις ξανασυναντήθηκε στο παρκέ η τριάδα των Κάρι, Τόμπσον και Ντρ. Γκριν συν τον πολύτιμο Ιγκουοντάλα.
Κι όλα αυτά υπό την καθοδήγηση του χαρισματικού Στιβ Κερ και με την υποστήριξη του «νέου κύματος» (Γουίγκινς, Πουλ και σία) που ωρίμασαν όσο τα αστέρια της ομάδας περιφέρονταν στα νοσοκομεία και στα φυσικοθεραπευτήρια. Υπό αυτή την έννοια ήταν αναμενόμενα τα κλάματα χαράς που «έβρεξαν» τις στιγμές των πανηγυρισμών, αν αναλογιστεί κανείς ότι βρέθηκαν πίσω με 2-1 και τελείωσαν τη δουλειά με 3 συνεχόμενες νίκες επί των σκληροτράχηλων αντιπάλων τους.
Πρώτος ξέσπασε σε λυγμούς ο ηγέτης των «Πολεμιστών», Στεφ Κάρι, ο οποίος τελείωσε το ματς με 34 πόντους (6/11 τρ.) και όπως ήταν αναμενόμενο αναδείχθηκε MVP των τελικών. Ηταν ο πρώτος που είχε προειδοποιήσει από πέρυσι πως «όταν γυρίσουμε όλοι, θα πάρουμε πάλι τον τίτλο». Οσοι δεν τον έλαβαν σοβαρά υπόψη τους, κακό του κεφαλιού τους. Και δίπλα του ο ταλαιπωρημένος Κλέι Τόμπσον, ευτυχισμένος γιατί χρειάστηκε να μείνει 2,5 χρόνια εκτός δράσης για να αντιμετωπίσει δύο σοβαρούς τραυματισμούς, με πιο σοβαρή τη ρήξη στον αχίλλειο που υπέστη πριν από 1.099 ημέρες.
Παρεμπιπτόντως και οι δύο έπεσαν στις αγκαλιές των πατεράδων τους, που έχουν γράψει τη δική τους ιστορία στο ΝΒΑ. Ο Στεφ σε εκείνη του Ντελ Κάρι (καλύτερος έκτος παίκτης του 1994, ως παίκτης των Χόρνετς) και ο Κλέι σε εκείνη του Μίκαελ Τόμπσον, που ήταν μέλος της ομάδας των Λέικερς την εποχή του show time και τον τίμησε κρατώντας τη σημαία από τη χώρα καταγωγής του, τις Μπαχάμες.
Ολοι μαζί, για να πικάρουν τους φίλους των Σέλτικς που τα είχαν διαρκώς με τον τρίτο της παρέας, τον Ντρέιμοντ Γκριν, άρχισαν να τραγουδάνε εν χορώ «Αντε γαμ… Ντρέιμοντ» την ώρα που άνοιγαν οι σαμπάνιες στα αποδυτήρια.
«Ημουν κοντά τρεις φορές, τώρα είναι σπίτι μου. Θέλω να είμαι έξυπνος. Είναι απίστευτο. Φίλε, είναι πραγματικά απίστευτο. Κράτα χαμηλά το κεφάλι, δούλεψε σκληρά, μείνε στον δρόμο σου. Καταλαβαίνεις τι λέω; Αυτό είναι το μήνυμα. Αυτό» δήλωσε φανερά φορτισμένος από τη δύναμη των στιγμών ο Στεφ Κάρι, παραλαμβάνοντας το βραβείο του MVP.
Και κάπως έτσι ο αρχιτέκτονας αυτής της ομάδας, που έχει επιβάλει ένα δικό της στιλ με βάση την άμυνα αλλά σήμα κατατεθέν τη χαρισματική της επίθεση, ο Στιβ Κερ έφτασε τους 9 τίτλους στην καριέρα. Τους 5 ως παίκτης (Μπουλς 3, Σπέρς 2) και τους 4 ως προπονητής με τρομερό ποσοστό επιτυχίας όταν συμμετέχει, με οποιαδήποτε ιδιότητα, στα πλέι οφ. Υπολογίστηκε ότι έχει βγει νικητής στο 33% των τελικών της τελευταίας 27ετίας. Ο ξανθομάλλης με το αγγελικό πρόσωπο βρίσκεται πλέον στην 6η θέση της χρυσής βίβλου των προπονητών και απειλεί άμεσα πλέον ένα γκρουπ που απαρτίζουν οι Πόποβιτς, Ράιλι και Κόυντλα με 5 πρωταθλήματα. Στην πρώτη θέση βρίσκεται αμετακίνητος ο Φιλ Τζάκσον με 11 τίτλους (Μπουλς 6, Λέικερς 5) και τον ακολουθεί ο αείμνηστος Ρεντ Αουερμπαχ με 9.
«Ενδέχεται να είναι ο πιο απίθανος τίτλος. Ειδικά αν αναλογιστούμε τι περάσαμε τα προηγούμενα δύο χρόνια με τους τραυματισμούς των Κλέι, Ντρέιμοντ και Στεφ. Αλλά προφανώς είμαι ευλογημένος να περιτριγυρίζομαι από σούπερ σταρ και όταν κάνεις παρέα με σούπερ σταρ, συμβαίνουν καλά πράγματα. Αυτός [έδειξε τον Κάρι] είναι ο λόγος για όλα αυτά» σχολίασε, λίγο μετά την απονομή.
Παρεμπιπτόντως οι Γουόριορς ξεπέρασαν τους Μπουλς (6 πρωταθλήματα) κι έμειναν μόνοι στην 3η θέση των τίτλων, πίσω από τους «αιώνιους» Σέλτικς και Λέικερς που μετρούν από 17. Και μάλιστα, οι στοιχηματικές εταιρείες τούς δίνουν από τώρα ως το πρώτο φαβορί και για την επόμενη σεζόν. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι σφράγισαν την τελευταία δεκαετία με τον τρόπο που παίζουν και διαφέρει από τις υπόλοιπες ομάδες.
