Στο άκουσμα μιας παράστασης για τα -κλεμμένα από τον λόρδο Ελγιν- Γλυπτά του Παρθενώνα σταθήκαμε διστακτικοί. Για πολλούς λόγους. Σαν όμως ακούσαμε πως τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει ο Δημήτρης Μαλισσόβας όπως και το κείμενο, μαζί με την Τάνια Χαρικόπου, και πως ο Ανδρέας Κουρέτας έχει γράψει την πρωτότυπη μουσική και τους στίχους, κάπως το τοπίο ξεκαθάρισε. Ακριβώς γιατί είμαστε πολύ θετικά προδιατεθειμένοι απέναντι σ’ αυτή τη δημιουργική ομάδα.
Μάλλον αυτοί οι συγκεκριμένοι άνθρωποι δεν μπορεί παρά να κάνουν μια πραγματικά καλή παράσταση. Ακόμα και για ένα τόσο δύσκολο (για πολλούς λόγους) θέμα όπως η αφαίρεση των συγκεκριμένων Γλυπτών, όταν έγινε και με τον τρόπο που έγινε. Και φυσικά, με δεδομένο το ζήτημα της μη επιστροφής/επανένωσής τους έως σήμερα.
Το να γράψεις εξαρχής ένα ροκ μιούζικαλ (και όχι μετατρέποντας ένα ξένο μιούζικαλ σε ελληνικό) εύκολο δεν το λες. Το να δημιουργήσεις μια παράσταση-ροκ μιούζικαλ για τα Γλυπτά του Παρθενώνα που εκλάπησαν, ακόμα πιο δύσκολο. Το να το κάνεις μάλιστα σαν να βλέπει ο θεατής ένα ασπρόμαυρο κόμικς επί σκηνής – αυτό πια μένει μόνο να το απολαύσουμε ακριβώς επί σκηνής. Και συγκεκριμένα επ’ αυτής στο Μέγαρο Μουσικής, όπου αύριο, για μία ημέρα και μόνο, θα ανέβει η παράσταση «Take me home», σε σκηνοθεσία Δ. Μαλισσόβα.
«Ο Θεόδωρος Τρανούλης, του γνωστού οίκου μόδας, μέσα από τη συναναστροφή του με τη Μελίνα Μερκούρη, τον Ζυλ Ντασσέν καθώς και με τον σκηνοθέτη Γιάννη Διαμαντόπουλο, ξεκίνησε πριν από χρόνια ένα κίνημα για την επιστροφή των κλεμμένων Μαρμάρων. Η δράση αυτή ονομάζεται “Athena Take me Home” και στο πλαίσιο αυτής γράφηκε ένα κόμικς, το “Παππού, θα μου πεις μια ιστορία;” του Μανώλη Μουμαλίδη, σκοπός του οποίου είναι η διάδοση και η γνώση της ιστορίας της κλοπής των Γλυπτών της Ακρόπολης. Πάνω σε αυτό το κόμικς με κάλεσαν να δημιουργήσω μια παράσταση» μας λέει ο Δ. Μαλισσόβας.
«Πρότεινα, λοιπόν, να κάνουμε ένα ροκ μιούζικαλ, το “Take me home”, ακριβώς για να γίνει μια αντίθεση με το παλιό και μέσα από μια μοντέρνα προσέγγιση να αναδείξουμε το διαχρονικό (και όχι παλιό) ζήτημα της επιστροφής των Μαρμάρων και φυσικά της αιτίας όλων, που είναι η κλοπή τους από τον Τόμας Μπρους, γνωστό και ως λόρδο Ελγιν (κόμης του Ελγιν ήταν), στις αρχές του 19ου αιώνα.Δεν θα σου κρύψω πως όχι μόνο πιστεύω πως απλά κάτι έχουμε ακούσει οι περισσότεροι για το θέμα δίχως να γνωρίζουμε πραγματικά τι συνέβη, αλλά τελικά κατάλαβα πως ούτε κι εγώ ήξερα αρκετά. Οπως πως ο κύριος αυτός που τα ’κλεψε, είχε γεμίσει με μάρμαρα κλεψιμαίικα όχι ένα, αλλά τέσσερα πλοία! Το πρώτο από αυτά ναυάγησε το 1802 κοντά στα Κύθηρα. Ο λόρδος Ελγιν λίγο μετά (αφού ήδη είχε μεταφέρει δεκάδες γλυπτά με άλλα πλοία) ανέσυρε κομμάτια από το ναυάγιο. Στην παράσταση (σύμφωνα πάντα με το κόμικς του Μ. Μουμαλίδη), ένα παιδί της τότε εποχής αποφασίζει να μπει στο εν λόγω πλοίο. Είναι ένα μικρό παιδί, αλλιώτικο από τ’ άλλα, που παίζει μόνο του πάνω στον Ιερό Βράχο, παρέα με τα αρχαία και τα αγάλματα. Είναι οι “φίλοι” του που δεν θέλει να τους αποχωριστεί. Η παράσταση αποφάσισα να είναι όλη στο ασπρόμαυρο (τα κοστούμια ανέλαβε ο ίδιος ο Οίκος Τρανούλης -Tranoulis Haute Couture- και τα σκηνικά ο Τέλης Καρανάνος) ώστε να θυμίζει παλιά κόμικς. Η ιστορία βέβαια δραματουργικά δεν σταματά στον 19ο αιώνα, αλλά μέσα από χρήση βιντεοπροβολών κ.λπ. συνεχίζει και στον 20ό».
Οσο για το τι φοβήθηκε ο ίδιος από το θέμα αυτό καθαυτό, ο Δ. Μαλισσόβας είναι ειλικρινής: «Δεν σας κρύβω πως δεν ήθελα να βγει κάτι γραφικό ούτε παλιακό ή μονόπλευρο. Σκέφτομαι επίσης πως πριν υπάρξουν και στην Ελλάδα οι κατάλληλες υποδομές ώστε τα Μάρμαρα και τα Γλυπτά να επιστρέψουν, ίσως και να υπήρχε κάποιο επιχείρημα από τη μεριά της Αγγλίας. Πλέον όμως δεν υπάρχει κανένα. Από την άλλη, γίνονται τόσα στην καθημερινότητά μας, και στην Ελλάδα και στον κόσμο, που κάποιος μπορεί πράγματι να αναρωτηθεί γιατί να ασχοληθούμε τώρα με αυτό το θέμα… Νομίζω η Μελίνα Μερκούρη είχε δώσει μια εξαιρετική απάντηση όταν είχε πει τότε πως “πρόκειται για μοναδικό μνημείο παγκοσμίως”.
Επίσης, είναι δομικό κομμάτι της Ιστορίας μας και αν τη δούμε ως ολότητα, τότε η σπουδαιότητα του ζητήματος γίνεται επίκαιρη όσο και διαχρονική. Καλλιτεχνικά με ενδιαφέρει να έρθει κοντά και στον νέο κόσμο αυτή η ιστορία – σε αυτό βοηθά πολύ το ίδιο το κόμικς πάνω στο οποίο βασιστήκαμε, με το μικρό αγόρι που δεν θέλει να αποχωριστεί τα Γλυπτά. Επίσης, μιλώντας πάντα καλλιτεχνικά, η ματιά μας εν τέλει ανοίγει παρότι έχω στήσει τη δράση σε ασπρόμαυρο καμβά! Τελικά αυτό το ροκ μιούζικαλ προσδοκούμε να βγει και στο εξωτερικό, αφού βέβαια κάνει και κάποιες ακόμη παραστάσεις ανά την Ελλάδα».
? INFO: To ροκ μιούζικαλ «Take me home» θα παιχτεί αύριο Τετάρτη 27/4, στις 19.00, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αίθουσα «Αλεξάνδρα Τριάντη»). Πρωταγωνιστούν: Κώστας Αρζόγλου, Δημήτρης Μαζιώτης, Πάνος Παταγιάννης, Ραφαήλ Κριτούλης, Ελίνα Γιαννάκη, Γιώργος Ψάλτου, Ρενάτα Καπετανάκη, Βασίλης Μπατσακούτσας, Μαρία Παπαδοπούλου, Κωνσταντίνος Τσουμπάρης, Ρεβέκκα Γιαννάκη, Γιώργος Μαντάς, Κωνσταντίνος Κρομμύδας.
Συμμετέχουν επίσης δέκα χορευτές (Θ. Πανάς, Κ. Μακρυπίδης, Δ. Dwave Καραγιώργος, Κ. Κατσούδας, Π. Πετράκης, Κ. Κωνσταντίνου, Ε. Δήμου, Χ. Μπίτου, Α. Στεργιούλη, Ε. Γαλάνη) και τέσσερις μουσικοί (Α. Κουρέτας-μουσική διεύθυνση, πιάνο, Α. Βλάχος-ηλεκτρική κιθάρα, Η. Σαμαρτζής-τύμπανα, Λ. Γιαννακίτσας-κόντρα μπάσο, ηλεκτρικό μπάσο). Το 3D Mapping έχει αναλάβει ο Β. Τσαρούμης.
