Ένας από τους πιο επιδραστικούς διανοητές της εποχής μας, ο Adam Tooze, βρέθηκε στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών και συζήτησε με τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη, διευθυντή του Eteron – Ινστιτούτο για την Έρευνα και την Κοινωνική Αλλαγή σχετικά με την αναζήτηση ενός νέου παραδείγματος οικονομικής δικαιοσύνης σε ταραχώδεις καιρούς.
Η ενδιαφέρουσα συζήτηση ανέδειξε αρκετά θέματα που αφορούν τον πόλεμο στην Ουκρανία, την αύξηση του πληθωρισμού, το ζήτημα της φτώχειας, κ.α.
Απαντώντας σε σχετική ερώτηση του Γ. Σακελλαρίδη, ο Adam Tooze εκτίμησε ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν οδηγεί στην «απο-παγκοσμιοποίηση», αλλά στην αναδιαμόρφωση της παγκοσμιοποίησης.
Αυτό σημαίνει ότι δεν θα αρθούν γενικά οι διεθνείς οικονομικές διασυνδέσεις, αλλά θα δημιουργηθούν νέες, ενώ κάποιες από τις υφιστάμενες θα ενισχυθούν και κάποιες θα αποδυναναμωθούν. Πλέον η οικονομική, στρατηγική και πολιτική εξουσία δεν διαρθρώνονται με τον ίδιο «σειριακό» τρόπο, όπως παλιότερα, αλλά με έναν καινούργιο, περίπλοκο και ορισμένες φορές αντιφατικό τρόπο, σύμφωνα με τον Tooze.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η παρατήρηση του καθηγητή Σύγχρονης Ιστορίας ότι η αύξηση του πληθωρισμού στην ευρωζώνη μπορεί να έχει ως ευτυχή «παρενέργεια» την ελάφρυνση του χρέους των χωρών της ευρωζώνης. Ωστόσο, δεν πρέπει να μένουμε προσκολλημένοι/ες σε μια δυτικοκεντρική οπτική. Χώρες του Παγκόσμιου Νότου όπως η Αλγερία και η Σρι Λάνκα κινδυνεύουν από μια νέα κρίση χρέους λόγω της αλματώδους ανόδου των τιμών των καυσίμων.
Σε ό,τι αφορά το ζήτημα της φτώχειας υποστήριξε ότι αυτό παίρνει τις διαστάσεις του χάσματος των γενεών. Η φτώχεια απειλεί πρωτίστως τα παιδιά, τη Generation Z και τα νέα ζευγάρια.
Τέλος, υπογράμμισε ότι η μορφή που θα πάρει ο κόσμος μετά τον πόλεμο, δεν έχει κριθεί. Παραμένει ένα ανοιχτό πολιτικό ζήτημα. Το στοίχημα είναι να πάρουν οι κοινωνίες τον έλεγχο της οικονομικής ιστορίας.
► Ο Adam Tooze, διδάσκει Σύγχρονη Ιστορία στο Πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης, κατέχοντας την έδρα Shelby Cullom Davis και είναι διευθυντής του European Institute του ίδιου Πανεπιστημίου, ενώ στο παρελθόν έχει διδάξει στα Πανεπιστήμια του Cambridge και του Yale. Έχει χαρακτηριστεί από το περιοδικό Foreign Policy ως ένας από τους κορυφαίους διεθνώς διανοητές της δεκαετίας.
